خیابان ناصرخسرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: ‏۲۱٫۲۲″ ۲۵′ ۵۱°شرقی ‏۵۶٫۰۱″ ۴۰′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۴۲۲۵۶۱۱غرب ۳۵٫۶۸۲۲۲۵جنوب / -۵۱٫۴۲۲۵۶۱۱;-۳۵٫۶۸۲۲۲۵

خیابان ناصرخسرو تاریخی‌ترین خیابان شهر تهران است.

این خیابان دارای بناهای تاریخی بسیاری از جمله شمس العماره و دارالفنون است، همچنین اولین داروخانه و چاپحانه تهران نیز در این خیابان بنا شد.

محتویات

[ویرایش] موقعیت

خیابان ناصرخسرو از میدان توپخانه شروع شده و به خیابان پانزده خرداد (بوذرجمهری) ختم می‌شود. خیابان‌های صور اسرافیل و سعدی جنوبی در مسیر این خیابان قرار دارند.

[ویرایش] تاریخچه

تاریخ احداث این خیابان به ۱۲۸۵ باز می‌گردد، پیش از آن خندق قسمتی از ارگ سلطانی بوده است.پس از ساخت خندق جدید، خندق قدیم را پر کرده و آنرا به خیابان تبدیل می‌کنند و بفرمان ناصرالدین شاه «ناصریه» نام می‌گیرد.چهار سال بعد سامان دادن آن به امین حضور محول می‌شود و او پس از چند سال کوشش سروسامانی به این خیابان می‌دهد.

[ویرایش] وضعیت کنونی

این خیابان مرکز عرضه لوازم الکتریکی، مواد بهداشتی آرایشی، وسایل عکاسی و شیمیایی می‌باشد. این خیابان همچنین در بین مردم به محلی برای عرضه غیر قانونی داروهای کمیاب و قاچاق شهرت دارد.

در سالهای اخیر تلاشهای نافرجامی از سوی شهرداری منطقه برای ساماندهی به این خیابان، تخلیه انبارهای مواد شیمیایی و تبدیل خیابان به «پیاده راه» صورت گرفته است.[۱][۲]

[ویرایش] منبع

  1. . ۰۳ بهمن ۱۳۸۷.  بازیابی‌شده در 1 آوریل 2009.
  2. . 84/12/02.  بازیابی‌شده در 1 آوریل 2009.

[ویرایش] پیوند به بیرون

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار