اپرا وینفری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
اپرا گِیل وینفری
Oprah in 2014.jpg
وینفری در سال ۲۰۱۴
زادروز۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ (۶۵ سال)
‎۹ بهمن ۱۳۳۲

میسیسیپی، ایالات متحده آمریکا
محل زندگیشیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
لقبملکهٔ میزگرد روزها
شریک زندگیاستدمن گراهام
جایزه‌هاجایزه بشردوستانه جین هرشولت
وبگاه
www.oprah.com

اپرا گِیل وینفری (به انگلیسی: Oprah Gail Winfrey) (زادهٔ ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ در می‌سی‌سی‌پی) تهیه‌کننده، هنرپیشه، مجری، خیرخواه، برندهٔ جایزه اسکار و کاندیدای جایزه گلدن گلوب و بفتا و از مشهورترین و مطرح‌ترین مجریهای تلویزیونی آمریکا و جهان است.[۱]

اپرا وینفری به عنوان ثروتمندترین آمریکایی آفریقایی‌تبار قرن بیستم رتبه‌بندی شده‌است.[۲] او فعالیت‌های زیادی در زمینه‌های مختلف انسان‌دوستانه انجام داده و بزرگترین خیّر و نیکوکار سیاه‌پوست در تاریخ آمریکا به‌شمار می‌رود.[۳][۴] او برای مدتی، تنها میلیاردر سیاه‌پوست جهان بوده‌است[۵][۶] و بر اساس برخی ارزیابی‌ها، بانفوذترین زن در جهان محسوب می‌شود.[۷][۸] وی در میان قدرتمندترین افراد جهان در رتبهٔ ۴۵ قرار دارد و از چنان نفوذ چندجانبه‌ای در میان افکار عمومی آمریکا برخوردار است که با حمایت و جهت‌گیری خود می‌تواند یک کتاب یا رئیس‌جمهور را در این کشور به موفقیت برساند.

او تاکنون در کارهای فراوانی فعالیت داشته‌است، اما مهم‌ترین کار وی برنامهٔ تلویزیونی «اپرا» است. این برنامه بالاترین در نوع خود در تاریخ شناخته شده‌است که از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱ پخش می‌شد.

زندگی[ویرایش]

اپرا وینفری در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ در می‌سی‌سی‌پی، از مادری نوجوان به دنیا آمد. مادرش ورنیتا لی ۱۸ ساله خدمتکار بود. پدرش ورنن وینفری ۲۰ ساله در ارتش خدمت می‌کرد. تا ۶ سالگی نزد مادربزرگش در روستایی در می‌سی‌سی‌پی زندگی کرد. با کمک مادربزرگ توانست در کودکی خواندن و نوشتن را بیاموزد او در ۳ سالگی انجیل و سرودهای مذهبی در کلیسا را از حفظ می‌خواند.

۶ تا ۱۲ سالگی را با مادرش در میلواکی گذراند. ۹ ساله بود که مردی از اقوام به او تجاوز کرد و مدتی بعد هم مورد آزار جنسی دوست مادر و اقوام دیگر قرار گرفت. هر چند از درون رنج می‌برد اما هرگر این مسائل را باکسی در میان نگذاشت. مادرش تصمیم داشت او را به کانون اصلاح و تربیت بفرستد، ولی شانس با اوپرا یار نبود و ظرفیت مدرسه تکمیل بود. دیگر راهی نبود جز اینکه با پدرش زندگی کند. به همین دلیل در سال ۱۹۷۱ نزد پدرش در نشویل رفت.

او در سال ۱۹۶۷ از خانه گریخت. در سال ۱۹۶۸ در پی آزارهای جنسی در ۱۴ سالگی باردار شد ولی بچه خود را از دست داد و پسری مرده به دنیا آورد. مرگ فرزند برای او ضربه سختی بود ولی با خود عهد کرد که زندگی‌اش را تغییر دهد. پدر هم تصمیم گرفت با انضباط و سخت‌گیری به او کمک کند تا بتواند زندگی‌اش را دگرگون کند. او تحصیلاتش را ادامه داد و پدرش او را تشویق می‌کرد که همیشه بهترین باشد. اوپرا مجبور بود هفته‌ای یک کتاب بخواند و مطلبی دربارهٔ آن بنویسد.

