مثلث برمودا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۵° شمالی ۷۱° غربی / ۲۵° شمالی ۷۱° غربی / 25; -71

مثلث برمودا
Bermuda Triangle.png
مرزهای کلاسیک مثلث برمودا
گروه‌بندی مکان‌های فراطبیعی
توضیحات
نام دیگر مثلث شیطان، دریای مرگ، اقیانوس سیاهی‌ها
کشور آب‌های آزاد باهاما
منطقه اقیانوس اطلس
مختصات ۲۵° شمالی ۷۱° غربی / ۲۵° شمالی ۷۱° غربی / 25; -71
زمینه آب
وضعیت افسانه شهری

مثلث برمودا که به نام مثلث شیطان هم شناخته می‌شود، حدود منطقه‌ای در ناحیهٔ غربی اقیانوس اطلس شمالی است که گفته می‌شود بیش از ۵۰ کشتی و ۲۰ هواپیما به طرز مرموزی در این منطقه ناپدید شده و یا از بین رفته‌اند. البته مثلث برمودا دقیقا شبیه مثلث نیست و فقط ظاهری شبیه مثلث دارد.[۱] بر پایهٔ نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا چنین مثلثی وجود ندارد و نام آن در انجمن نام‌های جغرافیایی ایالات متحده شناخته شده نیست.[۲] در فرهنگ عامه برخی ناپدید شدن‌ها به فراهنجار یا فعالیت‌های زیست فرازمینی در این ناحیه نسبت داده شده است.[۳] شواهد و اسناد نشان می‌دهد که شمار بالایی از رویدادها یا دروغ بوده‌اند یا به درستی گزارش نشده بودند یا اینکه توسط نوسنده‌هایی پر و بال بیش از اندازه گرفته بودند.[۴][۵][۶] صندوق جهانی طبیعت در پژوهشی در سال ۲۰۱۳ فهرست ۱۰ منطقهٔ خطرناک برای کشتیرانی را اعلام کرد اما نام مثلث برمودا در میان آن‌ها نبود.[۷]

موقعیت مثلث[ویرایش]

نخستین مرزهای اعلام شده برای مثلث به مقاله‌ای که وینست گادیس در سال ۱۹۶۴ در مجلهٔ Argosy نوشته بود باز می‌گردد.[۸] در آن مقاله سه رأس مثلث بر روی میامی فلوریدا، سان خوآنِ پورتوریکو و بر روی جزیرهٔ برمودا در وسط اقیانوس اطلس می‌افتاد.[۵] اما نویسنده‌های بعدی این مرزبندی را نپذیرفتند[۵] و راس‌های تازه‌ای را برای مثلث مشخص کردند که ناحیه‌ای به مساحت ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع تا ۳٬۹۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌داد.[۵]

کم‌کم چنان شد که پذیریش هر رویداد درون مثلث به شخصی که گزارش ان را می‌نوشت بستگی پیدا کرده بود.[۵] انجمن نام‌های جغرافیایی ایالات متحده چنین مثلثی را به رسمیت نمی‌شناسد و در نقشه‌ها سازمان‌های دولتی آن را نمی‌آورد.[۵]

نقشهٔ جغرافیایی مثلث برمودا بر روی بخشی از اقیانوس اطلس در سواحل جنوب شرقی آمریکا واقع است. رأس آن نزدیک برمودا و قسمت انحنای آن از سمت پایین فلوریدا گسترش یافته و از پورتوریکو گذشته، به طرف جنوب و شرق منحرف شده و از میان دریای سارگاسو گذر کرده و دوباره به سوی برمودا بازگشته‌است. طول جغرافیایی در قسمت غرب مثلث برمودا ۳۳ درجه‌است.[۹]

این ناحیه یکی از پر رفت و آمدترین خط‌های سفرهای دریایی است و روزانه کشتی‌هایی از اروپا، قاره آمریکا و جزیره‌های کارائیب به آن منطقه رفت و آمد می‌کنند. کشتی‌های تفریحی از فلوریدا و یا پروازهای تجاری و هواپیماهای شخصی به فراوانی از فلوریدا، کارائیب و آمریکای جنوبی به این منطقه سفر می‌کنند.

