مارگارت مید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مارگارت مید
Margaret Mead (1901-1978).jpg
زادهٔ۱۶ دسامبر ۱۹۰۱
نیویورک سیتی
درگذشت۱۵ نوامبر ۱۹۷۸ (۷۶ سال)
فیلادلفیا، پنسیلوانیا
ملیتپرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
محل تحصیلکالج بارنارد دانشگاه کلمبیا
همسر(ها)
  • لوتر کرسمن (۱۹۲۳–۱۹۲۸)
  • ریو فورچون (۱۹۲۸–۱۹۳۵)
  • گرگوری بیتسون (۱۹۳۶–۱۹۵۰)
فرزندانمری کاترین بیتسون (زادهٔ ۱۹۳۹)
جایزه(ها)جایزه کالینگا (۱۹۷۰)
پیشینه علمی
شاخه(ها)انسان‌شناسی
محل کاردانشگاه کلمبیا

مارگارت مید (به انگلیسی: Margaret Mead)؛ (۱۶ دسامبر ۱۹۰۱–۱۵ نوامبر ۱۹۷۸) انسان‌شناس فرهنگی آمریکایی بود. او برای پژوهش‌هایش دربارهٔ خانواده و پرورش کودکان در جامعه‌های مناطق جنوب اقیانوس آرام بسیار مشهور است و کتاب‌هایی همچون بلوغ در ساموآ (۱۹۲۸) و مراحل رشد در گینه نو (۱۹۳۰) را در همین زمینه نوشته‌است. جایزه‌های بسیاری به مارگارت مید اهدا شده‌است.[۱]

او از سال ۱۹۴۰ به برنامه عملیِ انطباق رژیم غذایی و بهداشت روانی با تحولات فناوری مشغول شد و همان زمان تحقیقاتی دربارهٔ خصوصیات ملی‌گرایی مدرن انجام داد که همردیف کارهای روث بندیکت بود. بعد از مرگ بندیکت، مدیریت حوزه پژوهش فرهنگ‌های معاصر دانشگاه کلمبیا بر عهده مید گذاشته شد. او در سال ۱۹۶۵ مدیر موزه تاریخ طبیعی آمریکا شد و در سال ۱۹۷۶ ریاست انجمن پیشرفت علوم آمریکا به وی سپرده شد.[۱]

مارگارت مید، ۱۹۷۲

تولد، زندگی اولیه خانوادگی و تحصیلات[ویرایش]

مارگارت مید، نخستین فرزند از پنج فرزند، در فیلادلفیا زاده شد ولی در مجاورت دویلزتاون، پنسیلوانیا بزرگ شد. پدرش، ادوارد شروود مید، استاد امور مالی در مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا بود و مادرش، امیلی (نی فاگ) مید،[۲] جامعه‌شناس بود که مهاجران ایتالیایی را مطالعه می‌کرد.[۳] خواهرش کاترین (۱۹۰۶–۱۹۰۷) در نه ماهگی درگذشت. این یک رویداد تلخ برای مید بود که نام دختر را گذاشته بود و افکار خواهر فوت شده اش سال‌ها در رویاهای او نفوذ کرده بود.

خانواده او مکرراً نقل مکان می‌کردند، بنابراین تحصیلات اولیه او توسط مادربزرگش انجام شد تا اینکه در ۱۱ سالگی توسط خانواده اش در مدرسه دوستان باکینگهام در لاهاسکا، پنسیلوانیا ثبت نام شد.[۴] خانواده او از ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۶ مالک مزرعه لانگلند بودند.[۵] او که در خانواده ای با دیدگاه‌های مختلف مذهبی زاده شده بود، به دنبال نوعی از دین بود که بیانگر ایمانی باشد که به‌طور رسمی با مسیحیت آشنایی داشت.[۶] بنابراین، او آیین‌های کلیسای اسقفی (ایالات متحده آمریکا) را متناسب با دین مورد نظر خود یافت.[۶] مید یک سال، ۱۹۱۹، در دانشگاه دی‌پاو تحصیل کرد، سپس به کالج بارنارد منتقل شد. مید در سال ۱۹۲۳ مدرک کارشناسی خود را از بارنارد گرفت، سپس نزد استاد فرانتس بواس و روث بندیکت در دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۲۴ گرفت.[۷] مید در سال ۱۹۲۵ برای انجام پژوهش‌های میدانی به ساموآ عزیمت کرد.[۸] در سال ۱۹۲۶، او به عنوان به عنوان دستیار سرپرست موزه تاریخ طبیعی آمریکا در شهر نیویورک ملحق شد.[۹] وی در سال ۱۹۲۹ دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا گرفت.[۱۰]