در ۱۷ سالگی گزارشگر رادیو نشویل شد. برای اینکه بتواند به کار در رادیو و تلویزیون ادامه دهد، برای تحصیل به دانشگاه تنسی رفت و در رشته هنرهای نمایشی و ارتباط کلامی مشغول به تحصیل شد و همزمان، به‌طور نیمه وقت در رادیو محلی مشغول به کار شد.

آغاز فعالیت[ویرایش]

در همان نخستین سال تحصیل در دانشگاه دو جایزه برای دو نمایش به او تعلق گرفت. در ۱۹۷۶ مجری خبر تلویزیونی در بالتیمور شد. در ۱۹۷۸ علاوه بر گزارشگری و گویندگی به اجرای یک برنامه تلویزیونی هم پرداخت که بسیار موفقیت‌آمیز بود. سپس در ۱۹۸۳ به اجرای برنامه صبحگاهی ای ام شیکاگو پرداخت. این برنامه با برنامه پرطرفدار دانا هیو رقابت می‌کرد و در ظرف کمتر از یک سال به یکی از پرطرفدارترین برنامه‌ها تبدیل شد. این برنامه پس از گسترش در سپتامبر ۱۹۸۵ به «شوی اپرا وینفری» تغییر نام داد.

او در همان سال ۱۹۸۵ در فیلم رنگ ارغوان که بر اساس رمان الیس واکر به کارگردانی استیون اسپیلبرگ ساخته می‌شد بازی کرد و برای بازی در نقش مکمل فیلم، نامزد جایزه اسکار شد و همچنین از او برای بازی در فیلم پسر بومی قدردانی شد.

در سال ۱۹۸۶ نخستین برنامه اپرا به صورت سراسری در آمریکا پخش شد.

او همچنین در فیلم پیشخدمت بازی کرده‌است.

برنامه تلویزیونی اپرا[ویرایش]

شوی تلویزیونی اپرا از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱ به مدت ۲۵ سال پخش شد و در سال‌های آخر در ۱۴۵ کشور جهان پخش می‌شد. این برنامه تغییرات بنیادینی در ژانر گفتگوهای تلویزیونی ایجاد کرد و سبب شد که وینفری یکی از اثرگذارترین زنان در آمریکا و نیز ثروتمندترین زن سیاه‌پوست در جهان شود.

به گفتهٔ خود اپرا، وقتی اولین برنامه‌اش را اجرا می‌کرد، فقط خوشحال بود که در تلویزیون برنامه دارد. در سال ۱۹۸۶ پس از کمتر از یک سال نخستین برنامه «اپرا» به صورت سراسری در آمریکا پخش شد و به زودی برنامهٔ اپرا به موفق‌ترین برنامهٔ میزگرد تلویزیونی تبدیل شد.

اپرا می‌گوید:

در ابتدا هدفم از اجرای این برنامه این بود که به وسیله رسانه تلویزیون بتوانم مردم را تشویق کنم به آن‌ها روحیه داده و سطح آگاهی آن‌ها را بالا ببرم اما اکنون مأموریتم این است که زندگی دیگران را دگرگون کنم و به آن‌ها کمک کنم تا خودشان را جور دیگر ببینند و برای آن‌ها شادی و رضایت خاطر به ارمغان آورم.

شوی اپرا وینفری در کمتر از یک سال به یک برنامه سراسری، زنده و درجه یک تبدیل شد. در ژانویه ۱۹۸۷ سه جایزه امی به او تعلق گرفت. جایزه بهترین اجرا، کارگردانی و برنامه گفتگو. سال بعد دوباره این موفقیت تکرار و جایزه گوینده سال به اپرا اهدا شد. او در میان تمام زنانی که تا آن تاریخ آن جایزه را دریافت کرده بودند از همه جوان‌تر بود. تاکنون ۳۴ جایزه امی به اپرا اهدا شده علاقه او به بازیگری او را تشویق کرد که در سال ۱۹۸۶ مؤسسه فرهنگی هنری هارپو را تأسیس کند. هارپو یکی از بزرگترین تولیدکنندگان برنامه‌های تلویزیونی است. در سال ۱۹۸۸ جایزه موفقیت در زندگی به او اهدا گردید.

