گزارش (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گزارش
Gozaaresh movie poster.jpg
پوستر فیلم گزارش
کارگردان عباس کیارستمی
تهیه‌کننده بهمن فرمان‌آرا
نویسنده عباس کیارستمی
بازیگران کوروش افشارپناه[۱]
شهره آغداشلو
هاشم ارکان[۲]
فیلم‌برداری علیرضا زرین دست
تدوین طلعت میرفندرسکی
تاریخ‌های انتشار
۱۳۵۶
کشور ایران
زبان فارسی

گزارش فیلمی است ایرانی ساخته عباس کیارستمی که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی ساخته شد.

خلاصه فیلم[ویرایش]

فیلم به زندگی یک کارمند اداره دارایی (محمد فیروزکوهی) می‌پردازد. در ابتدای فیلم این کارمند به جای در کنار خانواده بودن به همراه همکاران خود به مهمانی شبانه‌ای که به مناسبت تولد فرزند رئیس اداره برگزار شده است می‌رود. در این‌جا است که علیرغم میل باطنی خود، با یک زن روسپی ارتباط برقرار می‌کند. او این رفتارهای خود را ادامه می‌دهد و در شب بعد به کازینو می‌رود. این کارها در کنار اتمام مهلت قرار داد اجارهٔ خانه باعث ایجاد جو منفی در خانه می‌شود.

سرانجام او را به دلیل دریافت رشوه از کار معلق می‌کنند و از همان‌جا مشکلات وی بخصوص با همسرش (اعظم فیروزکوهی) با بازی شهره آغداشلو، شروع می‌شود.

این فیلم به بیان فرصت سوزی‌هایی که زوج‌های جوان به دلیل غرور خود در بیان واقعیت‌ها دارند می‌پردازد. در پایان پس از یک دعوای شدید، محمد به همراه کودک خانه را ترک می‌کند. در بازگشت اعظم را درحالی که برای خود کشی اقدام به خوردن قرص کرده است می‌یابد و او را به بیمارستان می‌رساند. پایان فیلم صبح با دمیدن خورشید است. اعظم به هوش می‌آید، محمد که در کنار تخت بیمارستان است بیدار می‌شود و به دنبال فرزندشان که در خودرو خوابیده است، می‌رود.

سبک فیلم[ویرایش]

این فیلم نیز همانند اغلب فیلم‌های کیارستمی دارای سکانس‌های فراوانی است که در خودرو گرفته شده است. در یکی از نخستین سکانس‌های درون خودرو، یک عابر گذری از پزشک معالج بیمار خود که برای تسهیل درمان به او کمک کرده است، به نیکی یاد می‌کند.

در این فیلم نکات آموزندهٔ فراوانی در جای جای فیلم دیده می‌شود. زمانی که مودی مالیاتی از درخواست رشوهٔ هنرپیشه نقش اول شکایت می‌کند، در کنار حرام بودن رشوه به بیان مزایای مالیات برای جامعهٔ آن روز ایران می‌پردازد.

در یکی از صحنه‌ها که حالت نصیحت وار دارد، مهندسی از خاطرات بازسازی خسارات زمین لرزه و همکار جوان خود که به دنبال رشوه بود سخن می‌گوید. این صحنه در اغذیه فروشی رضائیه که متعلق به یک مغازه دار ارمنی است ضبط شده است. در این‌جا مهندس به یکی از خودروهای خارجی پارک شده در خیابان اشاره می‌کند و با اشاره به پاکدستی خود، عواض واردات ۳۰۰ درصدی خودرو در آن سال‌ها را یادآوری می‌کند.

سیگار کشیدن هنرپیشه‌ها در فیلم به خصوص در بیمارستان برای تماشاگران امروزی به یک نوعی خاطره انگیز است و نشانگر ارتقای سطح فرهنگی در سی سال گذشته است. حضور پزشک مرد و سپردن بیمار به همکار زن خود در آن روزگار از نکاتی است که اشاره به حرکت رو به جلوی زنان در جامعهٔ مردسالار آن زمان دارد.

اکران فیلم[ویرایش]

این فیلم پس از سال‌ها در مراسم یادبودی که در خانه هنرمندان ایران در تاریخ ۲۶ تیر ۱۳۹۵ در پی در گذشت کارگردان فیلم (عباس کیارستمی)برگزار شده بود، اکران گردید.[۳] بنا به گفتهٔ مسئول نمایش فیلم در این اکران تمام فیلم به جز یک صحنهٔ یک دقیقه‌ای که براساس شرایط حاکم بر مکان‌های رسمی در ایران کنونی قابل پخش نیست، پخش شد.

اگر چنانچه صحنه حذف شده مربوط به یک دقیقهٔ پیش از صحبت‌های محمد و اعظم دربارهٔ تدارک وام خرید خانه باشد، برخی از منتقدان معتقدند این ارتباط به دلیل عاشقانه (اروتیک) نبودن حاوی پیامی است از ارتباط بی‌روح، مکانیکی و مسخ شده زن و شوهر.

در صحنه‌های پخش شده محمد روی تخت دراز کشیده است و اعظم پشت به دوربین با پیراهنی سبز (این طور به نظر می‌رسید) نشسته است. اعظم یکی از بستگان را مثال می‌زند که ۴۰ تومان از مبلغ خرید خانه را فراهم کرده‌اند و برای ۶۰ تومان باقی آن وام گرفته‌اند. محمد را نیز به فراهم کردن ۴۰ تومان و جور کردن بقیهٔ آن تشویق می‌کند. در مقابل محمد با بی‌میلی، اکراه و تمسخر می‌گوید: «تو بقیهٔ پول را جور کن من ۴۰ تومن را جور می‌کنم». حتی اعظم این جا از تلاش منصرف نمی‌شود و استدلال می‌کند اگر ۴۰ تومان را جور کند می‌توانند وام بگیرند، سند خانه مادرش را آزاد کنند و از این دست کارها.

با توجه به این که این بخش از فیلم سانسور شده بود، می‌توان دید که پیام با این وجود به صورت کامل به بیننده منتقل شده است. (من واقعاً نمی‌دانم کجا سانسور شده است. دوستانی که تمام محتوای صفحه را بابت این موضوع پاک می‌کنند کمی استدلال کنند. چنانچه بخش سانسور شده مربوط به ابتدای فیلم باشد، تمایل کارگردان به نمایش اکراه محمد را از این رابطه نشان می‌دهد. این احتمال با سؤال محمد در بارهٔ بوی ادکلن و دیالوگ‌های در پی آن تقویت می‌شود. حتی کارگردان محمد را تنها متهم به «تمایل دریافت» و نه دریافت رشوه می‌کند)

منابع[ویرایش]

  1. «عباس کیارستمی: یک گزارش». ایران وایر، ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶. 
  2. «هاشم ارکان». راسخون، ۱۱ فروردین ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۶. 
  3. http://www.iranartists.org/Fa/News/News.aspx?nwsId=3680%23
  • عباس کیارستمی نوشته عباس بهارلو، (غلام حیدری)، انتشارات مؤسسه فرهنگی هنری نوروز هنر