باشگاه فوتبال المپیاکوس
 | ||||
| نام کامل | انجمن هواداران المپیاکوس پیرئوس[الف] | |||
|---|---|---|---|---|
| لقب(ها) | [یادداشت ۱][۱] | |||
| تاریخ بنیانگذاری | ۱۰ مارس ۱۹۲۵ | |||
| زمینِ بازی | ورزشگاه کارایسکاکیس | |||
| گنجایش | ۳۳٬۳۳۴[۲][۳] | |||
| مالک | اوانجلوس ماریناکیس | |||
| رئیس | اوانجلوس ماریناکیس | |||
| سرمربی | خوزه لوئیس مندیلیبار | |||
| لیگ | سوپر لیگ فوتبال یونان | |||
| ۲۵–۲۰۲۴ | سوپر لیگ فوتبال یونان (قهرمان) | |||
| وبگاه | ||||
|
| ||||
باشگاه فوتبال المپیاکوس (یونانی: ΠΑΕ Ολυμπιακός Σ. Φ. Π. [olibiaˈkos])، که به اختصار با نام المپیاکوس[ث] یا المپیاکوس پیرئوس[ج] شناخته میشود، موفقترین باشگاه فوتبال حرفهای در پیرئوس یونان است. این باشگاه که بخشی از باشگاه چند رشتهای المپیاکوس است، نام خود را از بازیهای المپیک باستان الهام گرفته و نمادش، یک ورزشکار المپیک است که تاجی از برگ بو به سر دارد که نمادی از آرمانهای المپیک یونان باستان است.[۴] زمین خانگی آنها با نام کارایسکاکیس، ورزشگاهی با ظرفیت ۳۳٬۳۳۴ نفر در پیرئوس است.[۵]
این باشگاه در تاریخ ۱۰ مارس ۱۹۲۵ تأسیس شده است و سابقه ۴۸ قهرمانی در سوپرلیگ یونان (رکورددار)، ۲۹ قهرمانی جام حذفی و ۴ قهرمانی سوپرجام و ۱ قهرمانی در لیگ کنفرانس اروپا را دارد.[۶]
المپیاکوس محبوبترین باشگاه فوتبال یونان است[۷][۸][۹][۱۰] و از حمایت قوی جوامع یونانی در سراسر جهان برخوردار است.[۱۱][۱۲] در میان فهرست باشگاههای فوتبال با بیشترین اعضای غیرافتخاری در جهان تا آوریل ۲۰۰۶، این باشگاه با ۸۳٬۰۰۰ عضو ثبتشده، در رده نهم قرار داشت. این تعداد در سال ۲۰۱۴ به ۹۸٬۰۰۰ نفر افزایش یافت.[۱۳] المپیاکوس رقابتهایی دیرینه با چندین تیم دارد: با پاناتینایکوس، که «دربی دشمنان ابدی» میان این دو، کلاسیکترین دربی فوتبال در یونان و یکی از شناختهشدهترین دربیها در سراسر جهان است.[۱۴][۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰] آ.اِ.ک و پائوک دو رقیب دیگر المپیاکوس بهشمار میآیند. اتینکوس پیرئوس، رقیب دیگر و همشهری آنها بود، اما با سقوط اتینکوس از لیگ برتر یونان در دهه ۱۹۹۰، این رقابت رنگ باخت.
تاریخچه
[ویرایش]سالهای ابتدائی (۱۹۳۱–۱۹۲۵)
[ویرایش]
.JPG)
المپیاکوس در ۱۰ مارس ۱۹۲۵ در شهر پیرئوس تأسیس شد. آنگونه که در اساسنامه المپیاکوس ذکر شده است، هدف اولیه از تاسیس این باشگاه، پرورش ورزشکاران برای شرکت در مسابقات ورزشی، گسترش آرمان ورزشی المپیک و ترویج روحیه ورزشکاری و هواداری در بین جوانان به شکلی برابر، با پایههای سالم، اخلاقی و اجتماعی به عنوان پایه و اساس آن بود. اعضای «باشگاه ورزش و فوتبال پیرئوس»[چ] و «باشگاه هواداران پیرئوس»[ح] در یک گردهمآیی تاریخی[۲۱] تصمیم گرفتند تا این دو باشگاه را منحل و با اتحاد آن دو، یک باشگاه جدید تأسیس کنند. نوتیس کامپروس که افسر ارشد نیروی دریایی یونان بود، عنوان المپیاکوس را برای نام این باشگاه جدید و تصویر یک برنده مدال طلای المپیک با تاجی از برگ مو را به عنوان نشان آن پیشنهاد داد. کامپروس بعداً در این باره گفت که او به دنبال نامی بود که «نشانگر قدرت، توان ورزشی، اخلاق، رقابت عادلانه، تسلط و در نهایت آرمان المپیک باشد.»[۲۲] میچالیس مانوسکوس که کارآفرینی برجسته در پیرئوس بود، نام این باشگاه را به نام کامل و فعلی آن، تغییر داد. علاوه بر کامپروس و مانوسکوس، از دیگر بنیانگذاران برجسته این باشگاه میتوان به این نامها اشاره کرد: استاوروس ماراگوداکیس[خ] (مدیر اداره پست)، نیکوس آندرونیکوس[د] (تاجر)، دیمیتریوس اسکلیاس[ذ] (افسر نیروی زمینی یونان)، نیکولائوس زاخاریاس[ر] (وکیل)، آتاناسیوس مرمیگاس[ز] (سردفتر اسناد رسمی)، کوستاس کلیدوچاکیس؛ که اولین دروازهبان تاریخ باشگاه شد، یوانیس ککس[ژ] (کارگزار بورس) و مهمتر از همه، خانواده آندریانوپولوس.