وینفری که در کودکی و نوجوانی زندگی تلخ و سختی را پشت سر گذاشته‌است و از پیشکسوت‌های برنامه‌های اعترافی به‌شمار می‌آید. برنامه‌هایی که در آن مصاحبه‌شوندگان با صداقت تمام از تجربیات زندگی خود حرف می‌زنند. او از کسانی بود که مسائل تلخ اجتماعی همچون افسردگی و سوءاستفاده از کودکان را در برنامه‌اش مطرح کرد. علاوه بر این «برنامه اپرا وینفری» محل حضور افراد مشهور و سیاستمداران صاحب‌نام بود، حتی گاهی در این برنامه‌ها، ستاره‌ها و سیاستمداران از اشتباهاتی که مرتکب شده بودند از بینندگان عذرخواهی کردند.

اپرا وینفری در کنار باراک و میشل اوباما در دسامبر ۲۰۰۷. او در انتخابات سال ۲۰۰۸ ریاست جمهوری آمریکا از باراک اوباما حمایت کرد و این در موفقیت او بی‌تاثیر نبود.

او با نام ملکه میزگرد روزها مشهور شد؛ و با اجرای برنامه‌های رده بالا از جمله تهیهٔ فیلم موزیکال رنگ بنفش و برنامهٔ دکتر فیل و ریچل ری بیش از ۲۶۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد.

در یکی از برنامه‌های سال ۲۰۰۴، وینفری به تمام ۲۷۶ مخاطب حاضر در سالن یک اتوموبیل هدیه کرد. همچنین در بیست و پنجمین و آخرین سری برنامهٔ خود، روی صحنه با جان تراولتا رقصید و تمام حاضران در آن برنامه را به سفر به استرالیا مهمان کرد. از دیگر لحظه‌های به یاد ماندنی در این سری برنامه‌ها، گفتگوی او با باراک و میشل اوباما، جورج بوش، رئیس‌جمهور سابق آمریکا و خانواده مایکل جکسون بود.

آخرین برنامه اپرا وینفری، پس از ۲۵ سال کار مداوم، روز چهارشنبه ۲۵ مه ۲۰۱۱ پخش شد. در آخرین برنامه که در مقابل چشم ۱۳۰۰ نفر برگزار شد، بخش‌هایی از سخنان تام کروز، آرتا فرانکلین، تام هنکس و استیوی واندر دربارهٔ اپرا وینفری پخش شد.

او در آخرین برنامه شوی خود در اواخر برنامه یک ساعته‌ای که اجرا کرد به ریشه خودش و زندگی در می‌سی‌سی‌پی اشاره کرد و گفت:

اتفاقی نیست که دختر تنهای کوچکی که محبتی ندید، حتی بااینکه والدین و پدربزرگ و مادربزرگش تمام تلاش خود را کردند… اتفاقی نیست که من وقتی بزرگ شدم مورد محبت، مهربانی، اعتماد و تأیید میلیون‌ها نفر از سراسر جهان قرار بگیرم.

شبکه OWN[ویرایش]

اپرا وینفری در نوامبر سال ۲۰۰۹ اعلام کرد برنامه‌اش پس از ۲۵ سال پایان می‌یابد. او چند سال بر روی برپایی شبکه خودش متمرکز بود، این شبکه در ماه ژانویه ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد. این شبکه بیست و چهار ساعته به پخش برنامه‌هایی در حوزه سبک زندگی می‌پردازد.

این شبکه که OWN، یا شبکه اپرا وینفری نام دارد، حاصل سرمایه‌گذاری مشترک با شبکه دیسکاوری است.

فعالیت‌های نیکوکاری[ویرایش]

خاطرات آزارهای جنسی دوران کودکی اپرا را برانگیخت که از ۱۹۹۱ قبل از اینکه کمیسیون قضایی سنای آمریکا قانون حمایت کودکان را تصویب کند برای ایجاد پایگاه اطلاعاتی از محکومان آزارهای جنسی کودکان شروع به فعالیت کند.

