کورتا اسکات کینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کورتا اسکات کینگ
Coretta Scott King 1964.jpg
زادهٔ۲۷ آوریل ۱۹۲۷
ماریون، آلاباما
درگذشت۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۶ (۷۸ سال)
ملیتایالات متحده آمریکا

کورتا اسکات کینگ (انگلیسی: Coretta Scott King; ۲۷ آوریل ۱۹۲۷ – ۳۰ ژانویه ۲۰۰۶(2006-01-30)) یک نویسنده و فعال حقوق مدنی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همسر مارتین لوتر کینگ از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۸ (کشته شدن مارتین لوتر کینگ) بود. بعد از کشته شدن مارتین لوتر کینگ، کورتا اسکات نقش وی به عنوان رهبر جنبش سیاه‌پوستان را برعهده گرفت و همچنین در زمینه حقوق زنان و حقوق دگرباشان جنسی هم فعالیت زیادی کرد. وی تلاش بسیاری به عمل آورد تا در نهایت روز مارتین لوتر کینگ توسط ریگان تصویب شد.

کودکی و تحصیلات

کورتا اسکات در هیبرگر، آلاباما، متولد شد. او سومین فرزند از چهار فرزند اوبادیا اسکات (۱۸۹۹–۱۹۹۸) و برنیس مک موری اسکات (۱۹۰۴–۱۹۹۶) بود. مادربزرگ پدری اش دلیا اسکات، یک برده سابق، بود. مادر کورتا به دلیل استعداد موسیقی و صدای خوانندگی مشهور شد. در کودکی، برنیس در یک مدرسه محلی تحصیل کرد و فقط تحصیلات کلاس چهارم را داشت. با این حال خواهر و برادر بزرگتر برنیس در مدرسه شبانه‌روزی نوسکجی که توسط بوکر تی. واشینگتن و دیگران تأسیس شده بود تحصیل کردند.[۱]

خانم اسکات بزرگ به عنوان راننده اتوبوس مدرسه، یک پیانیست کلیسا و برای شوهرش در مشاغل تجاری او کار می‌کرد. او به عنوان خانه‌دار شایسته برای انجمن ستاره شرق خدمت کرد و عضو باشگاه فدراسیون سوادآموزی محلی بود.[۲][۳]

اوبی، پدر کورتا، یکی از اولین سیاه پوستان شهرشان بود که وسیله نقلیه داشت. او قبل از اینکه خودش کاری داشته باشد، به عنوان یک پلیس کار می‌کرد. او به همراه همسرش، دور از خانه‌شان، یک فروشگاه لباس اداره می‌کرد و بعداً یک فروشگاه عمومی افتتاح کرد. او همچنین صاحب یک کارخانه چوب‌بری بود که پس از آنکه از فروش آن به یک چوب‌بر سفیدپوست خودداری کرد توسط همسایگان سفیدپوست سوزانده شد.[۴] پدربزرگ و مادربزرگ مادری او مولی (خواهر اسمیت؛ ۱۸۶۸ - م) و مارتین ون بورن مک موری (۱۸۶۳–۱۹۵۰) بودند. هر دو از نژاد آفریقایی-آمریکایی و ایرلندی بودند.

کورتا در ۱۰ سالگی برای افزایش درآمد خانواده تلاش کرد. او یک خواهر بزرگتر به نام ادیث اسکات باگلی (۲۰۱۱–۱۹۲۴) داشت، یک خواهر بزرگتر نیز به نام یونیس که از کودکی زنده نماند؛ و یک برادر کوچکتر به نام اوبادیا لئونارد (۲۰۱۲–۱۹۳۰). و یک برادر کوچکتر به نام اوبادیا لئونارد (۲۰۱۲–۱۹۳۰).[۵] خانواده اسکات از زمان جنگ داخلی آمریکا یک مزرعه داشتند، اما چندان ثروتمند نبودند. در دوران رکود بزرگ، کودکان اسکات برای کمک به درآمد خود پنبه می‌چیدند و با پدر و مادرشان یک اتاق خواب مشترک داشتند.[۶]

