عملیات انفال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عملیات انفال
Anfal campaing area.PNG

زمان به احتمال زیاد از ۲۳ فوریه تا ۶ سپتامبر سال ۱۹۸۸
مکان کردستان عراق
نتیجه
نابودی ۴۰۰۰ روستا و نسل‌کشی مردم غیر نظامی کرد
عرب کردن استان کردنشین کرکوک با مهاجرت اعراب جنوب به این منطقه
جنگندگان
Former Flag of KDP.png حزب دموکرات کردستان عراق
پیش‌مرگ‌های کرد
Flag of PUK.png اتحادیه میهنی کردستان
Flag of Iraq (1963-1991); Flag of Syria (1963-1972).svg حزب بعث عراق
فرماندهان
Former Flag of KDP.png نشیروان مصطفی
Former Flag of KDP.png مسعود بارزانی
Flag of PUK.png جلال طالبانی
Flag of Iraq (1963-1991); Flag of Syria (1963-1972).svg صدام حسین
Flag of Iraq (1963-1991); Flag of Syria (1963-1972).svg علی حسن المجید
نیروها
۳۵۰۰ ۲۰۰٫۰۰۰
تلفات
مرگ ۵۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ غیر نظامی کرد، عمدتاً در اثر گازهای شیمیایی.[۱][۲]

عملیات انفال، عملیاتی در سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ بود[۳] که در جریان آن نیروهای رژیم بعث عراق که به طور مستقیم از صدام حسین تکریتی فرمان می‌گرفتند، بیش از ۱۸۰٬۰۰۰ (۱۸۲٬۰۰۰ تن شامل ۸۰٬۰۰۰ بارزانی و چند ده هزار گرمیانی) کرد عراقی را قتل عام کردند.

بنا بر آمار تایید شده، در طی عملیات هفت ماهه انفال از فوریه تا سپتامبر ۱۹۸۸، که تنها در استانهای کرکوک، دیاله، نینوا و صلاح الدین، اجرا شد، بیش از ۳۰۰۰ روستا نابود و بیش از ۱۸۲۰۰۰ نفر مردم بی دفاع از سوی ارتش و ماموران امن و مخابرات عراق به قتل رسیدند. در همین راستا نیز شهرهای حلبچه، طویلا، خورمال، سید صادق، پینجوین، قلعه دیزه، سنگ سر، جوارتا، قلاچولان و ماوه‌ت به تمامی ویران و از سکنه خالی گردیدند. [۴]

استفاده از اسلحه شیمیایی و کشتار حلبچه در جریان عملیات انفال روی داد.[۳]

پس از حمله ایالات متحده آمریکا به عراق و دستگیری صدام حسین و برخی از همدستانش، وی و همدستانش به جرم جنایات ضد بشری و نسل کشی کردها در دادگاه ویژهٔ جرائم سران عراق مورد محاکمه قرار گرفتند.

پانویس[ویرایش]

  1. David McDowall, A Modern History of the Kurds, ۵۰۴ pp., I.B. Tauris, 200۴, ISBN 1-۸۵043-۴۱۶-۶, pp. ۳۵۹
  2. William Ochsenwald & Sydney N. Fisher, The Middle East: A History, ۷۶۸ pp., McGraw Hill, 2004, ISBN 0-07-۲۴۴233-۶, pg ۶۵۹
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «محاکمه همدستان صدام در پرونده انفال از سر گرفته شد». همشهری آنلاین. 
  4. [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]