هویزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هویزه
کشور  ایران
استان خوزستان
شهرستان هویزه
بخش مرکزی
نام(های) دیگر هویزه
نام(های) قدیمی هوزگان(خوزگان)
مردم
جمعیت ۱۹٬۴۸۱ نفر[۱][یادداشت ۱]
رشد جمعیت ۲۱٪+ (۵سال)
شناسهٔ ملی خودرو  ایران
کد آماری ۱۲۸۵

}}

هُوِیزه [۲] (در فارسی: هویزه و همچنین خوزگان)[۳][۴][۵] مرکز شهرستان هویزه در استان خوزستان است.

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۹٬۴۸۱ نفر (در ۴٬۹۰۴ خانوار) بوده‌است.[۶]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۶۵۲٬۲۵۲—    
۱۳۷۰۸٬۱۲۹+۲۶۱٪
۱۳۷۵۱۴٬۰۳۲+۷۲٫۶٪
۱۳۸۵۱۴٬۴۲۲+۲٫۸٪
۱۳۹۰۱۶٬۱۵۴+۱۲٪
۱۳۹۵۱۹٬۴۸۱+۲۰٫۶٪

تاریخچه[ویرایش]

مزار شهدای هویزه

هویزه یکی از شهرهای استان خوزستان در غرب این استان است که بخاطر جنگ ایران و عراق شهرت دارد. این شهر با یورش نیروهای عراقی تصرف شد و به‌طور صد در صد تخریب گردید. تنها آثار باقی‌مانده از شهر، قدم‌گاه عباس و خرابه‌های چند ساختمان است.

اکثر ساکنین این شهر از طوایف عرب بوده و به زبان عربی سخن می‌گویند. طوایف معروف این شهر کوت، نیس، عکرش (سادات آل العروس) بنی ساله (بنی صالح)، جرف و ساکی می‌باشند.

این شهر قدمت زیاد دارد و ابن بطوطه در مورد آن در کتابش می‌نویسد و زمانی در این شهر حوزه علمیه بزرگی بود که قریب به چهارصد مجتهد داشت و از اندلس و نجف در آن درس می‌خواندند و اخیراً سید محمدعلی موسوی جزایری (نماینده ولی فقیه در استان خوزستان) هویزه را به عنوان پایتخت فرهنگی استان خوزستان معرفی کرد.[۷]

از جمله علمای اهل هویزه:

  • علامه شیخ محمد کرمی الهویزی
  • عبدالحسین الهویزی
  • مفسر نور الثقلین.[۸]

خاستگاه نامگذاری[ویرایش]

به گفته راجر سیوری، خوزستان سرزمین مردمان خوزی یا هوزی یا حوزی (که استرابون و پلینیوس از آن به اسم اوکسی[۹] ذکر کرده‌اند) است. این استان با عیلامیان باستان و شوش کم و بیش مرتبط است. نام اهواز، شوش و هویزه منعکس‌کننده ساکنین این منطقه در زمان عیلامیان بوده‌است.[۱۰] واژهٔ خوز در عربی به صورت هوز و گاه به صورت حوز درآمده است. کلمه اهواز نیز در عربی جمع هوز می‌باشد که خود معرب خوز است و اهواز به معنای خوزی‌ها یا هوزی‌ها که در متون اسلامی به اسم مدینه الاهواز به معنای شهر خوزی‌ها آمده است و کلمهٔ هویزه هم بر وزن فُعیله به معنای خوز کوچک نیز از همین ریشه گرفته شده‌است.

تاریخ[ویرایش]

این شهر توسط شاهپور دوم ساخته شد و در زمان خلیفه طائی ۳۸۱–۳۶۳ ه‍.ق / ۹۷۴–۹۹۱ م توسط دوبیس بن عفیف بن اسدی بازسازی شد[۱۱]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. آمار بر اساس سرشماری ۱۳۹۵ است و بر همین اساس، جمعیت شهر هویزه ۱۹٬۴۸۱ تن و استان خوزستان ۴٬۷۱۰٬۵۰۹ تن بوده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ وبگاه مرکز آمار ایران
  2. لغتنامه دهخدا
  3. Traveling Luck for Hūzgān, Khūzestān, Iran
  4. National Geospatial-Intelligence Agency, Bethesda, MD, USA
  5. هوزگان را می‌توان در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی از راه این لینک یافت. جعبه Advanced Search را باز کرده و کد -۳۰۶۷۱۸۰ را وارد کنید و جستجو دیتابیس را بزنید.
  6. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  7. اطلس جغرافیای حماسی ۱ (خوزستان در جنگ) ص۱۲۳-۱۲۴
  8. راهیان نور
  9. uxii
  10. R.M.SAVORY ,"khuzistan",Encyclopedia of islam,vol 5,page 80,brill,1986
  11. Lassner، J. «Ḥawīza». Encyclopaedia of Islam, Second Edition. دریافت‌شده در ۲۰۱۲-۰۴-۰۳.