او همچنین با پخش برنامه زنده‌ای به نام «باشگاه کتابخوانان» یا «باشگاه کتاب اپرا» به صنعت چاپ و نشر هم خدمت کرده‌است. معرفی هر کتاب در این برنامه با تضمین فروش بالا روبه‌رو بوده‌است. این باشگاه تقریباً دو میلیون نفر عضو دارد. در سال ۱۹۹۹ بنیاد ملی کتاب برای قدردانی از او مدال طلا به او اهدا کرد اما او تصمیم گرفت که باشگاه را تعطیل کند با این فرض که یافتن کتاب جذاب کار مشکلی است. چند سال بعد از تعطیلی باشگاه بیش از ۱۰۰ نویسنده از جمله جومپا لاهیری و جین اسمایلی در نامه‌ای سر گشاده از او خواستند تا بار دیگر کتاب‌های معاصر را در برنامه تلویزیونی خود معرفی کند تا از افت فروش کتاب‌ها جلوگیری شود. اپرا در مصاحبه‌ای اعلام کرد که تصمیم گرفته در دوره جدید برنامه به معرفی کتاب‌های غیر داستانی بپردازد و در نهایت با معرفی رمان کلاسیک آناکارنینا اثر تولستوی در برنامه‌اش به عنوان بهترین عاشقانه‌های تاریخ این رمان را به صدر پرفروشترین رمان سال رساند.

اپرا همچنین در شبکه‌ای مختص زنان (oxygen media) فعالیت هنری دارد وی در سال ۲۰۰۰ در شبکه operaangel جایزه ۱۰۰ هزار دلاری برای افرادی که زندگی خود را صرف بهبود زندگی دیگران می‌کنند اختصاص داد. اپرا با اهدای ۱۰ میلیون دلار به ساخت مدرسه‌ای کمک کرد این مدرسه در مرتون انگلیس می‌باشد و مدرسه مختص به افرادی است که استطاعت مالی ندارند.

مؤسسه خیریه اپرا با هدف توانمندسازی آموزش و تأمین سلامت و رفاه زنان و کودکان فقیر در سراسر دنیا تأسیس شده‌است. این مؤسسه خیریه به مواردی از این دست می‌پردازد:

  1. میلیون‌ها دلار صرف بهبود آموزش دانش‌آموزان
  2. اعطای بورس تحصیلی
  3. تلاش‌های بشر دوستانه

۴. اهدا و تأمین غذا، لباس، کفش، لوازم‌التحریر، اسباب بازی و کتاب به بچه‌های آفریقایی او به این منظور در دسامبر ۲۰۰۲ به آفریقا رفت

  1. اهدای مدرسه نظامی برای دختران
  2. تأسیس مدرسه برای دختران در آفریقای جنوبی

تأثیرات[ویرایش]

خانهٔ عظیم اپرا وینفری در موناسیتای کالیفرنیا

اپرا وینفری به عنوان یکی از اثرگذارترین زنان جهان شناخته می‌شود و برخی ارزیابی‌ها او را با نفوذترین زن در جهان شمرده‌اند.[۷][۸] مجله تایم اپرا وینفری را یکی از ۱۰۰ شخصیت بانفوذ قرن بیستم معرفی کرده‌است. وی در میان قدرتمندترین افراد جهان در رتبه ۴۵ قرار دارد و از چنان نفوذ چند جانبه‌ای در میان افکار عمومی آمریکا برخوردار است که با حمایت و جهت‌گیری خود می‌تواند یک کتاب یا رئیس‌جمهور را در این کشور به موفقیت برساند. وی محبوب‌ترین شخصیت تلویزیونی آمریکا و یکی از ثروتمندترین تهیه‌کنندگان است.

اپرا درآمدی افسانه‌ای داشته و ثروتمندترین آمریکایی آفریقایی‌تبار قرن بیستم است.[۲] او اولین بیلیونر سیاهپوست در جهان است.[۵][۶] ثروت اپرا ۲/۴ میلیارد دلار است. درآمد او در سال ۲۰۱۰ میلادی ۳۱۵ میلیون دلار بوده‌است و این بیشترین درآمد در بین برنامه‌های تلویزیونی آمریکایی به نقل از مجلهٔ فوربس است.[۹]

به گفتهٔ مجلهٔ بیزنس ویک (Business Week) اپرا بزرگترین خیر و نیکوکار سیاه‌پوست در تاریخ کشور آمریکا است.[۳][۴] او در فعالیت‌های بشر دوستانه متعدد و گسترده‌ای مشارکت دارد.

