هندسه هذلولوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هندسه هذلولوی (به انگلیسی: Hyperbolic geometry) یکی از هندسه‌های نااقلیدسی است که به هندسه لباچفسکی نیز مشهور است.

نام انگلیسی این نوع هندسه، یعنی (Hyperbolic)، از کلمهٔ یونانی هیپربالئین به معنی "افزایش یافتن" گرفته شده‌است که در آن فاصلهٔ میان نیم‌خط‌ها در اصل توازی افزایش می‌یابد.

هدف از ابداع هندسه هذلولوی پیدا کردن مدل هندسی بود که در آن برای هر نقطه p و هر خط L تعداد نامتناهی خط گذرنده از p و عمود به L موجود باشد. در بعد دو مدلهای اساسی هندسه هذلولوی عبارتند از دیسک پوانکاره و نیم صفحه بالا.

نیم صفحه بالا[ویرایش]

در این مدل هندسه هذلولوی کوتاهترین مسیرها (ژئودزیک‌ها) عبارتند از خطهای عمودی و نیم دایره‌های عمود بر محور x. در هندسه ریمانی چنین هندسه با متریک ریمانی زیر به دست می‌آید.

\frac{dx^2+dy^2}{y^2}

انحنای این متریک ثابت و برابر -۱ می‌باشد.

Poincare halfplane eptagonal hb.svg


جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]

  1. گرینبرگ، ماروین جی،هندسه‌های اقلیدسی و نااقلیدسی، ترجمه‌ی: م.ه. شفیعیها، مرکز نشر دانشگاهی.

Automorphisms of surfaces after Nielsen and Thurston ، Andrew J. Casson and Steven A. Bleiler