پرش به محتوا

مایا آنجلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مایا آنجلو
آنجلو در ۱۹۹۳
آنجلو در ۱۹۹۳
زادهمارگِریت اَنی جانسون
۴ آوریل ۱۹۲۸
سنت لوئیس، میزوری، ایالات متحده
درگذشته۲۸ مهٔ ۲۰۱۴ (۸۶ سال)
وینستون-سیلم، کارولینای شمالی، ایالات متحده
پیشه
  • نویسنده
  • شاعر
  • کنشگر حقوق مدنی
همسر(ها)
  • تاش آنجلو‏ (ا. ۱۹۵۱–۱۹۵۴)
  • پل دو فو‏ (ا. ۱۹۷۴–۱۹۸۳)
فرزند(ان)۱
امضا
وبگاه

مایا اَنجلو (انگلیسی: Maya Angelou؛ با نام تولد مارگِریت اَنی جانسون؛ ۴ آوریل ۱۹۲۸ – ۲۸ مه ۲۰۱۴) خاطره‌نویس، مقاله‌نویس، شاعر و کنشگر حقوق مدنی آمریکایی بود. او هفت زندگی‌نامه از خود منتشر کرد، سه کتاب از مجموعه مقالات او چاپ شد، چندین کتاب شعر بیرون داد و با فهرستی از نمایشنامه‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌های تلویزیونی که طی بیش از ۵۰ سال تألیف آنها به طول انجامیده بود، اعتبار خاصی کسب کرد. او چندین جوایز معتبر و بیش از ۵۰ مدرک افتخاری دریافت کرد.[۱] مجموعهٔ هفت‌جلدی زندگی‌نامه‌های خودنوشت آنجلو بر کودکی و تجربه‌های او در سال‌های آغازین بزرگسالی تمرکز دارد. نخستین جلد این مجموعه، می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند (۱۹۶۹)، روایت زندگی او تا ۱۷ سالگی است و شهرت و تحسین بین‌المللی برایش به ارمغان آورد.

او پس از انجام مشاغل گوناگون در سال‌های جوانی، به شاعری و نویسندگی روی آورد. در سال ۱۹۸۲، آنجلو به‌عنوان نخستین دارندهٔ کرسی استادی رینولدز (واقف یا حامی مالی کرسی) در رشتهٔ مطالعات آمریکایی در دانشگاه ویک فارست در وینستون-سیلم کارولینای شمالی منصوب شد. او در جنبش حقوق مدنی فعال بود و با مارتین لوتر کینگ جونیور و مالکوم ایکس همکاری داشت. از اوایل دههٔ ۱۹۹۰، سالانه حدود ۸۰ سخنرانی در محافل گوناگون انجام می‌داد و این فعالیت را تا دههٔ هشتم زندگی خود ادامه داد. در سال ۱۹۹۳، آنجلو شعر «On the Pulse of Morning» را در مراسم تحلیف نخست رئیس‌جمهور بیل کلینتون قرائت کرد و بدین‌ترتیب نخستین شاعری شد که پس از رابرت فراست در مراسم تحلیف جان اف. کندی در سال ۱۹۶۱، شعری در مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری می‌خوانْد.

با انتشار کتاب می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند، آنجلو به‌طور علنی به جنبه‌هایی از زندگی شخصی خود پرداخت. او به‌عنوان سخنگویی برای سیاه‌پوستان و زنان مورد احترام بود و آثارش دفاعی از فرهنگ سیاه‌پوستان به‌شمار آمده‌اند. نوشته‌های او به‌طور گسترده در مدارس و دانشگاه‌های سراسر جهان تدریس می‌شوند، هرچند تلاش‌هایی برای ممنوع‌کردن برخی از کتاب‌هایش در شماری از کتابخانه‌های ایالات متحده صورت گرفته است. مشهورترین آثار آنجلو داستانی-زندگی‌نامه‌ای توصیف شده‌اند، اما بسیاری از منتقدان آن‌ها را زندگی‌نامهٔ خودنوشت می‌دانند. او آگاهانه کوشید ساختار متعارف زندگی‌نامهٔ خودنوشت را با نقد، تغییر و گسترش این گونهٔ ادبی به چالش بکشد. کتاب‌های او بر موضوع‌هایی چون نژادپرستی، هویت، خانواده و سفر تمرکز دارند.