جوایز و افتخارات[ویرایش]

جایزه اسکار

جایزه گلدن گلوب

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Oprah Winfrey». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۱.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Miller, Matthew (May 6, 2009). "The Wealthiest Black Americans". Forbes.com. Archived from the original on 4 December 2012. Retrieved 2010-08-26.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Biography.com". Biography.com. Retrieved 2010-08-26.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Oprah Winfrey Debuts as First African-American On BusinessWeek's Annual Ranking of 'Americas Top Philanthropists'" (Press release). Urban Mecca. November 19, 2004. Archived from the original on 21 November 2008. Retrieved August 25, 2008.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "#562 Oprah Winfrey". Forbes Special Report: The World's Billionaires (2006). Forbes. 2006. Retrieved August 25, 2008. Unknown parameter |month= ignored (help)
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Usborne, David (January 3, 2007). "Oprah's £20m school proves she's not all talk". London: Independent News and Media. Retrieved March 4, 2007.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Meldrum Henley-on-Klip, Andrew (January 3, 2007). "'Their story is my story' Oprah opens $40m school for South African girls". London: Guardian Unlimited. Retrieved March 4, 2007.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ "The most influential US liberals: 1–20". The Daily Telegraph. London. October 31, 2007. Retrieved May 20, 2010.
  9. صفحه اپرا در فوربس

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Oprah Winfrey». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۱.
  • «نگاهی به زندگی اوپرا وینفری». وبگاه دهکده زیبا. دریافت‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۱.
  • «خداحافظی اپرا وینفری پس از ۲۵ سال». وبگاه بی‌بی‌سی فارسی. ۲۶ مه ۲۰۱۱.
  • «آخرین «نمایش اپرا وینفری» بدون ستاره‌ها روی آنتن رفت». خبرآن‌لاین به نقل از رویترز. ۵ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ مه ۲۰۱۱.
  • صفحه اپرا در وبسایت فوربس
Oprah Winfrey (2004)

Oprah Gail Winfrey (* 29. Januar 1954 als Orpah Winfrey in Kosciusko, Mississippi, Vereinigte Staaten) ist eine amerikanische Talkshow-Moderatorin, Schauspielerin und Unternehmerin. Sie ist bekannt für The Oprah Winfrey Show, die bis zu ihrer Einstellung 2011 bei weitem erfolgreichste Talkshow des US-amerikanischen Fernsehens, deren Moderation sie 1984 übernommen hatte und die später nach ihr benannt wurde. 2006 hatte die wöchentliche Show 21 Millionen Zuschauer in 105 Ländern.

Winfrey ist Eigentümerin des Produktionsunternehmens HARPO Productions, das ihre und viele andere erfolgreiche US-amerikanische TV-Formate produziert. Sie ist die erste Afroamerikanerin, die Milliardärin wurde. Laut des US-Wirtschaftsmagazins Forbes verdiente sie im Zeitraum Juni 2009 bis Juni 2010 rund 315 Millionen US-Dollar.[1] Ihr Vermögen wird auf 2,7 Milliarden US-Dollar geschätzt.[2] Durch ihren starken Einfluss in den Medien und ihre große Fangemeinde, vor allem in den USA, belegte sie 2010 in der Liste The World’s Most Powerful People des Wirtschaftsmagazins Forbes Platz 64.[3]

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Studio der Oprah Winfrey Show mit Firmenlogo: „Harpo“ – ein Ananym des Vornamens „Oprah“

Oprah Winfrey wurde als uneheliche Tochter minderjähriger Eltern geboren. Ihre Geburtsurkunde gibt als Namen Orpah an, nach der biblischen Orpa.[4] Sie selbst gab an, im Alter von neun Jahren sexuell missbraucht worden zu sein.[5] Mit 14 Jahren wurde sie schwanger, ihr Kind starb kurz nach der Geburt. Winfrey ist seit 1986 mit dem Unternehmer Stedman Graham liiert.

Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ihre Karriere begann Winfrey als Nachrichtenmoderatorin in Baltimore, Maryland. 1983 wechselte Winfrey nach Chicago als Gastgeberin auf WLS-TV für die Morgentalkshow AM Chicago. Die erste Sendung wurde am 2. Januar 1984 ausgestrahlt.

Die Talk-Show wurde aufgrund ihres Erfolges in The Oprah Winfrey Show umbenannt, die auf vielen syndizierten Fernsehsendern lief und schließlich nur noch Oprah hieß. Diese besann sich auf das traditionelle Format einer Talk-Show, die Moderatorin lud Personen ein, die unter Armut litten oder Opfer unglücklicher Unfälle waren. Dadurch begann sie sich bald auch für wohltätige Zwecke einzusetzen. Sie versuchte, offen über unterschiedliche Aspekte des Lebens zu berichten, auch über Themen wie sexuellen Missbrauch in der Kindheit und Drogenmissbrauch bei Erwachsenen.

