نقطه (هندسه)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نقطه مفهومیاست مجرّد جهت بیان موضعی دقیق در زمان یا مکان.
نقطه پایان یک خط است و چیزی است که هیچیک از ابعاد را چه درازا و چه پهنا و چه ژرفا ندارد.[۱]
نقطه به خاطر سرشتش که یکی از سادهترین مفهومهای هندسی است در مؤلفههای بنیادین هندسه، فیزیک، گرافیک برداری و بسیاری رشتههای دیگر کاربر زیادی دارد.