منطقه حفاظت‌شده کبیرکوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نوع منطقه منطقه حفاظت‌شده
کشور ایران
استان ایلام
وسعت ۱۷۹۲۳ هکتار
اهمیت تنوع زیستی
تاریخ ثبت ۱۳۸۰/۰۷/۲۵
اقلیم کوهستانی

کبیرکوه مهمترین و بزرگترین رشته کوه استان ایلام است که در زبان محلی به نامهای کردی «کَوِر» یا «کَوَرْ» معروف است. طول این رشته کوه ۱۶۰ کیلومتر است که در جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی به صورت دیواری منظم امتداد دارد. منطقه حفاظت شده کبیرکوه منطقه ای است کوهستانی از سلسله جبال زاگرس که در دامنه ارتفاعی ۹۵۰ تا ۲۷۹۰ متر از سطح دریا قرار دارد. این منطقه به لحاظ داشتن تنوع ارتفاعی دارای اکوسیستم های مختلف بوده که اغلب غیر قابل دسترس هستند و نسبت به سایر مناطق، به صورت بکر و دست نخورده باقی مانده اند. با توجه به تنوع و تغییرات شرایط فیزیکی که در سطح منطقه وجود دارد، علاوه بر برخورداری از غنای زیستی دارای ارزش های گردشگری و اکوتوریسم بالایی نیز می باشد. منطقه کبیرکوه طی مصوبه شماره ۲۱۶ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ با مساحت ۱۷,۹۲۳ هکتار بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. از آن تاریخ به بعد این منطقه شاهد تحولات مثبتی در روند افزایش گونه‌ های گیاهی و جانوری بوده و امروزه این منطقه یکی از مناطق شاخص استان ایلام در راستای تنوع گیاهی و جانوری محسوب میشود. بلندترین قله کبیرکوه «کان صیفی» نام دارد که در ناحیه «ورزین یا ورزرین» واقع شده‌است. این قله ۳۰۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. شهرستانهای دهلران، مهران، آبدانان در غرب کبیرکوه قرار دارند ودره شهر و بدره در شرق این رشته کوه واقع هستند. شهرستانهای ایلام، شیروان و چرداول وایوان در کوهستانهای شمال و شمال شرقی استان واقع شده اند.

پوشش گیاهی[ویرایش]

در دامنه‌های کبیرکوه وضعیت پوشش گیاهی به تدریج تغییر یافته و هرچه از روستاها دورتر شده و به مناطق کوهستانی نزدیک می شود پوشش گیاه وضع بهتری پیدا می‌کند.

هرچه به ارتفاعات منطقه نزدیک شویم گونه‌های درختی که غالبیت با بلوط ایرانی است، بصورت گونه‌های غالب ظاهر می‌شوند.

در منطقه حفاظت شده کبیرکوه و در نزدیکی شهر بدره و در پشته بدره یکی از گونه‌های نادر درختی بنام لرگ (Pterocarya fraxinifolia) در اطراف آبراهه‌ها و چشمه‌های منطقه با حدود ۱۰۰ پایه وجود دارد که نظر هر بیننده‌ای را در آن منطقه به خود جلب می‌کند.

تعدادی از گونه‌های گیاهی موجود در منطقه حفاظت شده کبیرکوه عبارتند از: زبان گنجشک، داغداغان، ارژن، آلبالو وحشی، پرسیاوش، اسپند، گوش بره، دافنه، بلوط ایرانی، بروموس، بومادران، جو دوسر، چمن، بنه، بادام، زالزالک، تمشک، گاو زبان، کنگر، پنیرک، ملیکا، شنبلیله و...

گونه های جانوری[ویرایش]

منطقه حفاظت شده کبیرکوه به علت شرایط خاص،پستی و بلندی و برخورداری از صخره‌ها، تپه‌ماهورها، اراضی کم شیب ناهموار، بیشه‌زارها و دره‌های عمیق شامل طیف متنوع زیستگاهی است و به همین دلیل توان مناسبی برای ازدیاد حیات وحش خصوصا کل و بز دارد. تهیه شناسنامه‌ای کامل از حیات وحش این منطقه نیاز به مطالعات خیلی زیادی دارد. گونه‌های پستاندار منطقه حفاظت شده کبیرکوه عبارتند از:

خرس قهوه‌ای، پلنگ، گربه وحشی، کاراکال، گرگ ، شغال، روباه معمولی، کفتار، سمور، راسو ، کل و بز، گراز، خرگوش، سنجاب ایرانی ،خارپشت اروپایی، خارپشت گوش بلند، هامستر خاکستری و موش خانگی.

سهم منطقه حفاظت شده کبیرکوه از پرندگان ایران که تاکنون گزارش شده؛ ۴۶ گونه میباشد که در ۷ راسته و ۱۹ تیره جای میگیرند. این منطقه با توجه به تنوع زیستگاه‌ها از نظر تنوع گونه‌ای پرندگان نیز غنی میباشد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]