صفیه دختر عبدالمطلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

صفیه دختر عبدالمطلب از صحابیات محمّد پیامبر اسلام بود. پدر صفیه، شیبه پسر هاشم پسر عبدمناف پسر قصی (عبدالمطلب) و مادرش دختر وهیب پسر عبدمناف پسر زهره پسر کلاب بود. صفیه خواهر حمزه پسر عبدالمطلب بود. صفیه هم چنین عمّه محمّد و خاله علی به شمار می‌رفت. او پیش از اسلام با حارث پسر حرب ازدواج کرده بود. پس از اسلام آوردن، با عوّام پسر خویلد ازدواج کرد. صفیه از این ازدواج پسری به نام زبیر پسر عوام زایید. صفیه در سال بیستم هجرت و در دوران خلافت عمر درگذشت. عمر بر پیکر او نمازگزارد. صفیه در بقیع دفن شد.

منابع[ویرایش]

  • زندگی صحابه، محمود طریقی، مشهد، ۱۳۸۵