فرزندان اسکات در یک دبستان یک اتاقه در ۸ کیلومتری از خانه خود تحصیل می‌کردند و بعداً به مدرسه عادی لینکلن منتقل شدند که با وجود فاصله ۲۲ کیلومتری از خانه‌شان به دلیل تفکیک نژادی در مدارس، نزدیکترین دبیرستان سیاه پوستان در ماریون، آلاباما بود. رانندگی اتوبوس توسط برنیس، مادر کورتا، انجام می‌شد. وی تمام نوجوانان سیاه‌پوست محلی را سوار اتوبوس می‌کرد. زمانی‌که اسکات وارد مدرسه لینکلن شد این مدرسه شهریه را به حالت تعلیق درآورده بود و فقط چهار دلار و پنجاه سنت در سال هزینه می‌گرفت.[۷] در دو سال آخر حضور در آنجا، اسکات به بهترین خواننده گروه کر مدرسه تبدیل شد. او همچنین رهبری گروه کر در کلیسای محله خود در نورث پری را نیز به عهده گرفت.[۸]

کورتا اسکات کینگ در ۱۹۹۳،سی امین سالگرد راه‌پیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی

کورتا اسکات در سال ۱۹۴۵ از مدرسه عادی لینکلن فارغ‌التحصیل شد. جایی که او ترومپت و پیانو می‌نواخت، در گروه کر آواز می‌خواند و در برنامه‌های موسیقی مدرسه شرکت می‌کرد و در ادامه آموزش در سالهای بالاتر در لینکلن در کالج انطاکیه در یلو اسپرینگز، اوهایو ثبت نام کرد. وی پس از پذیرفته شدن در انطاکیه، برای بورس تحصیلی درخواست کرد.[۹] خواهر بزرگتر او ادیث از مدتی قبل تحت برنامه آموزش برای نژادهای مختلف به انطاکیه می‌رفت که در تلاش برای ایجاد تنوع در دانشگاهی بود که از قدیم برای سفید پوستان بود دانشجویان غیر سفیدپوست را جذب و بورسیه کامل می‌داد.[۱۰]

کورتا موسیقی را نزد والتر اندرسون، اولین مدیر غیر سفیدپوستی که یک گروه دانشگاهی در یک کالج به‌طور تاریخی سفیدپوست را مدیریت می‌کرد، فرا گرفت. تجربه بودن تحت تبعیض نژادی که توسط هیئت مدیره مدرسه محلیش اعمال شده بود در او انگیزه فعالیت سیاسی کاشت و در جنبش تازه حقوق مدنی فعال شد.[۱۱] او به انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) در انطاکیه و کمیته‌های روابط نژادی و آزادی‌های مدنی کالج پیوست. هیئت مدیره درخواست وی برای انجام سال دوم آموزش عملی در مدارس دولتی شهر یلو اسپرینگ، که برای گرفتن گواهینامه تدریس نیاز بود، را رد کرد. کورتا به هیئت مدیره کالج انطاکیه متوسل شد که مایل نبود یا قادر به تغییر وضعیت در سیستم مدارس محلی نبود و در عوض او را برای دومین سال در مدرسه آزمایشگاه وابسته کالج به کار گرفت. بعلاوه، در این زمان، کورتا اسکات به عنوان پرستار بچه برای خانواده لیسگو کار می‌کرد و از جان لیسگو که بعدها یک هنرپیشه برجسته شد مراقبت می‌کرد.[۱۲]

هنرستان موسیقی نیوانگلند و مارتین لوتر کینگ جونیور

کورتا اسکات کینگ و همسرش مارتین لوتر کینگ در سال ۱۹۶۴

کورتا وقتی برنده بورسیه هنرستان موسیقی نیوانگلند در بوستون شد، از انطاکیه خارج شد. هنگام تحصیل آواز در آن مدرسه نزد ماری سوندلیوس بود که با مارتین لوتر کینگ جونیور آشنا شد.[۱۳]