پیشینه[ویرایش]

ریشه‌یابی[ویرایش]

قسمتی از مثلث برمودا که بیشتر قربانیان این پدیده در آن‌جا ناپدید شدند.

نخستین ادعای ناپدیدشدن غیرعادی در برمودا را ادوارد ون وینکل جونز در ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۰ در مجلهٔ آسوشیتد پرس ارائه داد.[۱۰] دو سال بعد، مجلهٔ فیت مقاله‌ای کوتاه از جورج ایکس با عنوان "رمز و رازهای دریا پشت درب‌های ما هستند" منتشر کرد.[۱۱] در این مقاله دربارهٔ از دست دادن بسیاری از هواپیماها و کشتی‌ها از جمله پرواز ۱۹ به طور جامع صحبت شده‌است. در آوریل ۱۹۶۲، مجلهٔ لژیون آمریکایی ادعا کرد که نکتهٔ مهمی در پرواز ۱۹ وجود داشته‌است.[۱۲] این مجله ادعا کرد که فرماندهٔ ماموریت گفته‌است:«ما در حال ورود به آب‌های سفید هستیم و هیچ چیز خوب به نظر نمی‌رسد. ما نمی‌دانیم که در کجا هستیم. آب سبز است یا سفید؟» حتی شایعه شد که پرواز ۱۹ به مریخ فرستاده شده‌است. این مقاله برای نخستین بار نشان داد که مردم از وقایع رخداده در این منطقه را دنبال می‌کنند. در فوریه ۱۹۶۴، «وینسنت گادیس» در مجلهٔ ارگزوا در مقاله‌ای به نام "مثلث برمودا قاتل است" دربارهٔ پرواز ۱۹ و دیگر رخدادهای این منطقه نوشت. در سال بعد، گادیس مقالهٔ خود را تا جایی گسترش داد که تبدیل به یک کتاب شد.[۱۳]

«لورنس دیوید کخ» پژوهشگر دانشگاه ایالتی آریزونا و نویسندهٔ کتاب "راز مثلث برمودا" در سال ۱۹۷۵ ادعا کرد راه‌حلی در این‌باره پیدا کرده است. او اظهار داشت که نوشته‌های گادیس و دیگر نویسندگان درباره این پدیده بیش از حد اغراق آمیز بوده‌است. دیوید کخ با پژوهش‌های خود، اشتباهات و تناقصات بسیاری بین حساب و اظهارات چارلز برلیتز و شاهدان عینی و بازماندگان کشف کرد. کخ بسیاری از اطلاعات مربوط به کشتی‌های بادبانی و ناپدیدشدن آن‌ها را کشف کرد. مجموع پژوهش‌های کخ عبارتند از:

  • کشتی‌هاو هواپیماها که بزرگتر از بقیه بودند گرفتار طوفان گرمسیری شدند و تعدادی از آن‌ها ناپدید شدند و چارلز برلیتز و نویسندگان دیگر یادکردن طوفان در این حوادث را از یاد برده‌اند.
  • برخی از اطلاعات موجود در پژوهش‌های دیگر اغراق‌آمیز بود. به عنوان مثال، کشتی ناپدید می‌شد و اما پرسش نامشخص این‌جاست که چرا برخی از هواپیماها به سختی خود را بندر رساندند و گرفتار مثلث برمودا نشدند؟
  • مثلث برمودا به عنوان یک افسانه شهری در نظر گرفته شده‌است.[۱۴]

با توجه به غرق شدن کشتی نفت‌کش در سال ۱۹۷۲، قطعاتی از بقایای آن در خلیج مکزیک پیدا شد. محققان دریافتند که کاپیتان کشتی در دفتر کابین، یک فنجان قهوه را به سختی در دستش فشرده‌است و در همان حال جان داده است.[۱۵]

رخدادها[ویرایش]

یواس‌اس سایکلوپ[ویرایش]