نشانه‌های بین‌المللی[ویرایش]

مید در آکادمی علوم نیویورک، ۱۹۶۸

مارگارت مید، مردم‌شناس فرهنگی می‌گوید: جهان نیازمند مجموعه‌ای از نشانه‌ها و علایم بین‌المللی غیرمبهم است تا بتواند این علایم از سوی مردم ساکن کشورهای گوناگون با زبان‌ها و فرهنگ های مختلف و حتی اعضای فرهنگ‌های بدوی به آسانی فهمیده شود.

اگر چنین شود انسان‌ها قادر به تحرک بیشتر در جهان خواهند بود و دیگر مسافران گرسنه و وحشت‌زده و سردرگمی را کمتر می‌توان دید که به کندی سفر خود را ادامه می‌دهند.[۱۱]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

به عنوان تنها نویسنده
  • Coming of Age in Samoa، 1928 (بلوغ در ساموآ)
  • Growing Up in New Guinea، 1930 (مراحل رشد در گینه نو)
  • The Changing Culture of an Indian Tribe، 1932
  • Sex and Temperament in Three Primitive Societies، 1935
  • And Keep Your Powder Dry: An Anthropologist Looks at America، 1942
  • Male and Female، 1949
  • New Lives for Old: Cultural Transformation in Manus، 1928-1953، 1956
  • People and Places، 1959; a book for young readers
  • Continuities in Cultural Evolution، 1964
  • Culture and Commitment، 1970
  • Blackberry Winter، 1972; a biographical account of her early years
به عنوان یکی از نویسندگان یا ویراستار
مارگارت مید، حدود ۱۹۵۰
  • Cultural Patterns and Technical Change, ed. 1953
  • Primitive Heritage: An Anthropological Anthology, ed. with Nicholas Calas، 1953
  • An Anthropologist at Work, ed. ،1959، repr. 1966; a volume of Ruth Benedict's writings،
  • The Study of Culture At A Distance Edited with Rhoda Metraux، 1953
  • Themes in French Culture Co-authored with Rhoda Metraux، 1954
  • A Rap on Race, Co-authored with James Baldwin، 1971
  • A Way of Seeing Co-authored with Rhoda Metraux، 1975

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ پاملا آبوت؛ کلر والاس؛ ص۳۲۶
  2. "Shaping Forces – Margaret Mead: Human Nature and the Power of Culture (Library of Congress Exhibition)". Loc.gov. November 30, 2001. Retrieved September 29, 2010.
  3. ""Margaret Mead" by Wilton S. Dillon" (PDF). Retrieved September 29, 2010.
  4. Stella, Nicole and Jenifer (2005). New Hope, Lahaska, and Buckingham (PA) (Images of America). Arcadia Publishing. p. 46. ISBN 978-0-7385-3796-2.
  5. "National Historic Landmarks & National Register of Historic Places in Pennsylvania" (Searchable database). CRGIS: Cultural Resources Geographic Information System. Note: This includes Jeffrey L. Marshall (October 1999). "National Register of Historic Places Inventory Nomination Form: Longland" (PDF). Retrieved September 30, 2012.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Mead 1972, pp. 76–77
  7. "Encyclopædia Britannica's Guide to Women's History". Britannica.com. Retrieved September 29, 2010.
  8. Mead 1977
  9. "Margaret Mead". Webster.edu. December 18, 1901. Archived from the original on May 19, 2000. Retrieved September 29, 2010.
  10. Liukkonen, Petri. "Margaret Mead". Books and Writers (kirjasto.sci.fi). Finland: Kuusankoski Public Library. Archived from the original on February 10, 2015.
  11. دکتر مهدی محسیان راد: ارتباط‌شناسی

منابع[ویرایش]

  • پاملا آبوت و کلر والاس (۱۳۸۵جامعه‌شناسی زنان، ترجمهٔ منیژه نجم‌عراقی، تهران: نشر نی، ص. ۳۲۶، شابک ۹۶۴-۳۱۲-۵۸۸-۲