سرو
درخت همیشه سبزی است که در بیشتر مناطق ایران می روید. شماری از کهنسالترین آنها را هنوز میتوان یافت. سرو ابرقو و سرو هرزویل از این جمله اند. درخت سرو در دسته مخروطیان جای دارد.[نیازمند منبع]
[ویرایش] سرو در ایران
درخت سرو از درختانی است که ریشه در فرهنگ ایرانی داشته و جایگاه ویژهای در میان مردم دارد. این درخت به عنوان یک درخت همیشه سرسبز و استوار حتا در سرما پایداری میکند. درخت سرو از هزاران سال پیش در ایران کاشت شده است و یکی از نمونههای کهنسال این درخت، سرو کاشمر بودهاست که کاشت آن را به دست زرتشت دانستهاند.
اکنون نیز نمونههای کهنسال دیگری از درخت سرو در جاهای دیگر ایران همچنان استوار است که مهمتر از همه، سرو کهنسال چند هزارساله، در شهر ابرکوه یزد است که کهنسالترین سرو جهان به شمار میرود.
یکی از ذخیرهگاههای کممانند سروهای کهنسال ایران بیش از ۲۲ اصله سرو ۲۶۰۰ ساله، در استان ایلام است که آنها را به نام سروهای زربین میشناسند. این سروها به علت عدم ثبت و ناشناخته ماندن، و در پی سوزانده شدن و بریده شدن، در معرض نابودی هستند. این درختان سرو کهنسال، در روستای «بانسول» در بخش «چوار» از توابع شهرستان ایلام جای دارند.
به غیر از سوزانده شدن به دست مردم، گرد و غبار و خشکیدگی و همچنین بریدن شاخ و برگهای درختان سرو ایلام، باعث نابودی شماری از این درختان شدهاست.[۱]
[ویرایش] پانویس
- ↑ «نابودی درختان سرو ٢۶٠٠ساله ایلام». انجمن زرتشتیان استکهلم. بازبینیشده در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۱.