صفی‌آباد (خوزستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

[۱]

صفی‌آباد
کشور  ایران
استان خوزستان
شهرستان دزفول
بخش مرکزی
نام(های) دیگر کاووس،شریعتی،امام حسین
سال شهرشدن 1385
مردم
جمعیت 12,346 نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا 82 متر
اطلاعات شهری
شهردار شاهرخی فرد
پیش‌شماره تلفنی 061

صفی‌آباد شهری از شهرهای شهرستان دزفول است و در شمال شهر دزفول قرار دارد. این شهر که در ابتدا منطقه‌ای تحقیقاتی به شمار می‌رفت، در دوره سلطنت محمدرضا شاه پهلوی به منظور پژوهشهای کشاورزی و دامپروری ساخته شد. از این منطقه در حال حاضر نیز به همین منظور استفاده می‌شود. در این منطقه انواع درختان و گیاه‌ها و دام‌ها به صورت تحقیقاتی پرورش می‌یابند. از نکات قابل توجه این منطقه باید به پرورش گردو و کاج توجه کرد که با در نظر گرفتن آب و هوای منطقه امری غیرممکن به نظر می‌رسد که البته این درختان به صورت اصلاح شده در این منطقه پرورش داده می‌شوند و با نمونه اصلی خود تفاوت‌هایی دارند.

پیدایش[ویرایش]

این منطقه مدت کوتاهی پس از شکل گیری {{مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد[۲]}} در سال ۱۳۵۴ (احتمالاً) توسط متخصصان آمریکایی و هلندی در دزفول بنا نهاده شد این شهر در۱۳ کیلو متری جنوب دزفول و۲ کیلو متری شمال دزآب واقع است از اسامی گذشته این شهر می‌توان به کاووس و شریعتی و امام حسین اشاره کرد از مکانهای زیارتی این شهر نیز می‌توان به بقعه سید شهاب الدین قائد معروف به فراش اشاره کرد ساکنین کنونی این شهر اغلب از مناطق نجف آباد، فراش، بالنگان و بنه که در نزدیکی محل فعلی شهر واقع بودند، و نیز طوایف لر و بختیاری می باشند.این شهر از سرسبز ترین شهرهای شمال خوزستان میباشد که حومه آن پوشیده از درختان آکالیپتوس وباغات مرکبات میباشد همچنین مزارع کشاورزی نیز جلب توجه میکند

علامه دهخدا در کتاب لغت نامه خویش  به نقل از  کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران[۳]  در مورد فراش(قدیمی ترین طایفه این شهرستان ) اینگونه می نویسد :

فراش دهی است از دهستان بلوک شرقی بخش مرکزی شهرستان دزفول ، واقع در 12هزارگزی جنوب دزفول و ده هزارگزی جنوب باختری شوسه، شوشتر به دزفول . ناحیه ای است واقع در دشت و گرمسیر که دارای 150 تن سکنه است . از رودخانه مشروب میشود. محصولاتش غلات ، برنج و کنجد است . اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو دارد. ساکنین از طایفه، عشایر بختیاری هستند[۴]

مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد[ویرایش]

مركز تحقيقات كشاورزي صفي آباد پس از بررسيها و مطالعات اوليه اي كه در اراضي آبخور سد بزرگ دز در سال 1339 آغاز شده بود رسماً در سال 1342 در قلب اراضي 125 هزار هكتاري شبكه آبياري دز در شمال استان خوزستان افتتاح گرديد . مساحت اوليه مركز در بدو تأسيس 340 هكتار بود كه در سال 1355 به 400 هكتار افزايش يافت . هدف اصلي مركز تحقيق در جهت شناخت پتانسيل هاي كشاورزي و دامداري منطقه بود. شناسايي و كلاس بندي خاك هاي منطقه و تعيين قابليتهاي كشت آنها و معرفي بسياري از گياهان زراعي كه قبلا در منطقه كشت نمي شد, تعيين نياز آبي محصولات مختلف از زمرة وظایف مركز بوده است . آموزش كشاورزان به طور همزمان آغاز گرديد و نيروهاي متخصص با آخرين اطلاعات روزآمد نسبت به اجراي طرحهاي تحقيقاتي و كاربردي اقدام نمودند .

گزارشی از دو تپُهٔ باستانی صفی آباد[ویرایش]

از سال‌ها پیش، در دوتپهٔ باستانی جنوب غرب صفی آباد، اشیا و آثار گرانبهایی از جمله مجسمه‌ها، سکُه‌ها و سفال‌های عهد اسلامی، ساسانی و هخامنشی به ویژه پیکرهٔ آناهیتا، اله هی آب یافت می‌شود که توجه علاقه‌مندان را به خود معطوف داشته‌است .

آناهیتا در زبان اوستایی، نام یک پیکر کیهانی هند و ایرانی است، که ایزدبانوی آبها (آبان) پنداشته می‌شود و از این رو با نمادهایی چون باروری، شفا و خرد نیز همراه است .

آناهیتا، در پارسی میانه یا امروزی ناهید یا آناهید است و در زبان ارمنی آناهیت نامیده می‌شود .

تاریخ نویسان یونان و روم باستان از او با نام آناتیس anaÏtis یاد کرده و یا او را یکی ازایزدان معابد خود شناسانده‌اند .

آناهیتا، آناهید یا ناهید که در زبان پارسی به معنای دور از آلودگی است، نام ایزد بانوی آب، باران و باروری در مذاهب ایران باستان است .

به احتمال زیاد «اردویسور آناهیتا » نیز چون «میترا » از ایزدانی بود که پیش از پیدایش زرتشت، توسط مردم ایران مورد ستایش قرار می‌گرفت .

آناهیتا با جنگاوری نیز مربوط بوده‌است و باور بر این بود که جنگاورانی را که به پیشگاه او او نذر کنند، یاری می‌دهد .

البته باید خاطر نشان نمود ایرانیان عهد باستان یکتاپرست بودند، ولی آناهیتا و دو ایزد بانوی دیگر به عنوان خدایان فرعی تقدیس می‌شدند .

در تپهٔ فرُاش که متعلُق به دورهٔ اسلامی و بالنجان که متعلق به عهد ساسانی و پیش از ان است، اشیا و آثار باستانی فراوانی باقی‌مانده که ارزش تاریخی، فرهنگی و ملی شایانی دارند .

منابع[ویرایش]

  1. |عنوان = شهر صفی آباد| بازیابی = ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۶}}
  2. «مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد». 
  3. «فرهنگ جغرافیایی ایران». کاظم خادمیان. آستان قدس رضوی، بنیاد پژوهشهای اسلامی. 
  4. «فراش». دهخدا.