نظریه بدون مو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریه بدون مو بیان می دارد که همه جوابهای سیاهچاله ای معادلات گرانش و الکترومغناطیس انیشتین-ماکسول در نسبیت عام را می توان به وسیله سه پارامتر کلاسیک قابل مشاهده از بیرون مشخص نمود: جرم، بار الکتریکی و تکانه زاویه ای. همه اطلاعات دیگر(که در این نظریه به مو تشبیه شده‌اند) در باره موادی که سیاهچاله را تشکیل داده‌اند و یا موادی که به درون آن ریزش می کند، در پشت افق رویداد سیاهچاله ناپدید می گردند و برای همیشه از دسترس مشاهده ناظرین خارجی خارج می شود.

مثال[ویرایش]

دو سیاهچاله را در نظر بگیرید که جرم، بار و تکانه زاویه ای یکسانی دارند. یکی از آنها از ماده معمولی تشکیل شده است در حالیکه دیگری از ضد ماده. این دو سیاهچاله از دید ناظری در بیرون افق رویداد قابل تمایز نخواهند بود.

مستقل از چارچوب مرجع[ویرایش]

همچون بیشتر ایده های بر پایه نظریه نسبیت عام، نظریه بدون مو نیز تنها با خواصی سرو کار دارد که از چارچوب مرجع (دیدگاه ناظر) مستقل هستند. بنا براین این نظریه حرفی در مورد مکان و سرعت سیاهچاله به میان نمی‌آورد.

به طور کلی تر هر سیاهچاله ناپایدار به سرعت به سیاهچاله پایدار تبدیل می شود و یک سیاهچاله پایدار را می توان در هر زمان با یازده عدد زیر توصیف نمود :