In den 1990er Jahren gründete sie ihren Oprah’s Book Club im Fernsehen. Viele Autoren stellen ihre Bücher bei Winfrey vor, Bill Clinton war aus Anlass der Veröffentlichung seiner Autobiografie dort ebenfalls zu Gast. Der Buch-Club ist als Indikator für die Bestseller-Listen der USA wie auch als Kaufempfehlung bedeutsam. Dadurch hat Winfrey einen großen Einfluss auf die US-Medienlandschaft. Nach Angaben der Zeitschrift TV Guide betrug ihr Jahreseinkommen 2007 rund 260 Millionen US-Dollar.[6] 2009 verdiente sie laut Forbes Magazine rund 315 Millionen US-Dollar und wurde zur einflussreichsten Prominenten gewählt.[7]

Am 20. November 2009 kündigte Winfrey an, 2011 ihre Talkshow zu beenden.[8] Die letzte Sendung wurde am 25. Mai 2011 ausgestrahlt.[9] Im selben Jahr startete Winfrey ihren eigenen Pay-TV-Sender OWN (Oprah Winfrey Network). Inhaltlich bietet der Sender Talkshows zu Themen wie Gesundheit, Psychologie und Geld sowie Kochsendungen und Reality-Shows.[10][11] Die Zahl der Zuschauer liegt bei etwa 147.000.[12] Am 1. Januar 2012 war dort auch der Start ihrer eigenen neuen Show Oprah’s Next Chapter.

Weitere Aktivitäten[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • Winfrey ist in den Vereinigten Staaten auch als Philanthropin bekannt. So gründete sie beispielsweise „The Angel Network“ (Das Engelsnetzwerk), für das sie Geld für wohltätige Zwecke sammelt. Die Zeitschrift Business Week führte Winfrey 2005 mit einem geschätzten Spendenvolumen von 300 Millionen US-Dollar in der Liste der spendabelsten Philanthropen.[13] 2004 gründete sie mit 40 Millionen US-Dollar die Oprah Winfrey Leadership Academy for Girls in Südafrika, eine Schule für benachteiligte Mädchen aus verarmten Verhältnissen. Da die Schule über Luxus-Einrichtungen wie einen Beauty-Salon verfügt, wurde Winfrey dafür kritisiert, das Geld nicht für die Aufnahme von mehr Schülerinnen in das Programm genutzt zu haben.
  • Neben ihrem eigenen Magazin O and O at Home (O und O zu Hause) war sie auch Mitbegründerin des Fernsehsenders Oxygen. Sie ist Präsidentin von Harpo Productions.
  • Winfrey ist Autorin und Trägerin des „Bob Hope Humanitarian Award“, den sie bei der Emmy-Verleihung 2002 bekam.
  • Winfrey unterstützte die Präsidentschaftskandidatur 2008 von Senator Barack Obama und trat mit ihm zusammen bei Wahlkampfveranstaltungen auf.
  • Winfrey ist Galionsfigur für Weight Watchers, sie war von 2015 bis 2018 Großaktionärin der Firma und hält noch 8 % der Aktien und ist Werbebotschafterin von nunmehr "WW".[14]

Kritik[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Winfrey war des Öfteren Gegenstand von Kritik. So wurde ihr vorgeworfen, ihre Popularität und die Medienmacht ihrer Show zu missbrauchen. The Washington Post warf ihr einen zu unkritischen Umgang mit ihren politischen Gästen vor.[15] Weiterhin wurde ein Auftrittsverbot für Sarah Palin während der Präsidentschaftswahlen kritisiert.[16] 2005 geriet Winfrey in die Kritik, weil sie den Pariser Filial-Mitarbeitern des Modehauses Hermès Rassismus vorwarf, weil sie Winfrey 15 Minuten nach Ladenschluss nicht mehr in die Filiale einließen.[17] Weiterhin wurde kritisiert, dass sie Bücher, die sie in ihren Buch-Club-Sendungen vorstellt und dadurch regelmäßig zu Bestsellern werden, nicht kritisch behandelt (zum Beispiel 2008 die Buchvorstellung des spirituellen Lehrers Eckhart Tolle, A New Earth: Awakening to Your Life’s Purpose). Im Jahr 2009 hatte Winfrey eine Präsentation von Suzanne Somers zugelassen, die vor einem Millionenpublikum unkritisch und einseitig Hormonprodukte und Krebsheilmittel vorstellte, die von Medizinern abgelehnt werden.[18] Tatsächlich bot Oprah wiederholt Quacksalbern[19] und Scharlatanen unhinterfragt eine Plattform, so etwa Rhonda Byrne[20], Impfgegnerin Jenny McCarthy, Dr. Phil und Dr. Oz sowie Suzanne Somers.[21]