اساسنامه تاریخی المپیاکوس:
بدینوسیله باشگاهی در پیرئوس با عنوان انجمن المپیک ورزشکاران پیرئوس[س] تأسیس میشود. هدف این باشگاه، پیشرفت ورزش در بین جوانان و پرورش عشق پایدار به ورزش است. برای دستیابی به این هدف، از ابزارهای زیر استفاده خواهد شد: الف) ایجاد امکانات ورزشی از هر نوع، ب) سازماندهی انواع فعالیتهای ورزشی، چه در خشکی و چه در دریا، ج) برگزاری مسابقات، جشنها، اردوها، پیادهرویها و موارد مشابه، د) ارائه سخنرانیها و انتشار مطالب چاپی برای ترویج آرمان ورزشی، ه) ترویج هرگونه ابتکاری که منجر به رفاه جوانان شود، به هر وسیلهای. نشان انجمن المپیک ورزشکاران پیرئوس باید سر یک جوان با تاجی از برگ بو را به تصویر بکشد که نام باشگاه در اطراف آن حک شده است. [۲۳]
خانوادهی آندریانوپولوس که از بازرگانان معتبر پیرئوس بودند، نقشی محوری در تأسیس المپیاکوس ایفا کردند. پنج برادر اپن خانواده با نام های یانیس، دینوس، گیورگوس، واسیلیس و لئونیداس آندریانوپولوس، اعتبار باشگاه را بالا بردند و آن را به شکوه فعلیاش رساندند.[۴] به گفته مورخان آن دوران، این یانیس بود که رنگهای باشگاه را انتخاب کرد. قرمز، که نماد میل به پیروزی بود و سفید، که نماد پاکی و رقابت شرافتمندانه.[۲۴] یانیس، دینوس، گیورگوس و واسیلیس اولین کسانی بودند که برای المپیاکوس بازی کردند، اما لئونیداس که جوانترینشان بود، پس از آنها اولین بازی خود را برای این باشگاه انجام داد و به مدت هشت سال در فاصله سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۵ بازیکن المپیاکوس بود. خط حمله باشگاه با حضور این پنج برادر، افسانهای شد و طولی نکشید که المپیاکوس محبوبیت زیادی پیدا کرد و موفقترین و پرطرفدارترین باشگاه یونان شد. در آن زمان، هواداران المپیاکوس عمدتاً از طبقه کارگر تشکیل میشد و زمین خانگی تیم در ورزشگاه نئو فالیرون ولودروم بود. پس از آن به ورزشگاه کارایسکاکیس نقل مکان کردند و در سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۲۶ قهرمان پیرئوس شدند.[۲۵]
در سال ۱۹۲۶، فدراسیون فوتبال یونان تأسیس شد و در فصل ۱۹۲۸–۱۹۲۷ مسابقات قهرمانی پانهلنیک را برپا کرد. این مسابقات، اولین مسابقات قهرمانی در سطح کشوری بود که در آن قهرمانان منطقهای از لیگ آتن (آتن)، لیگ پیرئوس (پیرئوس) و لیگ مقدونیه (سالونیک) در بازیهای پلیآف برای کسب عنوان قهرمانی در سطح کشوری رقابت میکردند و آریس اولین قهرمان این رقابتها شد. این مسابقات تا فصل ۱۹۵۹–۱۹۵۸ به این شکل برگزار میشد اما در فصل دوم (۱۹۲۹–۱۹۲۸) اختلافی بین المپیاکوس و فدراسیون فوتبال یونان پیش آمد و در نتیجه، این باشگاه در این مسابقات شرکت نکرد و پاناتینایکوس و آ.ا. ک آتن به پیروی از المپیاکوس کنارهگیری کردند. در طول آن فصل، این سه باشگاه بازیهای دوستانهای با یکدیگر انجام دادند و دسته ای به نام پ.ا.ک. تشکیل دادند.
در همین حال، المپیاکوس همچنان قهرمان بی رقیب مسابقات پیرئوس بود و در فصلهای ۲۷–۱۹۲۶، ۲۹–۱۹۲۸، ۳۰–۱۹۲۹ و ۳۱–۱۹۳۰ جام این رقابتها را بالای سر برد و خود را به عنوان یک قدرت برتر در فوتبال یونان تثبیت کرد.
در فاصله ۱۴ مارس ۱۹۲۶ تا ۳ مارس ۱۹۲۹، المپیاکوس برای سه فصل متوالی در برابر تمام تیمهای یونانی شکست ناپذیر بود و رکورد ۳۰ برد و ۶ تساوی در ۳۶ بازی را ثبت کرد. این نتایج استقبال پرشور مطبوعات یونان را برانگیخت و برای اولین بار در تاریخ، المپیاکوس را «اسطوره»[ب] نامیدند.[۲۶] چهارمین دوره از مسابقات قهرمانی پانهلنیک در فصل ۳۱–۱۹۳۰ برگزار و المپیاکوس برای اولین بار قهرمان آن شد. این قهرمانی نقطه عطف و آغاز یک دوره بسیار موفق در تاریخ المپیاکوس بود. عملکرد بسیار خوب آنها در طول این رقابتها، ۱۱ برد، ۲ تساوی و تنها یک شکست، برایشان داشت و بلامنازع قهرمانشان کرد. در ۷ بازی خانگی، ۷ برد کسب کردند و پاناتینایکوس، آاک آتن، آریس، ایراکلیس و پائوک را با نتیجه مشابه ۳–۱ شکست دادند و مقابل اتنیکوس با ۴ گل به پیروزی ۴–۱ دست یافتند. برادران آندریانوپولوس و کوستاس کلیدوکاکیس از بازیکنان برجسته دوره اول تاریخ باشگاه در سالهای ۱۹۳۱–۱۹۲۵ بودند و دیگر نامهای بزرگ آن دوره عبارت بودند از: آکیلس گراماتیکوپولوس، لالیس لکوس، فیلیپوس کورانتیس، نیکوس پانوپولوس[ش]، کارالامبوس پزونیس[ص] و کوستاس ترژاکیس[ض].
سلطه بر فوتبال یونان و جنگ جهانی دوم (۱۹۴۶–۱۹۳۱)
[ویرایش]با ظهور دهه جدید، قهرمانی پانهلنیک محبوبیت قابل توجهی در سراسر یونان پیدا کرد. در اکتبر ۱۹۳۱، گیورگوس و یانیس آندریانوپولوس که از اعضای بنیانگذار و سمبل باشگاه المپیاکوس بودند از فوتبال بازنشسته شدند. با این حال، بزرگان جدیدی در این باشگاه ظهور کردند: یانیس وازوس، کریستوفوروس راگوس، تئولوگوس سیمئونیدیس، میکالیس آناماتروس، اسپیروس دپونتیس، آریس کریسافوپولوس، نیکوس گریگوراتوس[ط]، پاناگیس کورسیانوس[ظ] و همچنین برادران فراموش نشدنی کلمیس؛ یانیس و ونجلیس.
.jpg)
المپیاکوس در طی نه فصل، پنج قهرمانی به دست آورد[یادداشت ۲] و تا سال ۱۹۴۰، در یازده فصل ابتدائی از مسابقات پانهلنیک شش بار نام خود را به عنوان قهرمان ثبت کرد.[۴] در این میان، وازوس، راگوس و سیمئونیدیس، سه ضلع مثلث تهاجمی قدرتمند المپیاکوس را تشکیل دادند و با گلهایشان، اسطورهای شدند. وازوس به مدت ۱۸ سال برای المپیاکوس بازی کرد[یادداشت ۳] و در ۳۶۴ بازی ۴۵۰ گل برای این باشگاه به ثمر رساند.[یادداشت ۴] او دومین گلزن برتر تاریخ این باشگاه است و چهار بار جایزه بهترین گلزن مسابقات قهرمانی یونان را نیز از آن خود کرد.[یادداشت ۵]
