ترادیسی‌های گالیله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تبدیلات گالیله‌ای[ویرایش]

معادلاتی که در فیزیک کلاسیک مختصات فضا و زمان دو دستگاه مختصات را که با سرعت ثابت نسبت به هم حرکت می‌کنند، به‌هم مربوط می‌سازند، تبدیلات گالیله‌ای یا نیوتنی می‌نامند. دو دستگاه s' و s را در نظر می‌گیریم به‌طوری که دستگاه s' نسبت به دستگاه s با سرعت ثابت u به طرف راست حرکت می‌کند. u هم‌جهت با سوی مثبت محورهای X دو دستگاه مختصات در نظر گرفته می‌شود. مختصات فضایی رویداد A در دستگاه S به‌صورت (x,y,z,t) و از دید ناظرS' دارای مختصات (x',y',z',t') است. در این صورت تبدیلات گالیله به صورت زیر خواهد بود:


x'=x-t u_x,\quad
y'=y,\quad
z'=z,\quad
t'=t

  • تساوی y'=y,\quad z'=z,\quad از این حقیقت ناشی می‌شود که حرکت نسبی دو دستگاه عمود بر محور مختصات Y. Z است.
  • در تبدیلات گالیله‌ای زمان مطلق است. یعنی دو ساعت هماهنگ با هر سرعتی نسبت به‌یکدیگر حرکت کنند، ناظر هیچ اختلاف زمانی در این ساعت‌ها نخواهد دید.

تبدیلات گالیله‌ای سرعت و شتاب[ویرایش]

تبدیلات سرعت و شتاب گالیله‌ای با مشتق‌گیری نسبت به زمان از تبدیلات فضا، زمان حاصل می‌شوند.

  • تبدیلات گالیله‌ای سرعت


v_x '= v_x -u_x,\quad
v_y '= v_y ,\quad
v_z '= v_z ,\quad

  • تبدیلات گالیله‌ای شتاب


a_x '= a_x,\quad
a_y '= a_y ,\quad
a_z'= a_z ,\quad

منابع[ویرایش]

  • ریچارد وایدنر و رابرت سلز. «حرکت‌شناسی نسبیتی: فضا و زمان». در مبانی فیزیک نوین. چاپ هفتم. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۸۲. 

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]