Winfrey erwähnte in der Talkshow von Larry King, beim Gespräch über ihren Auftritt in einem Film über einen schwarzen Butler und gefragt nach erlebtem Rassismus, eine weitere angeblich rassistisch motivierte Behandlung im Juli 2013 in Zürich („Täschligate“). Winfrey habe sich für eine 35.000 Franken teure und hinter Glas ausgestellte Handtasche interessiert.[22] Die Verkäuferin jedoch legte ihr nahe, die Handtasche nicht zu kaufen, da diese „für sie zu teuer wäre“.[23] Die Boutique-Besitzerin und die Verkäuferin erklärten später, dass der Vorfall ein Missverständnis gewesen sei.[24][25][26]

Publikationen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Oprah Winfrey – Album mit Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Forbes
  2. forbes.com
  3. Forbes
  4. Der Name in ihrem Biographie-Interview 1991 mit Transcript (englisch) (Memento des Originals vom 19. Januar 2016 im Internet Archive) i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/www.achievement.org
  5. oprah.com
  6. "Oprah tops list of highest paid TV stars" (Memento des Originals vom 11. Oktober 2007 im Internet Archive) i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/www.canada.com (Meldung bei canada.com am 25. Juli 2007)
  7. Forbes Magazine, The Celebrity Top 100
  8. "Oprah Winfrey: Starmoderatorin will 2011 aufhören" (Meldung bei focus.de am 20. November 2009)
  9. Eine TV-Königin verlässt die Bühne (Meldung bei stern.de)
  10. Oprah lanciert eigenen Fernsehsender in: Tages-Anzeiger vom 1. Januar 2011.
  11. US-Talkstar Winfrey und ihr Sender OWN –Oprahs große Show in: sueddeutsche.de vom 10. Januar 2011.
  12. Melanie Amann: Die reiche Beichtmutter. faz.net vom 20. Januar 2013, abgerufen am 20. Januar 2013.
  13. Business Week, 50 most generous philanthropists
  14. Oprah Winfreys Weight Watchers stürzen an Börse ab orf.at, 27. Februar 2019, abgerufen 27. Februar 2019.
  15. Salon Media Circus, Is Oprah Winfrey a Journalist? Bericht (Memento vom 7. März 2008 im Internet Archive)
  16. Bericht, ABC-News
  17. Oprah Winfrey vor verschlossenen Türen, Hamburger Morgenpost
  18. Mediziner lehnen Somers’ Produkte ab, ABC-News
  19. Michael Hiltzik: http://beta.latimes.com/business/hiltzik/la-fi-hiltzik-oprah-quacks-20180109-story.html
  20. Kim Tinkham appeared on Winfrey’s show. She had been diagnosed with Stage 3 breast cancer but had seen the episode touting “The Secret,” and decided to forgo chemo in favor of positive thinking. While Winfrey encouraged her to consider Western medicine as well, Tinkham declined. She died in 2010.
  21. https://slate.com/news-and-politics/2018/01/oprah-presidential-case-marred-by-promotion-dr-oz-jenny-mccarthy-others.html
  22. Blick: Trudie Götz zur Rassismus-Affäre um Oprah Winfrey: «Ich sehe keinen Grund, die Verkäuferin zu entlassen», 9. August 2013.
  23. Täschligate in der Schweiz. Oprah Winfrey: «Hätte die Tasche eh nicht gekauft», Focus Online, 14. August 2013.
  24. Die Verkäuferin der Luxus-Boutique erzählt, wie das Treffen mit Oprah Winfrey wirklich verlief«Ich kann seit Tagen nicht mehr schlafen», 11. August 2013.
  25. Die etwas andere Version von «Täschligate», Tages-Anzeiger, 10. August 2013.
  26. 20 Minuten: Oprahs Täschligate macht jetzt Tierschützer sauer, 11. August 2013.