علاوه بر این، المپیاکوس موفق شد عناوین قهرمانی فصلهای ۱۹۳۷–۱۹۳۶ و ۱۹۳۸–۱۹۳۷ را بدون شکست به دست آورد، اما در چهار دوره اول از حضورش در جام حذفی یونان دستاوردی نداشت، اگرچه چند برد تاریخی را ثبت کرد؛ مانند پیروزی پرگل ۶ بر ۱ در سال ۱۹۳۲ مقابل پاناتینایکوس در ورزشگاه لئوفوروس[یادداشت ۶] که بزرگترین پیروزی خارج از خانه در تاریخ دربی میان این دو تیم است.[۴][۲۷]
در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰، ایتالیای فاشیست به یونان حمله کرد و چندین بازیکن المپیاکوس برای مبارزه با نیروهای متحدین به ارتش یونان پیوستند.[۴] در ژانویه ۱۹۴۱، چیستوفوروس راگوس از ناحیه پای چپ به شدت مجروح شد و دیگر قادر به ادامه فوتبال نبود. لئونیداس آندریانوپولوس در جبهه آلبانی دچار یخزدگی شدید شد و تا مرز جان باختن رفت و نیکوس گریگوراتوس در نبرد کلیسورا از ناحیه پا مجروح شد.[۲۸] علاوه بر این، پس از اشغال یونان توسط آلمان، بازیکنان المپیاکوس به مقاومت یونان پیوستند و علیه نازیها جنگیدند.[۴] نیکوس گوداس که از چهرههای نمادین المپیاکوس بود، کاپیتان ارتش آزادیبخش خلق یونان[ع] شد و در جبهههای زیادی علیه آلمانیها جنگید.[۲۹] او با پیراهن و شلوارک المپیاکوس اعدام شد، همانطور که آخرین آرزویش بود: «به من شلیک کنید و مرا در پیراهن المپیاکوس بکشید، و چشمانم را نبندید، میخواهم رنگهای تیمم را قبل از شلیک نهایی ببینم.»[۳۰][۳۱] همچنین، میکالیس آناماتروس که عضوی فعال از مقاومت یونان بود، در سال ۱۹۴۴ کشته شد. در طول این جنگ ویرانگر و اشغال یونان به دست متحدین و به دنبال آن جنگ داخلی یونان، المپیاکوس بهای سنگینی پرداخت و پیشرفت باشگاه موقتاً متوقف شد.[۴]
اسطوره (۱۹۵۹–۱۹۴۶)
[ویرایش]
پس از جنگ، بسیاری از بازیکنان کلیدی المپیاکوسِ دوران قبل از جنگ، بازنشسته شدند و تغییرات قابل توجهی در ترکیب این تیم ایجاد شد. یانیس وازوس که کاپیتان و گلزن قهار المپیاکوس بود به همراه یانیس کلمیس در باشگاه باقی ماندند و بازیکنان مهم جدیدی به باشگاه پیوستند از جمله: آندریاس موراتیس، آلکوس خاتزیستاوریدیس، استلیوش کوروکلاتوش و دیونیسیس میناردوس. به محض شروع مجدد بازیهای لیگ با نظم سابق، المپیاکوس سلطهاش بر فوتبال یونان را بازیافت. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۹، المپیاکوس ۹ قهرمانی را در ۱۱ دوره از لیگ پانهلنیک به دست آورد[یادداشت ۷] و در مجموع ۲۳ فصل از این مسابقات، ۱۵ جام را به خانه برد. در فاصله سالهای ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹، المپیاکوس برای شش فصل متوالی قهرمان این لیگ شد که دستاوردی بینظیر در تاریخ فوتبال یونان بود. این رکورد به مدت ۴۴ سال پابرجا ماند، تا اینکه المپیاکوس با هفت قهرمانی متوالی از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳، رکورد خود را شکست.[۴]
علاوه بر این، از ۱۳ دوره جام حذفی یونان در فاصله سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۹، المپیاکوس ۸ عنوان قهرمانی را به نام خود ثبت کرد[یادداشت ۸] که این قهرمانیها منجر به ۶ دوگانه لیگ و حذفی شد[یادداشت ۹] که سه تای آن متوالی بود.[یادداشت ۱۰][۴] تیم افسانهای المپیاکوس در دهه ۱۹۵۰، با بازیکنان کلیدی خود سلطه مطلقی بر فوتبال یونان داشت. از نامهای بزرگ آن دهه عبارت بودند از: آندریاس موراتیس، ایلیاس روسیدیس، تاناسیس ببیس، ایلیا ایفانتیس، بابیس کوتریدیس، کوستاس پلیکرونیو، یورگوس داریواس، بابیس دروسوس، آنتونیس پوسیدون، ساواس تئودوریدیس، کوستاس کاراپاتیس، میمیس استفانکوس، تاناسیس کینلی، استلیوس سیکوس، یانیس یوانو، تمیس موستاکلیس، واسیلیس زانتوپولوس، دیمیتریس کوکیناکیس، یورگوس کانسوس، کوستاس پاپازوغلو و آریستیدیس پاپازوغلو. پس از عملکرد رکوردشکن المپیاکوس در دوران پر از جام دهه ۱۹۵۰، محبوبیت باشگاه در سراسر یونان به اوج رسید و قدرت مطلق آن، زبانزد شد[۴] و لقب تریلوس را به دست آورد، به معنی «اسطوره».[۴][۳۲][۳۳]
در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۹، المپیاکوس اولین بازی خود در یک رقابت اروپایی را انجام داد و در جام باشگاههای اروپا ۶۰–۱۹۵۹ به مصاف میلان رفت و اولین باشگاه یونانی شد که در مسابقات اروپایی بازی کرده است.[۳۴] بازی رفت در خانه برگزار شد و المپیاکوس میزبان، با گل کوستاس پاپازوغلو پیش افتاد. این گل، اولین گل ثبت شده توسط یک باشگاه یونانی و همچنین اولین گلزنی یک بازیکن یونانی در مسابقات اروپایی بود.[۳۵] در دقیقه ۳۳، ژوزه آلتافینی، گلزن قهار میلان، پاس ارسالی جیانکارلو دانووا را با ضربه سر به گل تساوی تبدیل کرد. در دقیقه ۴۵ بازی، ایلیاس ایفانتیس، توپ را از میان چزاره مالدینی و وینچنزو اوچتا ربود و با یک ضربه والی قدرتمند به تور دروازه میلان چسباند.[۳۵] در دقیقه ۷۲، آلتافینی، پاس نیلس لیدهولم از روی ضربه آزاد را با ضربه سر به دومین گل خود و میلان تبدیل کرد تا این مسابقه با نتیجه ۲–۲ به پایان برسد. در حالی که میلان چهار بازیکن خارجی را در کلاس جهانی در اختیار داشت؛ مانند آلتافینی، لیدهولم، خوان آلبرتو اسکیافینو و ارنستو گریلو، المپیاکوس با ترکیبی کامل از بازیکنان یونانی، عملکرد بسیار خوبی در برابر این قهرمان ایتالیا به نمایش گذاشت.[۳۵] در بازی برگشت اما، با وجود عملکرد خوب المپیاکوس به ویژه در نیمه دوم، میلان با نتیجه ۳–۱ پیروز شد[یادداشت ۱۱] و به دور بعدی راه یافت.
