کشاورزی پایدار

کشاورزی پایدار بیان می‌کند که به چه روشهایی می توان تولید مطلوب داشت ضمن آنکه مصرف کودهای شیمیایی و نهاده‌ها را کاهش داده و تاثیر سوء کمتری بر محیط وارد نمود.

در حالت کلی کشاورزی پایدار شامل:

1. با محیط در توازن است
2. منافع انسان را به طور کامل شامل می شود
3. کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد

است.

انواع روشهای کشاورزی پایدار

از انواعی از کشاورزی که باعث پایداری در کشاورزی می شوند می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

• کشاورزی تناوبی
• کشت با مصرف نهاده کمتر
• کشاورزی اکولوژیکی: در این روش کلیه خصوصیات اکولوژیکی مزرعه ثابت می ماند و به جای استفاده از نهاده بیشتر به مدیریت و کنترل اکوسیستم پرداخته می‌شود.
• کشاورزی قابل جایگزین: در این روش احتیاجات سیستم توسط چرخه مواد تامین می شود.
• کشاورزی بیولوژیکی: روشی است که در آن فعالیت موجودات زنده و اجزای تشکیل دهنده آنها حفظ می‌شود.
• کشاورزی زیست‌پویا (کشاورزی بیودینامیک)
• کشاورزی زیستی: در این روش مزرعه را به عنوان یک موجود زنده در نظر می گیرند و هدف اصلی آن حذف مواد شیمیایی به ویژه سموم و کودهای شیمیایی می‌باشد و مدر ضمن استفاده بهینه از نهاده‌ها را توصیه می کند.

تاریخچه

در دهه ۱۹۰۰ کشاورزی جایگزینی به همراه کشاورزی صنعتی شکل گرفت که روشهای مناسب زراعت و باغبانی را شامل می شد که استفاده از کمپوست به عنوان بخشی از کشاورزی زیست‌پویا (کشاورزی بیودینامیک) شکل گرفت.

اجزای کشاورزی پایدار

• خاکورزی حفاظتی
• تناوب زراعی
• مبارزه بیولوژیکی
• کشت مخلوط
• استفاده از مالچ
• به کار گیری کودهای بیولوژیکی
• استفاده از کودهای آلی
• تغییر تاریخ کشت

منابع

• کلیوآرتور ادواردز. کشاورزی پایدار. ترجمهٔ محمد حسینی، عوض کوچکی، ابوالحسن هاشمی دزفولی. جهاد دانشگاهی (دانشگاه مشهد)، ۰۷ اردیبهشت، ۱۳۸۷. شابک ‎۹۶۴-۶۰۲۳-۱۷-۷. 
• عبدالمجید مهدوی دامغانی، بهنام کامکار. مبانی کشاورزی پایدار. جهاد دانشگاهی (دانشگاه مشهد)، ۰۶ مهر، ۱۳۸۷. شابک ‎۹۶۴-۳۲۴-۱۵۸-۰.