نوشتار اصلی: یواس‌اس سایکلوپ

در تاریخ ۴ مارس ۱۹۱۸ ناوگان کشتی یواس‌اس سایکلوپ پس از خروج از جزیرهٔ باربادوس ناپدید شد. این رخداد منجر به از دست رفتن بزرگترین ناوگان تاریخ نیروی دریایی ایالات متحده و هر ۳۰۹ خدمه کشتی شد!!!. اگرچه هیچ نظریه تاییدشده‌ای برای این حادثه ارائه نشده‌است، اما برخی علت این حادثه را طوفان و برخی فعالیت‌های دشمن در زمان جنگ جهانی اول دانسته‌اند.[۱۶][۱۷] همراه با ناپدید شدن این کشتی، دو کشتی خواهر آن به نام‌های یواس‌اس پروتئوس و یواس‌اس نرئوس نیز در اقیانوس اطلس شمالی در زمان جنگ جهانی دوم ناپدید شدند. هر دو کشتی غیرنظامی بوده و وظیفه‌شان رساندن سنگ معدن فلز به سایکلوپ بود.

کارول آ دیرینگ[ویرایش]

نوشتار اصلی: کارول آ دیرینگ

در سال ۱۹۲۱، پنج قایق بادبانی که دوسال پیش در سال ۱۹۱۹ به اقیانوس اطلس رفته بوده و بازنگشته بودند در کارولینای شمالی پیدا شدند. در آن زمان شایعات زیادی به راه افتاد و احتمال قربانی شدن آن‌ها توسط دزدان دریایی بر سر زبان‌ها افتاد. احتمال می‌رود که این کشتی‌ها یکی از کشتی‌های اس‌اس هویت باشند که در همان زمان ناپدید شدند.[۱۸]

پرواز ۱۹[ویرایش]

نوشتار اصلی: پرواز ۱۹

پرواز ۱۹ یکی از پیچیده‌ترین حوادث مثلث برمودا بوده‌است. در این حادثه ۵ فروند هواپیمای نظامی آمریکا از نوع «تی‌بی‌ام افینگر ۳» در تاریخ ۵ دسامبر ۱۹۴۵ برای یک عملیات اکتشافی همزمان به سمت مثلث برمودا به پرواز در آمدند، ساعاتی پس از پرواز ستوان یکم چارلز تیلور با برج مراقبت تماس برقرار کرده و وضعیت خود را به طرز عجیبی تشریح کرد، پس از آن‌که برج مراقبت توصیه کرد تا هواپیماها ۱۸۰ درجه تغییر مسیر دهند تا در جهت فلوریدا قرار بگیرند. خلبان برای برج مراقبت توضیح داد که دستگاهی برای تشخیص درجه‌ها و جهت‌ها نداریم و آن‌ها از کار افتاده‌اند. صدای خلبانان ضعیف و ضعیف‌تر شد تا به‌کلی قطع شد و هواپیماها برای همیشه ناپدید شدند.[۱۹][۲۰]

استار تیگر و استار آریل[ویرایش]

نوشتارهای اصلی: بی‌اس‌ای‌ای استار تیگر و بی‌اس‌ای‌ای استار آریل

هواپیماهای استار تیگر و استار آریل دو فروند هواپیما از خانوادهٔ سلطنتی آورو تودور پنجم بودند و توسط هواپیمای مسافربری بریتانیا قصد فرود در آمریکای جنوبی را داشتند.[۲۱] کوچکترین خطایی در پرواز ممکن بود هر دو هواپیما را نابود کند و آن‌ها را از رسیدن به آمریکای جنوبی بازدارد. پس از ورود به مثلث برمودا، هر دو هواپیما به یکباره ناپدید شدند.[۲۲]

داگلاس دی‌سی-۳[ویرایش]

نوشتار اصلی: ایربورن ترنسپورت دی‌سی-۳

ایربورن ترنسپورت دی‌سی-۳ یکی از هواپیماهای مدل داگلاس دی‌سی-۳ است که در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ در حالی که از سان خوآن، پورتوریکو به مقصد میامی پرواز می‌کرد، ناپدید شد. هیچ اثری از هواپیما و ۳۲ نفر سرنشین داخل آن یافت نشده‌است.[۲۳]

کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکرز[ویرایش]