اولین موفقیت بینالمللی و دوران مارتون بوکووی (۱۹۷۲–۱۹۶۰)
[ویرایش].jpg)
المپیاکوس، دهه ۱۹۶۰ را با قهرمانی در جامهای حذفی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ آغاز کرد که آخرینش منجر به پنجمین قهرمانی متوالی آنها در این سری رقابتها و رکوردی تمامعیار در تاریخ بازیهای حذفی یونان شد. در این دهه، تیمی قدرتمند از بازیکنانِ المپیاکوسِ اواخر دهه ۱۹۵۰ و بازیکنان جدیدتر و بزرگی ایجاد شد از جمله: یانیس گایتاتزیس، نیکوس گیوتسوس، پاولوس واسیلیو، واسیلیس بوتینوس، یانیس فرونیمیدیس، کریستوس زانتروغلو، گریگوریس آگانیان، استاتیس ساناکسیس، میمیس پلساس، یانگوس سیمانتیریس، پاولوس گریگوریادیس، ساواس پاپازوغلو، استلیوس بسیس، سوتیریس گاوتسوس، تاسوس سورونیس، ونجلیس میلیسیس، اورستیس پاولیدیس، پانایوتیس باربالیاس و آخرینشان، گلزن پرثمر تیم، یورگوس سیدریس که بهترین گلزن تاریخ این باشگاه یونانی با ۴۹۳ گل در ۵۱۹ مسابقه است.[یادداشت ۱۲]
در سال ۱۹۶۳، المپیاکوس جام باشگاههای بالکان را به دست آورد و اولین باشگاه یونانی شد که قهرمان یک رقابت خارجی میشود. این قهرمانی، اولین موفقیت بینالمللی یک باشگاه فوتبال یونانی بود. جام باشگاههای بالکان یک رقابت اروپایی بسیار محبوب در دهه ۱۹۶۰ بود به طوری که فینال سال ۱۹۶۷ از این مسابقات، ۴۲٬۰۰۰ تماشاگر را به خود جذب کرد.[۳۶] پس از جام باشگاههای اروپا، این مسابقات، دومین رقابت باشگاهی مهم بینالمللی برای باشگاههای منطقه بالکان بود.[۳۶] المپیاکوس پس از چند برد قابل توجه، صدرنشین گروهش شد؛ گالاتاسرای را در خانه با یک گل شکست داد،[یادداشت ۱۳][۳۷] و به دنبال آن، سارایوو را ۳–۲ و براشوف رومانی را با یک گل مغلوب کرد و دو تساوی در بازیهای خارج از خانه داشت؛ ۱–۱ در ورزشگاه میتهاتپاشای گالاتاسرای[یادداشت ۱۴] و ۳–۳ در ورزشگاه کوشووی سارایوو.[۳۷] در فینال، لفسکی صوفیه را پیش رو داشت و بازی اول را در پیرئوس با تک گل یورگوس سیدریس در دقیقه ۳۷ به سود خود پایان داد و بازی دوم را در ورزشگاه واسیل لفسکی با همان نتیجه واگذار کرد.[۳۷] فینال سرنوشتساز سوم در ورزشگاه بیطرف میتهاتپاشای استانبول برگزار شد و المپیاکوس با تک گل دقیقه ۸۷ میمیس استفاناکوس، لفسکی را مغلوب کرد و جام بالکان را به یونان برد.[۳۸]
در ادامه، در سالهای ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵، المپیاکوس جام حذفی یونان را فتح کرد و در طی نه سال، هفت قهرمانی در رقابتهای حذفی به دست آورد. با این حال، عملکردش در لیگ ثمری نداشت و در فاصله سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵، هیچ قهرمانی کسب نکرد. به دنبال این عملکرد متوسط، هیئت مدیره باشگاه، مارتون بوکووی افسانهای را به عنوان سرمربی استخدام و میهای لانتوش را به عنوان دستیارش منصوب کرد؛ لانتوش عضو برجسته تیم ملی مجارستان در دهه ۱۹۵۰ بود که با نام «مجارهای قدرتمند» یا «آرانیچاپات» شناخته میشدند.[۳۹] این مربی مجارستانی نوآور، پیشگام سیستم ۴-۲-۴[یادداشت ۱۵] و یک مربی تاکتیکی قوی بود. او به فوتبال تهاجمی و جلسات تمرینی بسیار سخت علاقه داشت[۳۹] و تاکتیکهای نوآورانه و روشهای تمرینی پیشگامانهاش، المپیاکوس را متحول کرد و تیمی قدرتمند و تهاجمی ایجاد کرد که فوتبالی تماشایی ارائه میداد.[۴۰] تحت هدایت بوکووی و با عملکرد عالی بازیکنان کلیدیاش، المپیاکوس دو قهرمانی متوالی لیگ را در سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷:en: به دست آورد؛ از بازیکنان مطرح تیم بوکووی عبارت بودند از: یورگوس سیدریس، نیکوس گیوتسوس، کوستاس پلیکرونیو، واسیلیس بوتینوس، آریستیدیس پاپازوغلو، پاولوس واسیلیو، یانیس گایتاتزیس، کریستوس زانتروگلو، گریگوریس آگانیان، میمیس پلساس، یانیس فرونیمیدیس و اورستیس پاولیدیس.[۴۰] عنوان قهرمانی سال ۱۹۶۶ با ۲۳ برد و ۴ تساوی در ۳۰ بازی به دست آمد. در بازی تعیینکننده آخر فصل، المپیاکوس در حالی که تنها یک امتیاز با پاناتینایکوس رده دومی اختلاف داشت، به مصاف تریکالا رفت و با ۵ گل میزبانش را مغلوب کرد و پس از هفت سال از آخرین قهرمانیش در لیگ، جام را در حضور ۱۵٬۰۰۰ هوادار پرشورش بالای سر برد.[۴۱][۴۲]
در فصل ۶۷–۱۹۶۶، المپیاکوس، ۱۲ بازی از ۱۴ بازی اول لیگ را برد که رکوردی بیسابقه در تاریخ فوتبال یونان شد که به مدت ۴۶ سال تا فصل ۱۴–۲۰۱۳ پابرجا ماند تا آنکه در این فصل، المپیاکوس با هدایت مربیش؛ میشل، با کسب ۱۳ برد از ۱۴ بازی اول فصل، رکورد خود را شکست.[۴۳] قهرمانی سال ۱۹۶۷ المپیاکوس با چند برد قابل توجه، مانند پیروزی قاطع ۴–۰ مقابل رقیب دیرینهاش، پاناتینایکوس، در ورزشگاه کارایسکاکیس به دست آمد.[یادداشت ۱۶] در این بازی خانگی، المپیاکوس فوتبالی تماشایی ارائه داد و موقعیتهای بسیاری را برای گلهای بیشتر از دست داد.[۴۴] بوکووی برای هواداران باشگاه به یک اسطوره تبدیل شد و تیم ساخته او، المپیاکوس ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷، چیزی کمتر از یک افسانه نبود. برای المپیاکوسِ بوکووی، سرود ویژه ای نوشته شد که در سراسر یونان محبوب شد: «تیم قدرتمند بوکووی، المپیاکوس نام دارد».[غ][۴۵]
کمی قبل از پایان فصل ۶۷–۱۹۶۶، کودتایی نظامی رخ داد و نظامیان با به دست گرفتن قدرت در یونان، یک دیکتاتوری برپا کردند که عواقب ویرانگری برای المپیاکوس داشت.[۴] در دسامبر ۱۹۶۷، این رژیم یئورگیوس آندریانوپولوس، اسطوره المپیاکوس که به مدت ۱۳ سال ریاست این باشگاه را برعهده داشت، از جایگاهش برکنار کرد.[۴۶] و علاوه بر این، مانع از انتقال یورگوس کوداس به المپیاکوس شد.[۴۷] چند روز بعد، ضربه بزرگ دیگر این رژیم نظامی به باشگاه وارد شد: مارتون بوکووی، که اسطوره و معمار تیم بزرگ ۱۹۶۷–۱۹۶۵ بود، توسط حکومت نظامی یونان، کمونیست شناخته و مجبور به ترک یونان شد.[۴۸][۴۹] در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۷، او به همراه دستیارش؛ میهای لانتوش، از یونان خارج شد.[۵۰]
دوران گولاندریس (۱۹۷۵–۱۹۷۲)
[ویرایش]پس از ریاست نیکوس گولاندریس بر باشگاه در سال ۱۹۷۲، فصل دیگری برای المپیاکوس آغاز شد. تمام اعضای برجسته هیئت مدیره باشگاه که توسط رژیم نظامی اخراج شده بودند؛ از جمله یورگوس آندریانوپولوس، بار دیگر توسط گولاندریس به کار گرفته شدند. او روندی برای انتخاب اعضاء جدید ایجاد و یک هیئت مدیره قابل اعتماد تأسیس کرد.[۵۱] لاکیس پتروپولوس به عنوان سرمربی منصوب و فهرستی از بازیکنان کلیدی به تیم اضافه شد از جمله: گئورگیوس دلیکاریس، ایو تریانتافیلوس، خولیو لوسادا، میلتون ویرا، پاناگیوتیس کلسیدیس، میخالیس کریتیکوپولوس، تاکیس سینتوپولوس، رومین آرگیرودیس، مایک گالاکوس، نیکوس گیوتسوس، یانیس گایتاتسیس، واسیلیس سیوکوس، تاناسیس آنجلیس، لاکیس گلزوس، پتروس کاراویتیس، کوستاس داوورلیس، یانیس کیراستاس، دیمیتریس پرسیدیس، ایلفتریوس پوپاکیس و بابیس استاوروپولوس. تحت ریاست گولاندریس، المپیاکوس سه بار متوالی قهرمان لیگ[یادداشت ۱۷] و در سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۷۵ قهرمان جام حذفی شد[۵۲] و در طول سه سال دوگانهی لیگ و حذفی را جشن گرفت.[۴] در فصل ۷۳–۱۹۷۲، المپیاکوس با دریافت تنها ۱۳ گل در ۳۴ بازی، قهرمان لیگ شد که این آمار، رکوردی پابرجا در فوتبال یونان است. عنوان قهرمانی در فصل بعد، با ۲۶ برد و ۷ تساوی در ۳۴ بازی، با رکورد ۱۰۲ گل زده؛ که همچنان دست نیافتنی است، و تنها ۱۴ گل خورده به دست آمد.
