پرش به محتوا

شهرستان شادگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان شادگان
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانخوزستان
مرکز شهرستانشادگان
سایر شهرهادارخوین،خنافره
بخش‌هامرکزی،خنافره،دارخوین
سال تأسیس۱۳۵۸ خورشیدی [۱]
نام‌های پیشینفلاحیه، دورق
اداره
فرمانداریعقوب مقدم
مردم
جمعیت۱۳۸،۴۸۰ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت۳۸ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت۳،۵۹۸ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
وبگاهفرمانداری شادگان

شهرستان شادگان، یکی از شهرستان‌های استان خوزستان است. مرکز این شهرستان، شهر شادگان است. این شهرستان در سال ۲۵۳۸ شاهنشاهی برابر ۱۳۵۸ خورشیدی از شهرستان خرمشهر مستقل گردید.[۲]

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش]

شهرستان شادگان از شمال با شهرستان کارون، از شمال غربی و شمال شرقی با شهرستان اهواز، از شرق با شهرستان بندر ماهشهر، از غرب با شهرستان خرمشهر و از جنوب با شهرستان آبادان همسایه است.[نیازمند منبع]

پیشینه

[ویرایش]

منطقه شادگان در قدیم با نام دورَگ و بخشی از آن با نام دورق شناخته می‌شد.این نام‌ها در زمان ورود اعراب به صورت دورق و سُرَّق تلفظ شد.[نیازمند منبع]

در کنار شادگان قدیم، روستایی به نام بوزی قرار دارد که آن را با باسیان قدیم یکی دانسته‌اند. (یاقوت حموی یکی از تیره‌های ایرانی کرد را باسیان ذکر کرده‌است.)[نیازمند منبع]

بعدها طایفه بنی خالد در محل شادگان کنونی ساکن شد و در سال ۱۱۶۰ ه.ق. شیخ سلمان کعبی بر این طایفه غلبه کرد و شادگان کنونی را با نام فلاحیه بنیاد گذاشت.[نیازمند منبع]

شادگان، نامی باستانی است که برروی رودخانه طاب، یکی از شاخه‌های رودخانه خیرآباد، نهاده شد. در آغاز دوره پهلوی، این نام قدیمی برای دهکده فلاحیه نیز به‌کار می‌رفت. از سوی سازمان شاهنشاهی، درمانگاهی هم در آنجا ساخته شد.[نیازمند منبع]

مُسَعَّر بن مهلهل در سیاحت‌نامه خود (بنا به نقل یاقوت حموی) می‌نویسد:

از رامهرمز به دورق آتشکده‌ها در دشت این منطقه دیدم و در این ناحیه ابنیه عجیبه و معادن بسیار است. در دورق آثار قدیمه از قباد بن دارا باقی است.آنجا گوگرد زرد دریایی دارد که گوگرد آن در جای دیگر یافت نمی‌شود. قومی از راویان به دورق منسوبند.[۳]

مردم

[ویرایش]

مردم این شهرستان، بطور عمده از عشیره‌های عرب هستند.[۴]

تقسیم‌بندی کشوری

[ویرایش]

شهرستان شادگان دارای ۳ بخش، ۸ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:[۵]

شهرستان شادگان

[ویرایش]
بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی شادگان ۹۸،۹۸۶ نفر جفال جفال ۲۰،۲۶۸ نفر شادگان ۴۱،۷۳۳ نفر
آبشار نهر جدید ۱۴،۳۰۹ نفر
بوزی بوزی ۱۱،۷۲۷ نفر
حسینی غریبه ۱۰،۹۴۹ نفر
خنافره خنافره ۲۴،۷۳۳ نفر سالمی خنافره ۱۰،۵۰۴ نفر خنافره ۳،۸۵۳ نفر
ناصری ناصری ۱۰،۳۷۶ نفر
دارخوین دارخوین ۱۴،۷۵۴ نفر دریسیه دریسیه ۵،۰۳۷ نفر دارخوین ۵،۶۵۵ نفر
دارخوین دارخوین ۴،۰۶۲ نفر

جمعیت

[ویرایش]

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان شادگان برابر با ۱۳۸،۴۸۰ نفر بوده‌است.[۶]

منابع

[ویرایش]
  1. «بانک اطلاعات تقسیم‌بندی کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در آبان ۱۳۸۹. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  2. «۷ تغییر در نقشهٔ تقسیم‌بندی کشوری اردبیل و اصفهان». پایگاه اطلاع‌رسانی دولت. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۲.
  3. «موقعیت تاریخی». فرمانداری شادگان. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۶-۲۱.[پیوند مرده]
  4. TABNAK، تابناک. «شادگان قطعه‌ای از بهشت +تصاویر». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۱۲-۱۸.
  5. «روستانت». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۸.
  6. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیم‌بندی کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۶-۲۱.