کاشغر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کاشغر
喀什市 · قه‌شقه‌ر شه‌هری
County-level city
کاشغر
یک مناره نزدیک به مسجد عید غا
یک مناره نزدیک به مسجد عید غا
موقعیت کاشغر در نقشه
موقعیت کاشغر در نقشه
کاشغر در Xinjiang قرار گرفته‌است
کاشغر
کاشغر
Location in Xinjiang
مختصات: ۳۹°۲۸′ شمالی ۷۵°۵۹′ شرقی / ۳۹٫۴۶۷°شمالی ۷۵٫۹۸۳°شرقی / 39.467; 75.983مختصات: ۳۹°۲۸′ شمالی ۷۵°۵۹′ شرقی / ۳۹٫۴۶۷°شمالی ۷۵٫۹۸۳°شرقی / 39.467; 75.983
کشور جمهوری خلق چین
Region سین‌کیانگ
Prefecture ولایت کاشغر
مساحت
 • County-level city ۵۵۵ کیلومتر مربع (۲۱۰ مایل مربع)
 • منطقه کلان‌شهری ۲۸۱۸ کیلومتر مربع (۱٬۱۰۰ مایل مربع)
ارتفاع ۱۲۷۰ متر (۴٬۱۷۰ پا)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • County-level city ۵۰۶٬۶۴۰
 • تراکم ۹۱۰/km۲ (۲٬۴۰۰/sq mi)
 • منطقهٔ کلان‌شهری ۸۱۹۰۹۵
 • تراکم منطقهٔ کلان‌شهری ۲۹۰/km۲ (۷۵۰/sq mi)
منطقهٔ زمانی GMT+6 (de facto)
Postal code ۸۴۴۰۰۰
پیش‌شماره(های) تلفن ۰۹۹۸
وبگاه www.xjks.gov.cn


شهر کاشغَر (به اویغوری: قه‌شقه‌ر، به چینی: 喀什، به پین‌یین: Kāshí) یک شهر واحه‌ای است و مرکز شهرستان کاشغر، یکی از شهرستان‌های ناحیه خودگردان سین‌کیانگ در شمال باختر جمهوری خلق چین است. کاشغر از شهرهای کهن چین به‌شمار می‌رود و به مروارید جاده ابریشم نیز ملقب گشته‌است.[۱] پهناوری این شهر ۲۹۴٬۲۱ کیلومتر مربع است. بر پایه آمار سال ۱۳۸۲، جمعیت این شهر برابر با ۳۵۱٬۸۷۴ تن بوده‌است. زبان مردمان کاشغر، ترکی اویغور می‌باشد.

تاریخ[ویرایش]

در نوشته‌های چینی سده ۲ پ. م واژه سک که بعدها به سو وسئی تبدیل شد به کار رفته‌است. به نوشته این منابع، سکاها در شمال باختری کاشغر می‌زیستند. گویا قبایل سکایی در میان سال‌های ۱۰۰ تا ۱۲۰م به حدود ترکستان چین و آسیای میانه سرازیر شدند و شاخه‌ای از آن‌ها به کاشغر و ختن راه سپردند.[۲]

شاپور ساسانی در کتیبه کعبه زرتشت، در آنجا که گستره مرزهای امپراتوری خود را ترسیم می‌کند، از کاشغر نیز در کنار سغد، چاچ و ابرشهر که مرکز آن نسا بوده‌است، در شمار شهرهای قلمرو خود نام می‌برد. گویا شاپور کسی از دودمان ساسانی را به فرمانروایی کاشغر نگماشته بود و شاه کوشانی به استقلال در آن سامان فرمان می‌راند و تنها خراج‌گزار شاه ایران بود. کاشغر نخستین بار در دورهٔ فرمانروایی سلسلهٔ هان به حکومت چین پیوست.[۲]

اسلام در کاشغر[ویرایش]

کاشغر به عنوان مرکز فرهنگ اسلامی در چین شناخته می‌شود. مسلمانان اویغور ۹۸٪ جعمیت این شهر را (در حدود ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر) تشکیل می‌دهند. در کاشغر نزدیک به ۱۰ هزار مسجد وجود دارد.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

مکان‌های مهم دینی کاشغر

مسجد عیدگاه

مناره‌ای در نزدیکی مسجد عیدگاه

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «کاشغر»(فارسی)‎. وبگاه رادیو بین‌المللی چین. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ انوشه، حسن (به سرپرستی). دانشنامه ادب فارسی: ادب فارسی در آسیای میانه. چاپ اول (ویراست دوم). تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰. ص۷۳۱. شابک ‎۹۶۴-۴۲۲-۴۱۷-۵ (جلد اول). 
  3. «زندگی مسلمانان شهر کاشغر»(فارسی)‎. وبگاه رادیو بین‌المللی چین. 

پیوند به بیرون[ویرایش]