زندگی

[ویرایش]

مایا آنجلو که در خانواده‌ای فقیر سیاهپوست به دنیا آمد و دوران کودکی و نوجوانی بسیار سختی را گذراند، پس از انتشار کتاب خاطراتش با عنوان «می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند» در سال ۱۹۶۹ به شهرت رسید.[۲]

کتاب «می‌دانم چرا پرنده درون قفس می‌خواند» نامزد دریافت جایزه ملی کتاب شد و تایم آن را به عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب غیرداستانی دنیای ادبیات انتخاب کرد. این کتاب روایتی انقلابی از وضعیت زنان جوان سیاه‌پوست در آمریکا بود.[۳]

مایا آنجلو در ۲۸ می ۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی در وینستون-سیلم در ایالت کارولینای شمالی درگذشت.[۴][۵]

نوشته‌ها

[ویرایش]

مایا به خاطر کتاب‌های هفتگانه زندگی‌نامه‌اش که شامل شرح حال خودش از کودکی تا بزرگسالی است بسیار مشهور است و همین باعث شد که مورد توجه کشورهای جهان قرار گیرد.

افتخارات

[ویرایش]
باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا به آنجلو نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را اعطا می‌کند، ۲۰۱۱

آنجلو از دانشگاه‌ها، سازمان‌های ادبی، آژانس‌های دولتی و گروه‌های ویژه مختلف افتخارات و جوایزی کسب کرد. افتخارات او شامل نامزدی جایزه پولیتزر در سال ۱۹۷۰ و در سن ۴۷ سالگی برای کتاب مجموعهٔ شعرش با عنوان «پیش از این که بمیرم به من یک لیوان آب خنک بده» بود[۶] و همچنین نامزدی جایزه تونی برای بازی در «نگاه به دور» در سال ۱۹۷۳ و سه جایزه گرمی برای آلبوم‌های سخنانش را شامل می‌شود.[۷][۸] او در دو کمیته ریاست جمهوری آمریکا خدمت کرد[۹][۱۰] و در سال ۱۹۹۴ مدال اسپینگارن،[۱۱] در سال ۲۰۰۰ مدال ملی هنر،[۱۲] در سال ۲۰۱۱ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری به او اهدا شد.[۱۳] آنجلو بیش از پنجاه درجه افتخاری کسب کرد.[۱]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 Stanley, Alessandra (May 17, 1992). "Whose Honor Is It, Anyway". The New York Times. Retrieved November 23, 2014.
  2. ↑ «مایا آنجلو، شاعر و نویسنده سرشناس آمریکایی درگذشت».
  3. ↑ پنج کتاب معروف مایا آنجلو، خبرگزاری (خبرآنلاین)
  4. ↑ «مایا آنجلو، شاعر و نویسنده آمریکایی، درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی.
  5. ↑ مایا آنجلو درگذشت، خبرگزاری (خبرآنلاین)
  6. ↑ Moyer, Homer E (2003). The R.A.T. Real-World Aptitude Test: Preparing Yourself for Leaving Home. Herndon, New York: Capital Books. p. 297. ISBN 978-1-931868-42-6.
  7. ↑ Maughan, Shannon (March 3, 2003). "Grammy Gold". Publishers Weekly. Vol. 250, no. 9. p. 38.
  8. ↑ "Past Winners". Tony Awards. Archived from the original on 31 August 2016. Retrieved December 21, 2013.
  9. ↑ "Maya Angelou". Poetry Foundation. Retrieved December 20, 2013.
  10. ↑ "National Commission on the observance of International Women's Year, 1975 Appointment of Members and Presiding Officer of the Commission". The American Presidency Project. March 28, 1977. Retrieved December 21, 2013.
  11. ↑ "Spingarn Medal Winners". NAACP. Archived from the original on May 5, 2014. Retrieved June 7, 2015.
  12. ↑ "Sculptor, Painter among National Medal of Arts Winners". CNN.com. December 20, 2000. Archived from the original on April 17, 2005. Retrieved December 21, 2013.
  13. ↑ Norton, Jerry (February 15, 2011). "Obama awards freedom medals to Bush, Merkel, Buffett". Reuters. Archived from the original on 2 October 2015. Retrieved December 21, 2013.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=مایا_آنجلو&oldid=43186898»