فضای تاب–نات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فضای تاب-نات یا تاب-ان یو تی (به انگلیسی: Taub–NUT space) (/tɑːb nʌt/[۱] یا /tɑːb ɛnjuːˈt/) یک پاسخ کامل برای معادلات میدان اینشتین است، مدلی از جهان که در چارچوب نسبیت عام فرمولبندی می‌شود و همگن است اما همسانگرد نیست.

متریک تاب-نات توسط آبراهام هاسکل تاب کشف شد و توسط ازرا نیومن، تامبورینو و اونتی که حروف اول اسمشان بخش NUT (نات) از نام این متریک را تشکیل می‌دهد، به خمینه‌های بزرگتر تعمیم یافت.

پاسخ تاب یک پاسخ فضای خلأ معادلات اینشتین با توپولوژی R×S۳ و متریک

ds^2=-dt^2/U(t) + 4l^2U(t)(d\psi+ \cos\theta d\phi)^2+(t^2+l^2)(d\theta^2+(\sin\theta)^2d\phi^2)

که در آن

U(t)=\frac{2mt+l^2-t^2}{t^2+l^2}

و m و l ثابتهای مثبت هستند.

متریک تاب تکینگی‌های مختصاتی در U=0، t=m+(m۲+l۲)۱/۲ دارد و نیومن، تامبورینو و اونتی نشان دادند که چگونه می‌توان متریک را در عرض این صفحه گسترش داد.

منابع[ویرایش]

  1. مک‌گرا-هیل Science & Technology Dictionary: "Taub NUT space"