با وجود اینکه کورتا می‌خواست در موسیقی به سطح حرفه ای برسد، اما می‌دانست که اگر بخواهد با مارتین لوتر کینگ ازدواج کند این امکان وجود ندارد. با این حال، از آنجا که کینگ را دارای بسیاری از ویژگی‌های مورد علاقه خود برای یک مرد یافت، خود را "هر لحظه بیشتر درگیر می‌کند. او به خواهرش گفت: "من فکر می‌کنم دلیل این امر این است که مارتین من را خیلی از پدرم یادآوری می‌کند."[۱۴]

کورتا اسکات و مارتین لوتر کینگ جونیور در ۱۸ ژوئن ،۱۹۵۳ در محوطه چمنزار خانه مادرش مراسم ازدواج خود را برگزار کردند. مراسم توسط پدر مارتین جونیور انجام شد، کورتا این را که عهد کند که از همسرش اطاعت کند از لیست مراسم خارج کرد، عملی که در آن زمان غیر معمول بود. وی پس از گذراندن دوره صدا و پیانو در هنرستان نیوانگلند، در سپتامبر ۱۹۵۴ به همراه همسرش به مانتگامری، آلاباما نقل مکان کرد.[۱۵]

جنبش حقوق مدنی

کورتا با همسر و دخترش یولاندا، در سال ۱۹۵۶

در اول سپتامبر ۱۹۵۴، مارتین لوتر کینگ جونیور کشیش تمام وقت کلیسای باپتیست خیابان دکستر شد. این یک فداکاری برای کورتا بود، که مجبور شد از رؤیای خود برای خواننده کلاسیک شدن دست بردارد. مارتین لوتر کینگ جونیور انتظار داشت که او در خانه بماند و از فرزندان آینده آنها مراقبت کند. سرسپردگی کورتا به هدف در حالی‌که از خواسته‌های شخصی خود چشم پوشی می‌کند، نمادی از اقدامات زنان آفریقایی-آمریکایی در این جنبش جدید شد.[۱۶]

این زوج مدت کوتاهی پس از این مراسم به درونی کلیسایی در خیابان جکسون جنوبی نقل مکان کردند. کورتا به عضویت گروه کر درآمد. او در مدرسه یکشنبه‌ها تدریس می‌کرد و وارد اتحادیه آموزش باپتیست و انجمن مبلغین شد. در ۶ مارس ۱۹۵۵، او برای اولین بار در گروه کر کلیسای باپتیست ظاهر شد، جایی که به گفته‌ای پی والاس، «تماشاگران کنسرت خود را مجذوب خود کرد».[۱۷]

خانواده کینگ در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۵ صاحب اولین فرزند خود یولاندا شدند، که به اصرار کورتا نامگذاری شد و مورد توجه کلیسا قرار گرفت.[۱۸] پس از درگیر شدن شوهرش در تحریم اتوبوس‌های مونتگمری، کینگ اغلب تهدیدهایی علیه همسرش دریافت می‌کرد. در ژانویه ۱۹۵۶، کینگ تماس‌های تلفنی متعددی داشت که جان شوهرش را تهدید می‌کرد. شایعاتی مبنی بر اینکه مارتین یک واگن استیشن بیوک برای او خریداری کرده‌است باعث نارضایتی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار از همسر کینگ می‌شد.[۱۹]

مارتین لوتر کینگ جونیور به او لقب «یوکی» داد و بدین ترتیب، به خود اجازه می‌داد که از او به غیر از نامش یاد کند. در پایان تحریم، خانم کینگ و همسرش به اعتقاد به اعتراضات غیر خشونت‌آمیز به عنوان روشی برای بیان سازگار با آموزه‌های کتاب مقدس رسیده بودند.[۲۰]دو روز پس از ادغام سرویس اتوبوس‌های مونتگومری، در ۲۳ دسامبر، از میان در ورودی گلوله‌ای به داخل خانه آنها شلیک شد. کینگ، شوهرش و یولاندا در خواب بودند، به هیچ‌یک از آنها آسیبی نرسید.