نوشتار اصلی: بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکرز

در ۲۸ اوت ۱۹۶۳، یک جفت هواپیمای کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکرز از سوی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به پرواز در آمدند. در حالی که هر دو بر فراز اقیانوس اطلس پرواز می‌کردند، به هم برخورد کردند و در اقیانوس سقوط کردند. (واینر، برلتیز، و گادیس[۲۴][۲۵][۲۶]) جالب این است که هنگام سقوط در آب ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) با هم فاصله داشتند.[۲۷]

کونمارا پنجم[ویرایش]

نوشتار اصلی: کونمارا پنجم

کونمارا پنجم یک قایق بادبانی سرگردان در اقیانوس اطلس در جنوب برمودا بود که در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۵ پیدا شد.(برلیتز و واینر)[۲۸][۲۹] تمام خدمهٔ قایق بادبانی ناپدید شدند در حالی که قایق بادبانی در طول سه روز طوفان در دریا جان سالم به در برد. در سال ۱۹۵۵، یکی از سنگین ترین طوفان‌های اقیانوس اطلس وزید که احتمال می‌رود موجب ناپدید شدن خدمهٔ این قایق بادبانی شده باشد.[۳۰]

فهرست کامل حوادث[ویرایش]

نوشتار اصلی: فهرست حوادث مثلث برمودا
فهرست حوادث
شماره نوع وسیله نقلیه نام وسیله نقلیه تاریخ مبدا مقصد دست‌نیافته خلاصهٔ عملیات
۱ کشتی الن آستین ۱۸۸۰ کشتی در مثلث برمودا ناپدید شد.[۳۱]
۲ کشتی یواس‌اس سایکلوپ ۴ مارس ۱۹۱۸ باربادوس بالتیمور کالیر، فرمانده کشتی و هر ۳۰۹ خدمه دیگر ناپدید شدند.[۳۲]
۳ کشتی کارول آ دیرینگ ۳۱ ژانویه ۱۹۲۱ کارولینای شمالی ریو دو ژانیرو، برزیل پنج قایق بادبانی در نزدیکی کیپ هتراس ناپدید شدند.[۳۳]
۴ کشتی اس‌اس کوتوپاکسی ۱ دسامبر ۱۹۲۵ چارلستون، کارولینای جنوبی هاوانا، کوبا درو روز پیش از رسیدن به هاوانا، کوبا، رادیو گزارش داد که چند کشتی غرق شده‌اند.[۳۴]
۵ کشتی یواس‌اس پروتئوس ۱۹۴۱ مکزیک ریو دو ژانیرو، برزیل هر ۵۸ نفر از دست رفتند و دو کشتی خواهرش نرئوس و اوریون نیز ناپدید شدند.[۳۵]
۶ کشتی یواس‌اس نرئوس ۱۹۴۱ مکزیک ریو د ژانیرو، برزیل این کشتی به همراه دو کشتی خواهرش پروتئوس و اوریون ناپدید شد.[۳۵]
۷ کشتی یواس‌اس اوریون ۱۹۴۱ مکزیک ریو دو ژانیرو، برزیل این کشتی همراه دو خواهرش پروتئوس و نرئوس ناپدید شد.[۳۵]
۸ هواپیما پرواز ۱۹ ۵ دسامبر ۱۹۴۵ ایالات متحده آمریکا هر ۵ فروند هواپیما از دست رفتند. چند ثانیه پیش از ناپدیدشدن آن‌ها فرمانده می‌گفت که این جا هیچ چیز خوب نیست، آب سبز است یا سفید. همان روز یک هواپیمای مارینر در جستجوی آن‌ها بود.[۳۶]
۹ هواپیما ایربورن ترنسپورت دی‌سی-۳ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ سان خوآن میامی هر سه خدمه و ۳۶ مسافر پیش از رسیدن به میامی ناپدید شدند.[۳۷]
۱۰ هواپیما بی‌اس‌ای‌ای استار تیگر ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸ بریتانیا آزور این هواپیمای مسافربری خانوادهٔ سلطنتی تودور بوده‌است که ۶ خدمه و ۲۵ مسافر آن از بین رفتند.[۳۸]
۱۱ هواپیما بی‌اس‌ای‌ای استار آریل ۱۷ ژانویه ۱۹۴۹ برمودا جامایکا این هواپیمای مسافربری خانوادهٔ سلطنتی تودور بوده‌است که هر ۷ خدمه و ۱۳ مسافرش ناپدید شدند.[۳۹]
۱۲ کشتی اس‌اس مارین سولفور کوئین ۱۹۶۳ بومانت، تگزاس این کشتی ۱۵،۲۶۰ تن گوگرد را حمل می‌کرد و دریا خشمگین شد و بعد از ۱۶ فوت، بادهای شمالی شدیدی وزید و کشتی با ۳۹ خدمهٔ آن ناپدید شد.[۴۰]
۱۳ فانوس دریایی ایزاک ۱۹۶۹ بیمینی، باهاما فانوس دریایی و ۲ نگهبانش ناپدید شدند و هرگز پیدا نشدند.[۴۱]