در مسابقات اروپایی، المپیاکوس موفق شد کالیاری را در همان دور اول از رقابتهای جام یوفا ۷۳–۱۹۷۲ حذف کند. کالیاری یکی از قدرتهای اصلی فوتبال ایتالیا در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ بود[یادداشت ۱۸] و چندین بازیکن ملی ایتالیا در ترکیب تیمش داشت، بازیکنانی چون: لوئیجی ریوا، آنجلو دومنگینی، انریکو آلبرتوسی، پیرلویجی چرا، سرجو گوری و فابریتسیو پولتی.[۵۳] المپیاکوس موفق شد در هر دو بازی رفت و برگشت، کالیاری را شکست دهد، ۲–۱ در پیرئوس و ۱–۰ در کالیاری؛ با این پیروزی، المپیاکوس اولین باشگاه فوتبال یونانی شد که در خاک ایتالیا پیروز میشود.[۵۳] در دور بعد به تاتنهام هاتسپر برخورد که مدافع عنوان قهرمانی این رقابتها بود و در ۱۶ بازی متوالی در تمام مسابقات اروپایی شکست نخورده بود. المپیاکوس نتوانست از سد تاتنهام عبور کند و در بازی رفت شکست سنگین ۴–۰ را متحمل شد اما پیروزی ۱–۰ آنها در بازی برگشت به میزبانی پیرئوس، روند شکستناپذیری تاتنهام را پایان داد و اولین پیروزی یک باشگاه یونانی در برابر یک تیم انگلیسی ثبت شد.[۵۴] دو سال بعد، المپیاکوس وارد جام باشگاههای اروپا ۷۵–۱۹۷۴ شد و در همان دور اول به سلتیکِ کنی دالگلیش برخورد که یکی از قویترین تیمهای فوتبال اروپا در آن زمان و یکی از چهار تیم حاضر در نیمهنهایی فصل قبل بود.[یادداشت ۱۹] بازی رفت در ورزشگاه سلتیک پارک برگزار شد، جایی که سلتیک در تمام رقابتهای اروپایی از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۴، ۳۶ بازی خانگی متوالی بدون شکست را پشت سر گذاشته بود.[یادداشت ۲۰] المپیاکوس با گل میلتون ویرا در دقیقه ۳۶ پیش افتاد و سلتیک در آخرین دقایق، بازی را به تساوی کشاند.[۵۵] این تساوی خارج از خانه، المپیاکوس را در موقعیت برتری قرار داد و در بازی برگشت در خانه با گلهای کریتیکوپولوس و استاوروپولوس، ۲–۰ مقابل قهرمان اسکاتلند پیروز و راهی مرحله بعد شد.[۵۶] برای رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی این رقابتها، المپیاکوس باید اندرلشت را پشت سر میگذاشت اما با شکست سنگین ۵–۱ در بازی رفت، صعود المپیاکوس غیرممکن به نظر میرسید. با این حال، المپیاکوس تیم غالب بازی برگشت در یونان بود و در مسابقهای که با تصمیمات کاروی پالوتائی به حاشیه کشیده شد، ۳–۰ به پیروزی رسید.[۵۷] پالوتائی؛ داور بازی، چهار گل المپیاکوس را مردود[۵۸] و حداقل سه خطای پنالتی واضح بازیکنان اندرلشت را اعلام نکرد[۵۹] و استاوروپولوس را بدون هیچ دلیل موجهی از زمین اخراج کرد.[۶۰] این بازی در یونان با عنوان «کشتار پالوتائی» شناخته میشود[ف][۶۱] در حالی که پیروزی المپیاکوس در این بازی، میتوانست یکی از بزرگترین بازگشتهای تاریخ جام باشگاههای اروپا باشد.
سلطه در اوایل دهه ۱۹۸۰ و چهار قهرمانی متوالی لیگ (۱۹۸۷–۱۹۷۵)
[ویرایش]._Van_Basten_in_duel_met_Papadopoulos,_Bestanddeelnr_932-6994_(cropped).jpg)
با استعفای گولاندریس از ریاست باشگاه در سال ۱۹۷۵، المپیاکوس نیمه دوم از دهه ۱۹۷۰ را بی ثمر پشت سر گذاشت. با این حال، در تابستان ۱۹۷۹، لیگ یونان حرفهای شد و استاوروس دایفاس مالک و رئیس باشگاه شد.[۴] المپیاکوس بار دیگر به عنوان نیروی برتر در فوتبال یونان ظاهر شد و چهار بار متوالی قهرمان لیگ شد[یادداشت ۲۱]
نشان و رنگها
[ویرایش]
سیر تحول لباس
[ویرایش]تولیدکنندگان و حامیان مالی لباس
[ویرایش]_(cropped).JPG)
.JPG)
.JPG)
_(cropped).JPG)
.JPG)
از سال ۱۹۷۹، زمانی که فوتبال در یونان حرفهای شد، المپیاکوس یک تولیدکننده لباس خاص و از سال ۱۹۸۲ یک حامی مالی پیراهن خاص نیز داشت. جدول زیر تولیدکنندگان لباس و حامیان مالی لباس المپیاکوس را به تفصیل بر اساس سال نشان میدهد:
| دوره | تولیدکننده | حامی مالی لباس |
|---|---|---|
| ۱۹۷۹ | Umbro | — |
| ۱۹۸۰ | Puma | |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۰ | ASICS Tiger | |
| ۱۹۸۲ | Adidas | |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۲ | ASICS Tiger | Fiat |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۴ | Travel Plan | |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۵ | Puma | Citizen |
| ۱۹۸۸ | Toyota | |
| ۱۹۸۹ | Bank of Crete | |
| ۱۹۹۰–۱۹۸۹ | — | |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۰ | Diana | |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۲ | Umbro | |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۳ | Lotto | |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۴ | Adidas | Ethnokarta MasterCard |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۵ | Puma | |
| ۲۰۰۰–۱۹۹۷ | Aspis Bank | |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۰ | Umbro | Siemens Mobile |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۵ | Puma | Siemens |
| ۲۰۰۹–۲۰۰۶ | Vodafone | |
| ۲۰۱۰–۲۰۰۹ | Citibank | |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۰ | Pame Stoixima | |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۳ | UNICEF[۶۲] | |
| –۲۰۱۵ | Adidas | Stoiximan.gr[۶۳] |
بازیکنان
[ویرایش]ترکیب بازیکنان کنونی
[ویرایش]- تا تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵[۶۴]
|
|
بازیکنان خروجی به شکل قرضی
[ویرایش]
|
|
بازیکنان ایرانی
[ویرایش]
بازیکنان ایرانی تاریخ باشگاه المپیاکوس
صدمین سالگرد
[ویرایش]در مارس ۲۰۲۵، باشگاه فوتبال المپیاکوس صدمین سالگرد تاسیس خود را به افتخار تاریخ غنی و هواداران پرشورش جشن گرفت.[۶۵] این جشنها طی چند روز در ورزشگاه کارایسکاکیس و در سراسر شهر پیرئوس برگزار شد.
