بدخیمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بدخیم (Malignant) صفتی است در اصطلاح پزشکی، که بدترشدن و سرعت زیاد پیش روندگی بیماری را وصف می‌کند.بیشتر از این عنوان برای توصیف سرطان‌های بدخیم استفاده می‌کنند.

بدخیمی (Malignancy) یک اصطلاح در پزشکی است که بیشتر برای تومورهایی به‌کار می‌رود که رشد سریع دارند. در تومورها میزان بدخیمی توسط این ویژگیها مشخص می‌شود: آناپلازی (به هم ریختگی ساختمان طبیعی سلول)، سرعت تهاجم تومور به بافتهای مجاور و متاستاز به بافتهای دور.

تومور بدخیم در نقطه مقابل تومور خوش خیم غیر سرطانی یا خودمحدود است و این دو نشانه‌هایی متفاوت دارند. تومور بدخیم به بافتهای مجاور خود حمله می‌کند و حتی ممکن است تا بافتهای دوردست گسترش یابد(متاستاز)، در حالی که تومور خوش خیم، هیچ یک از این ویژگیها را ندارد.البته بدخیم یا خوش خیم اصولا یک واژه غیردقیق هستند و مثلا تومور ظاهرا خوش خیم می‌تواند بدخیم شود.

تومور بدخیم را می‌توان مترادف با سرطان دانست.

موارد استفاده از واژه بدخیم[ویرایش]

برخی موارد استفاده از «بدخیم» در سرطان:

  • بدخیمی، تومور بدخیم مترادف سرطان است.
  • آسیت بدخیم
  • تغییرشکل (ترانسفورماسیون) بدخیم

موارد استفاده از واژه «بدخیم» در اختلالات غیر سرطانی :

مشخصه تومور بدخیم تومور خوش‌خیم
کپسول‌دار بودن به‌ندرت اغلب
تمایز یافتگی اندک تاحدودی
متاستاز غالباً ندارد
عود مکرر به‌ندرت
عروق متوسط تا زیاد اندک
مشخصات سلولی غیرطبیعی و بی شباهت به سلول والد نسبتاً طبیعی و مشابه سلول والد

منابع[ویرایش]

  • Wilkins, E. M. 2009. clinical practice of the dental hygienist tenth edition. lippincott williams and wilkins, a walters kluwer business. Philadelphia, PA