هویزه

مختصات: ۳۱°۲۷′۴۳″شمالی ۴۸°۰۴′۲۶″شرقی / ۳۱٫۴۶۱۹۴۴°شمالی ۴۸٫۰۷۳۸۸۹°شرقی / 31.461944; 48.073889
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هویزه
هویزه، هوزگان
کشور ایران
استانخوزستان
شهرستانهویزه
بخشمرکزی
نام(های) دیگرهوزگان
نام(های) پیشینهوزگان
رشد جمعیت۲۱٪+ (۵سال)
شناسهٔ ملی خودرو ایران
کد آماری۱۲۸۵
هویزه بر ایران واقع شده‌است
هویزه
روی نقشه ایران
۳۱°۲۷′۴۳″شمالی ۴۸°۰۴′۲۶″شرقی / ۳۱٫۴۶۱۹۴۴°شمالی ۴۸٫۰۷۳۸۸۹°شرقی / 31.461944; 48.073889

هُوِیزه[۲][۳][۴][۵] مرکز شهرستان هویزه در استان خوزستان است.

نام قبلی این شهر هوزگان بود و در سال ۱۳۶۲ خورشیدی با دستور دولتی به هویزه تغییر یافت.[۶]

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۹٬۴۸۱ نفر (در ۴٬۹۰۴ خانوار) بوده‌است.[۷]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۶۵۲٬۲۵۲—    
۱۳۷۰۸٬۱۲۹۲۶۱٪+
۱۳۷۵۱۴٬۰۳۲۷۲٫۶٪+
۱۳۸۵۱۴٬۴۲۲۲٫۸٪+
۱۳۹۰۱۶٬۱۵۴۱۲٪+
۱۳۹۵۱۹٬۴۸۱۲۰٫۶٪+

تاریخچه[ویرایش]

مزار شهدای هویزه

هویزه بخاطر جنگ ایران و عراق شهرت دارد. این شهر با یورش نیروهای عراقی تصرف شد و به‌طور صد در صد تخریب گردید. تنها آثار باقی‌مانده از شهر، قدم‌گاه عباس و خرابه‌های چند ساختمان است.

اکثر ساکنین این شهر از طوایف عرب بوده و به زبان عربی لهجه بین‌النهرین سخن می‌گویند. طوایف معروف این شهر قبیله نیس (آل مذحج)، نوادگان شیخ ابراهیم بن مالک اشتر، قبیله بنی ساله، عشیره اهل جرف و عشیره ساکی می‌باشند.

این شهر قدمت زیاد دارد و ابن بطوطه در مورد آن در کتابش می‌نویسد و زمانی در این شهر حوزه علمیه بزرگی بود که قریب به چهارصد مجتهد داشت و از اندلس و نجف در آن درس می‌خواندند و اخیراً سید محمدعلی موسوی جزایری هویزه را به عنوان پایتخت فرهنگی استان خوزستان معرفی کرد.[۸]

از جمله علمای اهل هویزه:

  • علامه شیخ محمد کرمی الهویزی
  • عبدالحسین الهویزی
  • منصور هاشمی عاصی
  • مفسر نور الثقلین.[۹]

خاستگاه نامگذاری[ویرایش]

به گفته راجر سیوری، خوزستان سرزمین مردمان هوزی یا حوزی (که استرابون و پلینیوس از آن به اسم اوزی[۱۰] ذکر کرده‌اند) است. این استان با عیلامیان باستان و شوش کم و بیش مرتبط است. نام اهواز، شوش و حویزه منعکس‌کننده ساکنین این منطقه در زمان عیلامیان بوده‌است.[۱۱] واژهٔ اوز در عربی به صورت هوز و گاه به صورت حوز درآمده است. کلمه اهواز نیز در عربی جمع هوز یا حوز است و اهواز به معنای حوزی‌ها یا هوزی‌ها که در متون اسلامی به اسم مدینه الاهواز به معنای شهر هوزی‌ها آمده‌است و کلمهٔ هویزه هم بر وزن فُعیله به معنای حوز کوچک نیز از همین ریشه گرفته شده‌است.

تاریخ[ویرایش]

این شهر توسط دبیس بن عفیف اسدی ساخته شد و در زمان خلیفه طائی ۳۸۱–۳۶۳ ه‍.ق / ۹۷۴–۹۹۱ م بازسازی شد[۱۲]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. آمار بر اساس سرشماری ۱۳۹۵ است و بر همین اساس، جمعیت شهر هویزه ۱۹٬۴۸۱ تن و استان خوزستان ۴٬۷۱۰٬۵۰۹ تن بوده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ بایگانی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine وبگاه مرکز آمار ایران
  2. «لغتنامه دهخدا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۱۲.
  3. هوزگان را می‌توان درسرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی از راه این لینک یافت. جعبه Advanced Search را باز کرده و کد -۳۰۶۷۱۸۰ را وارد کنید و جستجو دیتابیس را بزنید.
  4. Traveling Luck for Hūzgān, Khūzestān, Iran
  5. National Geospatial-Intelligence Agency, Bethesda, MD, USA
  6. پایگاه اطلاعات قوانین و مقررات کشور بایگانی‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine. بازدید: ژوئیه ۲۰۱۱.
  7. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  8. اطلس جغرافیای حماسی ۱ (خوزستان در جنگ) ص۱۲۳–۱۲۴
  9. «راهیان نور». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۷.
  10. uxii
  11. R.M.SAVORY ,"khuzistan",Encyclopedia of islam,vol 5,page 80,brill,1986
  12. Lassner، J. «Ḥawīza». Encyclopaedia of Islam, Second Edition. دریافت‌شده در ۲۰۱۲-۰۴-۰۳.