افتخارات
[ویرایش]| منطقه | رقابت | تعداد | فصل(ها) |
|---|---|---|---|
| اروپایی | لیگ کنفرانس اروپا[۶۶] | ۱s | ۲۴–۲۰۲۳ 
|
| جام باشگاههای بالکان[۶۷] | ۱ | ۶۳–۱۹۶۲ | |
| کشوری | سوپر لیگ یونان[۶۸] | ۴۸ |
۱۹۳۰–۳۱، ۱۹۳۲–۳۳، ۱۹۳۳–۳۴، ۱۹۳۵–۳۶، ۱۹۳۶–۳۷، ۳۸–۱۹۳۷، ۴۷–۱۹۴۶، ۴۸–۱۹۴۷، ۵۱–۱۹۵۰، ۵۴–۱۹۵۳ ۵۵–۱۹۵۴، ۵۶–۱۹۵۵، ۵۷–۱۹۵۶، ۵۸–۱۹۵۷، ۵۹–۱۹۵۸، ۶۶–۱۹۶۵، ۶۷–۱۹۶۶، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۷۵–۱۹۷۴ ۸۰–۱۹۷۹، ۸۱–۱۹۸۰، ۸۲–۱۹۸۱، ۸۳–۱۹۸۲، ۸۷–۱۹۸۶، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۸–۱۹۹۷، ۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰ ۰۲–۲۰۰۱، ۰۳–۲۰۰۲، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۷–۲۰۰۶، ۰۸–۲۰۰۷، ۰۹–۲۰۰۸، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲ ۱۴–۲۰۱۳، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۲۰–۲۰۱۹، ۲۱–۲۰۲۰، ۲۲–۲۰۲۱، ۲۵–۲۰۲۴ |
| جام حذفی یونان[۶۹] | ۲۹ |
۴۷–۱۹۴۶، ۵۱–۱۹۵۰، ۵۲–۱۹۵۱، ۵۳–۱۹۵۲، ۵۴–۱۹۵۳، ۵۷–۱۹۵۶، ۵۸–۱۹۵۷، ۵۹–۱۹۵۸، ۶۰–۱۹۵۹، ۶۱–۱۹۶۰، ۶۳–۱۹۶۲، ۶۵–۱۹۶۴، ۶۸–۱۹۶۷، ۷۱–۱۹۷۰، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۵–۱۹۷۴، ۸۱–۱۹۸۰، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۲–۱۹۹۱، ۹۹–۱۹۹۸، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۸–۲۰۰۷، ۰۹–۲۰۰۸، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۵–۲۰۱۴، ۲۰–۲۰۱۹، ۲۵–۲۰۲۴ | |
| سوپرجام یونان[۷۰] | ۴ | ||
| منطقهای | قهرمانی جنوب یونان | ۲ | ۱۹۳۳، ۱۹۳۴ |
| قهرمانی اتحادیه پیرئوس | ۲۵ | ۱۹۲۵، ۱۹۲۶، ۱۹۲۷، ۱۹۲۹، ۱۹۳۰، ۱۹۳۱، ۱۹۳۴، ۱۹۳۵، ۱۹۳۷، ۱۹۳۸، ۱۹۴۰، ۱۹۴۶، ۱۹۴۷، ۱۹۴۸، ۱۹۴۹، ۱۹۵۰، ۱۹۵۱، ۱۹۵۲، ۱۹۵۳، ۱۹۵۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹ |
- رکورد قهرمانی در رقابت
- دوگانه
- قهرمانی(ها) (۱۹) (رکورد): ۴۷–۱۹۴۶، ۵۱–۱۹۵۰، ۵۴–۱۹۵۳، ۵۷–۱۹۵۶، ۵۸–۱۹۵۷، ۵۹–۱۹۵۸، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۵–۱۹۷۴، ۸۱–۱۹۸۰، ۹۹–۱۹۹۸، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۸–۲۰۰۷، ۰۹–۲۰۰۸، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۵–۲۰۱۴، ۲۰–۲۰۱۹، ۲۵–۲۰۲۴
افتخارات فرعی و غیررسمی
[ویرایش]- جام ایستر
- قهرمانی(ها) (۱۱) (رکورد): ۱۹۲۸، ۱۹۲۹، ۱۹۳۴، ۱۹۳۶، ۱۹۴۳، ۱۹۴۵، ۱۹۴۶، ۱۹۴۹، ۱۹۵۱، ۱۹۵۳، ۱۹۵۹
- جام کریسمس
- قهرمانی(ها) (۱۱) (رکورد): ۱۹۴۳، ۱۹۴۸، ۱۹۵۱، ۱۹۵۲، ۱۹۵۳، ۱۹۵۴، ۱۹۵۶، ۱۹۵۹، ۱۹۶۰، ۱۹۶۱، ۱۹۶۲
- جام یونان کبیر
- قهرمانی(ها) (۳) (رکورد): ۱۹۶۹، ۱۹۷۲، ۱۹۷۶
مسابقات دوستانه
[ویرایش]- 2 جام سپتامبر
- 1 مسابقات چند ملیتی سالانه نیویورک
- 1 جام دیمیتریوس آلیپرانتیس
- ۱ جام کنستانتین کارامانلیس
- 1 جام همبستگی
- 1 جام ملکه فردریکای یونان
- 1 جام سگاس
- ۱ جام پیرئوس شهردار
یادداشت
[ویرایش]- ↑
(به یونانی: Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς
(Olympiakos Sýndesmos Filáthlon Peiraiós))
(به انگلیسی: Olympiacos Association of fans of Piraeus) - ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ (به یونانی: Thrylos)، (به انگلیسی: Legend)
- ↑ (به یونانی: Erythroleykoi)، (به انگلیسی: Red-Whites)
- ↑ (به یونانی: Gavros)، (به انگلیسی: Anchovy)
- ↑ (به انگلیسی: Olympiacos)
- ↑ (به انگلیسی: Olympiacos Piraeus)
- ↑ (به یونانی: Piraikos Podosfairikos Omilos FC)
(به انگلیسی: Sport and Football Club of Piraeus) - ↑ Piraeus Fans Club FC
- ↑ Stavros Maragoudakis
- ↑ Nikos Andronikos
- ↑ Dimitrios Sklias
- ↑ Nikolaos Zacharias
- ↑ Athanasios Mermigas
- ↑ Ioannis Kekkes
- ↑ Olympic Association of Piraeus Sportsmen
- ↑ Nikos Panopoulos
- ↑ Charalambos Pezonis
- ↑ Kostas Terezakis
- ↑ Nikos Grigoratos
- ↑ Panagis Korsianos
- ↑ Greek People's Liberation Army (ELAS)
- ↑ (به یونانی: Του Μπούκοβι την ομαδάρα, τη λένε Ολυμπιακάρα)
(به انگلیسی: Bukovi's mighty team is called Olympiacos) - ↑ Palotai massacre
- ↑ ماهی کولی، ماهی ارزان قیمتی است که در پیرئوس فروخته میشود. در دهه ۱۹۶۰، درست قبل از یک مسابقه مقابل پاناتینایکوس در آتن، هواداران این تیم آتنی، چند جعبه از این ماهی را دزدیدند و برای زهر چشم گرفتن به تیم المپیاکوس پیشکش کردند. از آن زمان، موارد دیگری از ریختن ماهی کولی روی نیمکت المپیاکوس وجود داشته است.
