عراق بعثی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عراق بعثی

الجمهوریة العراقیة
al-Jumhūrīyah al-‘Irāqīyah
عراق
۱۹۶۸–۲۰۰۳
شعار: "وحدة، حریة، اشتراکیة" (۱۹۹۱–۱۹۶۸)
(فارسی: «وحدت، آزادی، سوسیالیسم»)

" ٱللَّٰهُ أَکْبَرُ" (۲۰۰۳–۱۹۹۱)
(زبان فارسی: "خدا بزرگتر است")
سرود: "ارض الفراتینی وطن"  (۲۰۰۳–۱۹۸۱)
(انگلیسی: "The Land of the Two Rivers"‎)
موقعیت عراق
پایتخت
و بزرگترین شهر
بغداد
زبان(های) رایجرسمی: عربی
میانجی: کردی عراق
دین(ها)
اسلام شیعه، مندائیسم، اسلام سنی
حکومتجمهوری تک حزبی بعثی
جمهوری سوسیالیستی بعثی
(تا۲۰۰۳)
رئیس‌جمهور 
• ۱۹۶۸–۱۹۷۹
احمدحسن البکر (اولین)
• ۱۹۷۹–۲۰۰۳
حسین، صدام (آخرین)
نخست‌وزیر 
• ۱۹۶۸
عبدالرزاق نائف (اولین)
• ۱۹۹۴–۲۰۰۳
حسین، صدام (آخرین)
قوه مقننهمجمع ملی
دوره تاریخیقرن بیستم، بیست و یکم
۱۷ ژوئیه ۱۹۶۸
۸۸–۱۹۸۰
۹۱–۱۹۹۰
۲۱ آوریل ۲۰۰۳
مساحت
۲۰۰۳۴۳۸٬۳۱۷ کیلومترمربع (۱۶۹۲۳۵مایل‌مربع)
جمعیت
• ۲۰۰۳
۲۵۱۷۵۰۰۰
واحد پولدینار عراق (IQD)
پیش‌شماره تلفنی۹۶۴
دامنه سطح‌بالا.iq
پیشین
پسین
جمهوری عراق (۶۸–۱۹۵۸)
حکومت ائتلاف موقت عراق

عراق بعثی، رسماً جمهوری عراق دوره‌ای از تاریخ عراق بین سالهای ۱۹۶۸ و ۲۰۰۳ است که[۱] حزب بعث بر این کشور حکمرانی می‌کرد. این دوره با رشد اقتصادی بالا و شکوفایی فزاینده شروع شد، ولی با رویارویی عراق با رکود اقتصادی، سیاسی و اجتماعی پایان یافت. درآمد میانگین سالانه به دلیل دلایل متعدد خارجی و سیاست‌های داخلی این حکومت کاهش یافت.


جمعیت‌شناسی[ویرایش]

فرهنگ[ویرایش]

Black-and-white photo of Saddam Hussein, in a suit, with a group of women students
صدام حسین و دانشجویان زن. بعثیسم مروج مشارکت گسترده‌تر زنان در جامعهٔ عراق بود.

عصر بعثی دوره‌ای از سکولاریزاسیون در عراق بود. اشخاصی از ادیان مختلف (از جمله مسلمانان سنی، مسلمانان شیعه و مسیحیان) در دولت حضور داشتند. به هر حال این دوره (خصوصاً در زمان صدام حسین) دچار کشمکش‌های فرقه‌ای، دینی و سیاسی بین حکومت و دیگر گروه‌ها بود: مسلمانان شیعه (عموماً از اعراب، که اکثریت مطلق مردم را داشتند) خواهان یک تئوکراسی در عراق بودند؛ کردها خواهان استقلال برای منطقه‌شان بودند؛ سنی‌ها با ایدئولوژی اسلام گرایانه، و غیر بعثی (نظیر کمونیست‌های عراقی که در ۱۹۷۸ شدیداً سرکوب شدند). حکومت مروج حقوق زنان بود، به آنان اجازهٔ برخورداری از آموزش و خدمت در نیروهای مسلح را می‌داد. حکومت خواهان بازگردانی میراث فرهنگی عراق بود و مثلاً بازمانده‌های شهر تاریخی بابل را بازسازی می‌کرد. در دورهٔ صدام حسین، تجلیل از صدام و حکومت بعثی در آثار هنری مورد حمایت دولت رایج بود. حزب بعث بر حیات سیاسی کشور سیطره داشت گرچه یک جبهه ترقی خواه ملی در سال ۱۹۷۴ اعلام شد تا به چهره و حزب‌های (عموماً صوری) غیر بعثی اجازه داده شود در سیاست عراق حضور پیدا کنند.

در جریان جنگ خلیج فارس، صدام خواهان کسب حمایت از جامعهٔ مذهبی مسلمان به دولت شد، و تکبیر را به پرچم، نشان و شعار عراق افزود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Ba'athist Iraq».