فضای برداری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فضای برداری مجموعهای از بردارهاست که مقیاسپذیرند و قابلیت جمع شدن را دارند.
در ریاضیات، فضای برداری یا فضای خطی به مجموعهای از اشیاء ریاضی (به نام بردارها) گفته میشود که در مورد آنها دو عمل جمع برداری و ضرب نردهای به نحوی تعریف شده باشد که اصول موضوع چندی اقناع شود.
از جملهٔ معمولترین فضاهای برداری در ریاضیات، و کاربردهای آن، فضاهای برداری حقیقی و فضاهای برداری مختلط هستند، که به ترتیب بر روی میدانهای اعداد مختلط و اعداد حقیقی تعریف میشوند.
محتویات |
تعریف [ویرایش]
یک فضای برداری یا فضای خطی از موارد زیر تشکیل شده است:[۱]
- میدان
متشکل از کمیتهای نردهای - مجموعه
از اشیاء با نام بردار - عمل جمع با این تعریف که برای هر
و
در
،
در
با این شرایط:


- بردار یکتای
وجود دارد به طوریکه به ازای هر
عضو
، 
- به ازای هر بردار
عضو
، بردار یکتای
وجود دارد به طوریکه 
- عمل ضرب با این تعریف برای هر بردار
در
و اسکالر
در میدان
، با این شرایط:
- به ازای هر
در
، 


-

- به ازای هر
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ هافمن، صفحه ۲۸
منابع [ویرایش]
- جبر خطّی عددی (انگلیسی)
- مقدمهای بر ریاضیات کاربردی (انگلیسی)
- فضای برداری
- Strang, Gilbert (July 19, 2005), Linear Algebra and Its Applications (4th ed.), Brooks Cole, ISBN 978-0-03-010567-8
- Kenneth Hoffman, Ray Kunze. «2». در Linear Algebra. ویرایش Second Edition. Prentice-Hall, Inc.. 28.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون ریاضیات است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
||||||||||
|
||||||||||||||||||||
متشکل از
از اشیاء با نام بردار
و
در
در 

وجود دارد به طوریکه به ازای هر 
وجود دارد به طوریکه 
در میدان 