- ↑ در فصلهای۱۹۳۳–۱۹۳۲، ۱۹۳۴–۱۹۳۳، ۱۹۳۶–۱۹۳۵، ۱۹۳۷–۱۹۳۶، ۱۹۳۸–۱۹۳۷
- ↑ در فاصله سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۹.
- ↑ ۱۷۹ گل در ۱۵۶ بازی رسمی.
- ↑ در سالهای ۱۹۳۳، ۱۹۳۶، ۱۹۳۷ و ۱۹۴۷
- ↑ با گلهای آندریانوپولوس در دقایق ۱۶، ۶۸، ۸۸، گل راگوس در دقیقه ۲۴ و گلهای وازوس در دقایق ۶۹ و ۷۰.
- ↑ در سالهای ۱۹۴۷، ۱۹۴۸، ۱۹۵۱، ۱۹۵۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹
- ↑ در فصلهای ۱۹۴۷، ۱۹۵۱, ۱۹۵۲، ۱۹۵۳، ۱۹۵۴, ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹
- ↑ در سالهای ۱۹۴۷، ۱۹۵۱، ۱۹۵۴، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹.
- ↑ در سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹
- ↑ با گلهای جیانکارلو دانووا در دقایق ۱۲، ۲۶، ۸۵ برای میلان و تک گل ایلیاس ایفانتیس در دقیقه ۶۸ برای المپیاکوس.
- ↑ سیدریس، ۲۲۴ گل از این آمار را در ۲۸۴ بازی از رقابتهای لیگ یونان به ثمر رساند.
- ↑ با گل استلیوس سایکوس در دقیقه ۴۹.
- ↑ با گلهای متین اوکتای در دقیقه ۷۸ برای گالاتاسرای و آریستیدیس پاپازوغلو در دقیقه ۶.
- ↑ به همراه بلا گوتمن و گوستاو شبش
- ↑ با گل واسیلیو در دقیقه ۱۷، و گلهای سیدریس در دقایق ۲۰، ۳۵ و ۶۲.
- ↑ در فصلهای ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۷۵–۱۹۷۴.
- ↑ کالیاری قهرمان سری آ ۱۹۷۰ و مدعی این عنوان در سال ۱۹۷۲ بود.
- ↑ سلتیک، قهرمان اروپا در سال ۱۹۶۷، نائب قهرمان در سال ۱۹۷۰ و یکی از چهار تیم حاضر در نیمهنهایی سال ۱۹۷۲ بود.
- ↑ با ۲۷ برد و ۹ تساوی در ۳۶ بازی.
- ↑ در سالهای ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳.
منابع
[ویرایش]- ↑ "'The Eternal Teenager' - Olympiacos Piraeus". NEOS KOSMOS (به انگلیسی). 2022-02-11. Retrieved 2025-10-24.
- ↑ "Karaiskakis Stadium" (به انگلیسی). stadiumguide.com. 15 April 2014. Archived from the original on 16 December 2023. Retrieved 17 May 2024.
- ↑ "Seating Plan" (به یونانی). olympiacos.org. Archived from the original on 2 October 2016. Retrieved 28 September 2016.
- ↑ ۴٫۰۰ ۴٫۰۱ ۴٫۰۲ ۴٫۰۳ ۴٫۰۴ ۴٫۰۵ ۴٫۰۶ ۴٫۰۷ ۴٫۰۸ ۴٫۰۹ ۴٫۱۰ ۴٫۱۱ ۴٫۱۲ ۴٫۱۳ "Olympiacos FC History". olympiacos.org. Archived from the original on 15 June 2013. Retrieved 30 April 2013.
- ↑ "The new Karaiskakis Stadium". olympiacos.org. Archived from the original on 23 August 2013. Retrieved 25 August 2013.
- ↑ ویکیپدیای انگلیسی
- ↑ "Concentration of people supporting the most popular club" (PDF). Club licensing benchmarking report - Financial year 2012. یوفا. 17 April 2014. Archived (PDF) from the original on 13 September 2017. Retrieved 20 April 2014.
- ↑ Περισσότερους οπαδούς ο Ολυμπιακός (به یونانی). sport24.gr. 30 June 2009. Archived from the original on 22 November 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "H πιο πρόσφατη... "απογραφή"!" (به یونانی). goalday.gr. 31 May 2006. Archived from the original on 10 May 2009. Retrieved 4 February 2009.
- ↑ Μοιρώτσος, Βασίλης (2025-05-16). "Πόσο κόσμο έχουν οι ομάδες στην Ελλάδα: Αυτά είναι τα αποτελέσματα της μεγάλης δημοσκόπησης του Athletiko". www.athletiko.gr (به یونانی). Retrieved 2025-05-17.
- ↑ ""Red and White" Olympiakos Moments in New York". greekreporter.com. 4 June 2011. Archived from the original on 6 October 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ Η ομογένεια δεν ξεχνά τον Ερασιτέχνη! (به یونانی). redplanet.gr. 1 August 2013. Archived from the original on 29 October 2013. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "History". olympiacos.org. Olympiacos F.C. Archived from the original on 8 October 2014. Retrieved 21 November 2014.
- ↑ "10. Olympiakos v Panathinaikos". goal.com. 20 September 2013. Archived from the original on 12 November 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "The 25 biggest club rivalries in world football - where does Real Madrid vs Atletico rank?". telegraph.co.uk. 26 May 2016. Archived from the original on 11 January 2022. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "Biggest football derbies - Combined domestic trophy haul". thestatszone.com. Archived from the original on 21 November 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "Rivals: Olympiakos vs Panathinaikos | Derby of the Eternal Enemies". outsideoftheboot.com. 27 April 2017. Archived from the original on 30 November 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "Flares, fighting and fear: Why Olympiakos vs Panathinaikos is Europe's maddest derby". fourfourtwo.com. 5 March 2014. Archived from the original on 12 November 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ "Football First 11: Do or die derbies". cnn.com. 22 October 2008. Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ Neil Johnston (22 October 2014). "Olympiakos-Panathinaikos: Europe's maddest derby?". bbc.com. Archived from the original on 22 November 2018. Retrieved 22 November 2018.
- ↑ Η Ιστορία του Ολυμπιακού (به یونانی). olympiacos.org. Archived from the original on 5 October 2012. Retrieved 30 September 2012.
- ↑ "Ολυμπιακός: Εφηβος 98 ετών". BN Sports. Retrieved 2025-04-08.
- ↑ "Το ιδρυτικό και ιστορικό καταστατικό (Φώτο)". Gavros.gr. Retrieved 2025-04-08.
- ↑ "Olympiacos History". Olympiacos.org. Retrieved 2025-04-08.
