خیابان ولیعصر

خیابان ولیعصر در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی

خیابان ولی‌عصر نام طولانی‌ترین خیابان شهر تهران و همچنین طولانی ترین خیابان خاور میانه است که در سال‌های اول حکومت رضا شاه ساخته شد. طول آن 17،9 کیلومتر است که از میدان راه‌آهن ( ۱۱۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا ) تهران شروع و به میدان تجریش ( ۱۶۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا ) در منطقهٔ شمیرانات ختم می‌شود. این خیابان دارای پیاده‌رو، جوی بزرگ آب و حدود یازده هزار چنار در دو طرف خود می‌باشد. خیابان ولیعصر از مراکز سنتی خرید تهران است و پارک‌های بزرگ ملت و ساعی در حاشیه این خیابان قرار دارند.

پیش از انقلاب ۱۳۵۷، این خیابان به نام «خیایان پهلوی» نامیده می‌شد.

پیدایش خیابان

خیابان ولیعصر 1390

خیابان ولیعصر

در سال ۱۳۰۷ خیابان پهلوی بالا وسیله بلدیه تهران سنگفرش شد و سپس با ورود آسفالت به صحنهٔ خیابان سازی شهر‌ها، در سال ۱۳۰۹ مجلس شورای ملی قانونی را برای احداث و توسعهٔ خیابانهای تهران تصویب کرد و پس از آن مراحل ساخت جادهٔ مخصوص پهلوی آغاز و برای نخستین بار این خیابان قیر ریزی شد. در سال ۱۳۱۰ خورشیدی پیش از ورود ملک فیصل پادشاه عربستان به تهران، خیابان الماسیه (باب همایون) و میدان توپخانه و اوایل خیابان لاله زار برای اولین بار آسفالت شد و یک سال بعد یعنی در سال ۱۳۱۱ خورشیدی، خیابان پهلوی نیز آسفالت شد.

چون در آن دوره منطقهٔ شمیرانات بیشتر شکلی ییلاقی داشت این مسیر نیز به شکل جاده‌ای بود که از میان تپه‌ها می‌گذشت و چندان شباهتی به خیابان‌هایی مانند سپه (امام خمینی) و شاهرضا (انقلاب) که اطراف آنها ساختمان‌های مدرن ساخته شده بود، نداشت. این جاده با ردیف‌های چنار منظم در اطراف آن شناخته می‌شد. پیترو دلاواله، جهانگرد ایتالیایی قرن ۱۷، نوشته‌است: «اگر استانبول شهر سروهاست، تهران را باید شهر چنارها خواند.» عبداالله مستوفی انگیزهٔ ساخت این خیابان را تصمیم رضا خان برای متصل کردن کاخ سعدآباد به کاخ مرمر می‌داند.

پس از انقلاب اسلامی، در آغاز، خیابان پهلوی، خیابان مصدق نامگذاری شد ولی پس از مدتی به خیابان ولیعصر تغییر نام پیدا کرد.

منابع

آیا میدانید 110 مکان در تهران به نام ولی عصر هست؟؟

_{۲. عبدالله مستوفی، شرح زندگانی من.}

جستارهای وابسته

پلاک نام خیابان، در اطراف پارک ساعی.

• میدان ولی‌عصر
• میدان تجریش