کورتا نقش فعالی در حمایت از قوانین حقوق مدنی ایفا کرد. در ۲۵ آوریل ۱۹۵۸، او اولین حضور خود را آن سال در سالن دبیرستان پیتر در برمینگم، آلاباما در کنسرتی ارائه داد که توسط گروه برادری آلفا فی آلفا برگزار می‌شد. در این اجرا کورتا قسمت‌هایی از چند آهنگ را، البته در همان ترکیب قبلی که دو سال قبل در نیویورک انجام داده بود تغییر داد و به موضوع تحریم اتوبوس‌های مونتگمری پرداخت. این کنسرت برای کورتا مهم و راهی برای ادامه کار حرفه ای و شرکت او در جنبش بود. این کنسرت به مخاطبان «ارتباط احساسی با پیام‌های تحول اجتماعی، اقتصادی و معنوی» داد.[۲۱]

در ۳ سپتامبر ۱۹۵۸، کورتا، همسرش و رالف ابرناتی را به یک دادگاه همراهی کرد. شوهرش در خارج از دادگاه به دلیل «پرسه زدن» و «اطاعت نکردن از یک افسر پلیس» بازداشت شد.[۲۲]چند هفته بعد، کورتا از پدر و مادر مارتین در آتلانتا دیدن کرد. در آنجا، او متوجه شد که همسرش هنگام امضای نسخه‌هایی از کتاب خود بنام به سمت آزادی در 20 سپتامبر 1958 مورد حمله و اصابت ضربات چاقو قرار گرفته است. کورتا به دیدار شوهرش شتافت، و تا بهبودی او در بیمارستان همراه او ماند.

در ۳ فوریه ۱۹۵۹، کورتا، شوهرش و لارنس دی ردیک یک تور ۵ هفته‌ای را در هند آغاز کردند. این سه نفر به صدها مراسم دعوت شدند. در طول این سفر یک‌ماهه، کورتا از توانایی خوانندگی خود برای جلب حاضرین استفاده کرد. آنها در ۱۰ مارس ۱۹۵۹ به ایالات متحده بازگشتند. [۲۳]

منابع

  1. Coretta Scott King
  2. Coretta Scott King: Striving for Civil Rights
  3. Desert rose : the life and legacy of Coretta Scott King
  4. www.amazon.com https://www.amazon.com/My-Life-Love-Legacy/dp/1627795987. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۳. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  5. «Gale - Free Resources - Women's History - Biographies - Coretta Scott King». web.archive.org. ۲۰۰۸-۱۲-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۳.
  6. Coretta : the story of Coretta Scott King
  7. «Black Kudos — Coretta Scott King Coretta Scott King...». blackkudos.tumblr.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۳.
  8. Meet Coretta Scott King, a soprano and violinist who used music in her civil rights campaigning
  9. Powell, Lisa. "Do you recognize civil rights icon in an area college class photo?". dayton-daily-news (به English). Retrieved 2021-03-03.
  10. "Coretta Scott Enrolls At Antioch College in Yellow Springs, Ohio". World History Project. Retrieved 2021-03-03.
  11. Coretta Scott King and the Civil-Rights Movement’s Hidden Women
  12. John Lithgow: What I Know Now
  13. Coretta Scott King Dies at 78
  14. Martin Luther King Jr. and Coretta Scott King in Boston: A Love Story
  15. The Union of Martin Luther King Jr. and Coretta Scott King
  16. CORETTA SCOTT KING AND THE CIVIL-RIGHTS MOVEMENT’S HIDDEN WOMEN
  17. Coretta Scott King sings at First Baptist Church in Montgomery
  18. Martin Luther King, Jr., wife Coretta Scott King, and their daughter Yolanda
  19. Martin Luther King, Jr.'s home is bombed
  20. Why Martin Luther King Jr.'s Lessons About Peaceful Protests Are Still Relevant
  21. King, Coretta Scott 1929
  22. Martin Luther King, Jr. Arrested on a Loitering Charge, Montgomery, September 3, 1958
  23. India Trip

پیوند به بیرون