- ↑ "Peiraias Regional Championship". Archived from the original on 8 July 2013. Retrieved 12 March 2009.
- ↑ "Όταν ο Ολυμπιακός έγινε 'Θρύλος'".
- ↑ "Panathinaikos–Olympiacos 1–6" (به یونانی). Archived from the original on 8 June 2020. Retrieved 20 March 2014.
- ↑ "Οι ποδοσφαιριστές στο μέτωπο της Αλβανίας (Greek footballers in the front)" (به یونانی). Archived from the original on 3 August 2017. Retrieved 15 March 2014.
- ↑ "Ο Θρυλικός ήρωας, Νίκος Γόδας (The legendary hero, Nikos Godas)" (به یونانی). redplanet.gr. Archived from the original on 16 December 2014. Retrieved 20 April 2015.
- ↑ "The Nikos Godas story". Archived from the original on 25 August 2014. Retrieved 15 March 2014.
- ↑ Εκτελέστε με, με τη φανέλα του Ολυμπιακού Βίντεο με τη συγκλονιστική ιστορία του Νίκου Γόδα (به یونانی). onalert.gr. 19 November 2012. Archived from the original on 26 October 2014. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ "Olympiacos, a true Greek Legend". FIFA. Archived from the original on 22 October 2013. Retrieved 27 January 2014.
- ↑ "Olympiakos (Greece)". Soccer Anthems. Archived from the original on 18 January 2012. Retrieved 24 January 2012.
- ↑ "Olympiacos–Milan 2–2". UEFA. Archived from the original on 11 October 2015. Retrieved 5 January 2015.
- ↑ ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ ۳۵٫۲ Όταν ο Ολυμπιακός, το 1959, συνάντησε τη Μίλαν (به یونانی). retrosport. Archived from the original on 3 February 2021. Retrieved 5 February 2021.
- ↑ ۳۶٫۰ ۳۶٫۱ "Balkans Cup". RSSSF. Archived from the original on 5 September 2015. Retrieved 5 January 2015.
- ↑ ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ ۳۷٫۲ "2nd Balkan Cup 1961/63". RSSSF. Archived from the original on 23 October 2014. Retrieved 20 January 2015.
- ↑ Το Βαλκανικό Κύπελλο του 1963 (به یونانی). redsagainsthemachine.gr. Archived from the original on 18 May 2015. Retrieved 20 February 2015.
- ↑ ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ Όταν έφυγε ο Μπούκοβι (به یونانی). gavros.gr. Archived from the original on 18 May 2015. Retrieved 22 February 2015.
- ↑ ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ Του Μπούκοβι η ομαδάρα (به یونانی). gavros.gr. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 27 February 2015.
- ↑ "Trikala – Olympiacos 0–5, 12 June 1966, rare photos and videos" (به یونانی). fatsimare.gr. Archived from the original on 13 May 2015. Retrieved 27 March 2015.
- ↑ "Trikala – Olympiacos 0–5, documentary" (به یونانی). Sportime newspaper via youtube.com. 14 June 2011. Archived from the original on 12 December 2021. Retrieved 10 March 2015.
- ↑ Ο Μίτσελ ξεπέρασε τον Μπούκοβι (به یونانی). paraskhnio.gr. 8 December 2013. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 10 January 2015.
- ↑ Άδικο το 4–0 (به یونانی). gavros.gr. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 10 March 2015.
- ↑ "Του Μπούκοβι την ομαδάρα anthem" (به یونانی). youtube.com. 4 August 2007. Archived from the original on 12 December 2021. Retrieved 10 March 2015.
- ↑ "Χούντα και Ανδριανόπουλος (2)". redsagainsthemachine.gr. Archived from the original on 26 June 2018. Retrieved 28 May 2013.
- ↑ "Υπόθεση Κούδα". redsagainsthemachine.gr. Archived from the original on 8 May 2017. Retrieved 28 May 2013.
- ↑ Η νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι (به یونانی). newsbeast.gr. 13 December 2011. Archived from the original on 8 March 2016. Retrieved 6 April 2013.
- ↑ Ο "θρύλος" που έριξε άγκυρα στο Λιμάνι (به یونانی). kathimerini.gr. Archived from the original on 22 October 2013. Retrieved 28 May 2013.
- ↑ Η νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι (به یونانی). redsagainsthemachine.gr. Archived from the original on 14 December 2016. Retrieved 28 May 2014.
- ↑ Νίκος Γουλανδρής: "Εσείς τον θέλετε Ολυμπιακό, εγώ Ολυμπιακάρα" (به یونانی). redsagainsthemachine.gr. Archived from the original on 18 March 2018. Retrieved 14 May 2015.
- ↑ با شکست دادن پائوک با نتیجه ۱–۰ در فینال ۱۹۷۳ و پیروزی ۱–۰ مقابل پاناتینایکوس در فینال ۱۹۷۵.
- ↑ ۵۳٫۰ ۵۳٫۱ Όταν απέκλεισε την Κάλιαρι (به یونانی). redplanet.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ Ολυμπιακός: Ευρωπαϊκή παρουσία τη δεκαετία του 1970 (به یونانی). olympiacoscfp1925. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 12 May 2015.
- ↑ Ο Ολυμπιακός ταπείνωσε την Σέλτικ του Νταλγκλίς (به یونانی). sportday.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 22 April 2015.
- ↑ Όταν γονάτισε τη Σέλτικ (به یونانی). gavros.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 22 April 2015.
- ↑ Όταν ο Ολυμπιακός άγγιξε το θαύμα (به یونانی). newsbeast.gr. 2 October 2013. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ Σαν Σήμερα 6 November 1974 (به یونانی). enikos.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ Η αλήθεια για τον Παλοτάι (به یونانی). sport24.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ Το προφίλ της Άντερλεχτ (به یونانی). redplanet.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ Η σφαγή του Παλοτάι (به یونانی). gavros.gr. Archived from the original on 24 May 2015. Retrieved 10 May 2015.
- ↑ Ολυμπιακός και UNICEF συνεχίζουν μαζί και στη φανέλα بایگانیشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, 26 June 2015 (به یونانی)
- ↑ Official Website Olympiacos (2 October 2015). "Το Stoiximan.gr μεγάλος χορηγός της ΠΑΕ Ολυμπιακός: Ανακοίνωση της ΠΑΕ Ολυμπιακός για την έναρξη της συνεργασίας της με την κορυφαία εταιρεία στοιχηματισμού Stoiximan.gr." (به یونانی). Archived from the original on 4 November 2015. Retrieved 8 November 2015.
- ↑ "Team". Olympiacos F.C. Archived from the original on 25 September 2011. Retrieved 10 August 2025.
- ↑ "100 χρόνια ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!". ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - Olympiacos.org. 9 March 2025.
- ↑ "UEFA Conference League". UEFA (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-06.
- ↑ "2nd Balkan Cup 1961/63". www.rsssf.org. Retrieved 2025-03-06.
- ↑ "EPO - Hellenic Football Federation" Οι Πρωταθλητές Ελλάδας από το 1928 μέχρι σήμερα (به یونانی). فدراسیون فوتبال یونان epo.gr. Archived from the original on 1 June 2012. Retrieved 10 July 2012.
- ↑ "Trophy Room". Pao.gr. Archived from the original on 19 January 2016. Retrieved 12 April 2012.
- ↑ Olympiacos titles بایگانیشده در ۱۰ مه ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine, Olympiacos official website olympiacos.org
