نمودار مینکوفسکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمودار مینکوفسکی با چارچوب در حال سکون (x,t), چارچوب در حال حرکت(x',t'), مخروط نور, و هذلولی هایی که زمان و فضا را نسبیت به مبدا نشانه گذاری می کنند.

نمودار مینکوفسکی که به نام نمودار فضازمان نیز شناخته می شود، در سال ۱۹۰۸ توسط هرمان مینکوفسکی بوجود آمدند و تصویری از ویژگی های فضا و زمان در نظریه نسبیت خاص ارائه می دهد. این نمودارها اجازه می دهند که درک کمی از پدیده های متناظر با آنها مانند اتساع زمان، بدون معادلات ریاضی داشته باشیم.

واژه نمودار مینکوفسکی در هر دو مفهوم عام و خاص به کار می رود. در مفهوم عام، یک نمودار مینکوفسکی تصویری گرافیکی از بخشی از فضای مینکوفسکی است که اغلب فضا به یک بعد کاهش داده شده است. این نمودارهای دوبعدی خطوط جهانی را به صورت منحنی هایی در صفحه نمایش می دهند که که متناطر با حرکت درراستای محور فضایی است.[۱]

= منابع[ویرایش]

  1. Mermin (1968) Chapter 17