مایا آنجلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مایا اَنجلو
Maya Angelou
Maya Angelou speech for Barack Obama campaign 2008.jpg
مایا اَنجلو در حال سخنرانی در مبارزات انتخاباتی باراک اوباما، ۲۰۰۸
نام اصلی مارگریت آن جانسون
زمینهٔ کاری خاطرات، شعر
زادروز ۴ آوریل ۱۹۲۸(۱۹۲۸-04-0۴)
سنت لوئیس، میزوری
مرگ ۲۸ مه ۲۰۱۴ میلادی (۸۶ سال)
وینستون-سیلم، کارولینای شمالی
ملیت آمریکایی آفریقایی‌تبار
پیشه نویسنده، شاعر، بازیگر تلویزیونی، خاطره‌نویس، فعال اجتماعی و مقاله‌نویس
سال‌های نویسندگی ۱۹۶۹–۲۰۱۴
سبک نوشتاری حقوق مدنی
همسر(ها) تاس انجلو‏
(ازدواج ۱۹۵۴– جدایی ۱۹۵۱)
پل دو فو‏
(ازدواج ۱۹۷۴– جدایی ۱۹۸۳)
فرزندان ۱

مایا اَنجلو (به انگلیسی: Maya Angelou)‏ (تلفظ انگلیسی: گوش دهیدi‎/ˈm.ə ˈænəl/‎) (زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۲۸ در سنت لوئیس میزوری - درگذشته ۲۸ می ۲۰۱۴[۱]) شاعر، خواننده، خاطره‌نویس، بازیگر و فعال حقوق مدنی اهل آمریکا بود.[۲][۳] او هفت زندگی‌نامه از خود منتشر کرد، سه کتاب از مجموعه مقالات او چاپ شد، چندین کتاب شعر بیرون داد و با فهرستی از نمایشنامه‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌های تلویزیونی که طی بیش از ۵۰ سال تألیف آنها به طول انجامیده بود، اعتبار خاصی کسب کرد. او چندین جوایز معتبر و بیش از ۵۰ مدرک افتخاری دریافت کرد.[۴] آنجلو بیشتر برای سری هفتگانه زندگینامه‌هایش شناخته شده‌است که بیشتر بر دوران کودکی و تجربیات اولیه او متمرکز است. اولین کتاب این سری «می‌دانم چرا پرنده درون قفس می‌خواند» (۱۹۶۹) از زندگی او تا سن ۱۷ سالگی می‌گوید و برای او تحسین و شهرت بین‌المللی به ارمغان آورد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

مایا آنجلو که در خانواده‌ای فقیر سیاهپوست به دنیا آمد و دوران کودکی و نوجوانی بسیار سختی را گذراند، پس از انتشار کتاب خاطراتش با عنوان «می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند» در سال ۱۹۶۹ به شهرت رسید.[۵]

کتاب «می‌دانم چرا پرنده درون قفس می‌خواند» نامزد دریافت جایزه ملی کتاب شد و تایم آن را به عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب غیرداستانی دنیای ادبیات انتخاب کرد. این کتاب روایتی انقلابی از وضعیت زنان جوان سیاه‌پوست در آمریکا بود.[۶]

مایا آنجلو در ۲۸ می ۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی در وینستون-سیلم در ایالت کارولینای شمالی درگذشت.[۷][۸]

کتابشناسی[ویرایش]

مایا به خاطر کتاب‌های هفتگانه زندگی‌تامه‌اش که شامل شرح حال خودش از کودکی تا بزرگسالی است بسیار مشهور است و همین باعث شد که مورد توجه کشورهای جهان قرار گیرد.

افتخارات[ویرایش]

باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا به آنجلو نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را اعطا می‌کند، ۲۰۱۱

آنجلو از دانشگاه‌ها، سازمان‌های ادبی، آژانس‌های دولتی و گروه‌های ویژه مختلف افتخارات و جوایزی کسب کرد. افتخارات او شامل نامزدی جایزه پولیتزر در سال ۱۹۷۰ و در سن ۴۷ سالگی برای کتاب مجموعهٔ شعرش با عنوان «پیش از این که بمیرم به من یک لیوان آب خنک بده» بود[۹] و همچنین نامزدی جایزه تونی برای بازی در «نگاه به دور» در سال ۱۹۷۳ و سه جایزه گرمی برای آلبوم‌های سخنانش را شامل می‌شود.[۱۰][۱۱] او در دو کمیته ریاست جمهوری آمریکا خدمت کرد[۱۲][۱۳] و در سال ۱۹۹۴ مدال اسپینگارن،[۱۴] در سال ۲۰۰۰ مدال ملی هنر،[۱۵] در سال ۲۰۱۱ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری به او اهدا شد.[۱۶] آنجلو بیش از پنجاه درجه افتخاری کسب کرد.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. "Dr. Maya Angelou dead at 86". WXII. Retrieved 28 May 2014. 
  2. "Maya Angelou". SwissEduc.com. December 17, 2013. Archived from the original on December 17, 2013. 
  3. Glover, Terry (December 2009). "Dr. Maya Angelou". Ebony. 65 (2): 67. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Stanley, Alessandra (May 17, 1992). "Whose Honor Is It, Anyway". The New York Times. Retrieved November 23, 2014. 
  5. «مایا آنجلو، شاعر و نویسنده سرشناس آمریکایی درگذشت». 
  6. پنج کتاب معروف مایا آنجلو، خبرگزاری (خبرآنلاین)
  7. «مایا آنجلو، شاعر و نویسنده آمریکایی، درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی. 
  8. مایا آنجلو درگذشت، خبرگزاری (خبرآنلاین)
  9. Moyer, Homer E (2003). The R.A.T. Real-World Aptitude Test: Preparing Yourself for Leaving Home. Herndon, New York: Capital Books. p. 297. ISBN 978-1-931868-42-6. 
  10. Maughan, Shannon (March 3, 2003). "Grammy Gold". Publishers Weekly. 250 (9): 38. 
  11. "Past Winners". Tony Awards. Retrieved December 21, 2013. 
  12. "Maya Angelou". Poetry Foundation. Retrieved December 20, 2013. 
  13. "National Commission on the observance of International Women's Year, 1975 Appointment of Members and Presiding Officer of the Commission". The American Presidency Project. March 28, 1977. Retrieved December 21, 2013. 
  14. "Spingarn Medal Winners". NAACP. Archived from the original on May 5, 2014. Retrieved June 7, 2015. 
  15. "Sculptor, Painter among National Medal of Arts Winners". CNN.com. December 20, 2000. Archived from the original on April 17, 2005. Retrieved December 21, 2013. 
  16. Norton, Jerry (February 15, 2011). "Obama awards freedom medals to Bush, Merkel, Buffett". Reuters. Retrieved December 21, 2013. 

منابع[ویرایش]