شازده احتجاب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شازده احتجاب رمانی از هوشنگ گلشیری است که اولین بار به سال ۱۳۴۸ منتشر شد.

گلشیری این اثر خود را خوش‌اقبال‌ترین کتاب خود نامیده‌است.

داستان[ویرایش]

شازده احتجاب روایت فروپاشی نظام شاهی و خانی در سنت فرهنگی ایران است. شخصیت اول رمان، که «شازده احتجاب» نامیده می‌شود، در اوهام و گذشته، به روایت قسمتی از استبداد و بیداد خود و خانواده‌اش می‌پردازد.

گلشیری در این رمان از شیوهٔ جریان سیال ذهن بهره می‌گیرد.

«بخشی از متن شازده احتجاب». انتشارات نیلوفر. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک)

-باور کنید، این جد کبیر فقط از بابت بواسیر مبارکش ناراحت بوده: یک روز خونریزی دارد، یک روز باید عمل بکنند، یک روز حکیم ابونواس سواری را قدغن کرده‌است و یک روز باید مسهل خورَد یا در اندرونی، پنهان از چشم عملهٔ خلوت، شراب نوشد تا بلکه بواسیر راحتش بگذارد. همه‌اش همین است.


فیلم[ویرایش]

فیلمی با همین نام و به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا با اقتباس از این رمان ساخته شده‌است.[۱]

به زبان‌های دیگر[ویرایش]

شازده احتجاب را جیمز بوکن، نویسنده اسکاتلندی به انگلیسی ترجمه کرده‌است.[۲] شازده احتجاب به زبان فرانسوی نیز ترجمه شده‌است.[۱] و مورد تحسینآلن رب-گریه نیز قرار گرفت

منابع[ویرایش]

  • شازده احتجاب- هوشنگ گلشیری- انتشارات نیلوفر- چاپ چهاردهم- ۱۳۸۴- تهران.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «gooya news :: culture: سالگشت درگذشت هوشنگ گلشیری، "شازده احتجاب" و اظهارنظرهایی از بزرگان ادبیات، سینما و تئاتر، ایسنا». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۴ مه ۲۰۰۷.
  2. «خبرگزاری میراث فرهنگی». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژوئن ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۴ مه ۲۰۰۷.