نظریه‌های دانشمندان[ویرایش]

نظریات علمی[ویرایش]

تا پیش از استفاده از جی‌پی‌اس ٬قطب‌نما اصلی‌ترین وسیلهٔ ناوبری محسوب می‌شد و بدین ترتیب قطب‌نما یکی از دلایل یادشده در حوادث مثلث برمودا معرفی شده است. بسیاری از فرضیه‌ها حامل این پیام بودند که ممکن است در این منطقه ناهنجاری‌های مغناطیسی غیرعادی وجود داشته باشد[۴۲] و هیچ‌گاه نمی‌توان آن‌ها را پیدا کرد. قطب‌نما میل مغناطیسی دارد و گاهی اوقات دچار اشتباه می‌شود. مثلث برمودا نیز دارای قطب مغناطیسی شمال است و دریانوردان این واقعیت را از قرن‌ها پیش متوجه شده بودند. برای مثال، دریانوردان ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۰ بر روی خط ویسکانسین حرکت می‌کردند[۴۳] ولی در نهایت به خلیج مکزیک رسیدند. در حالی که عموم مردم فکر می‌کنند که میل مغناطیسی قطب نما یک پدیدهٔ مرموز است.

تصویری رنگی از گلف استریم و جریان شمالی که در غرب اقیانوس اطلس جاری است. (ناسا)

یکی دیگر از دلایل علمی این پدیده وجود گلف استریم در اعماق اقیانوس که از خلیج مکزیک سرچشمه می‌گیرد و از راه تنگه فلوریدا به اقیانوس اطلس شمالی جریان پیدا می‌کند. در حقیقت، یک رودخانه در اعماق این اقیانوس قرار دارد که می‌تواند چیزهای شناور را حمل کند. سرعت این جریان دریایی ۲٫۵ متر در ثانیه (۵٫۶ مایل در ساعت) است.[۴۴]

یکی از مهم ترین توضیحات در از دست دادن هواپیماها و کشتی‌ها، اشتباهات انسان است.[۴۵] در ۱ ژانویه ۱۹۵۸، از روی لجبازی و سرسختی تاجر هاروی کاناور، بادبان‌های کشتی از دست رفتند و کشتی گرفتار طوفان جنوب فلوریدا شد.[۴۶]

یکی دیگر از دلایل علمی این پدیده رفتار خشونت آمیز آب‌وهوا است. طوفان‌های قدرتمند که در آب‌های گرمسیری تشکیل می‌شوند، سبب جان باختن هزاران نفر و خسارت‌های میلیارد دلاری شده‌است. غرق شدن ناوگان فرانسیسکو د بوبادیلا در سال ۱۵۰۲، نخستین نمونهٔ ثبت شده از این طوفان بوده‌است. این طوفان در گذشته سبب تعدادی از حوادث مربوط به مثلث برمودا بوده‌است. احتمال می‌رود که علت غرق شدن کشتی در شهر بالتیمور در ۱۴ مه ۱۹۸۶، هوای سرد و طوفان‌های قدرتمند بوده‌است. در این کشتی، ناگهان باد شدید وزید و سرعت باد از ۲۰ مایل در ساعت به ۶۰-۹۰ مایل در ساعت افزایش یافت. جیمز لوشین متخصص ماهواره مرکزی ملی طوفان، اعلام کرد که شرایط آب و هوایی بسیار سرد و ناپایدار بوده‌است و این ناپایداری به گونه‌ای سبب انفجار باد شده‌است.[۴۷] مشابه این رویداد در سال ۲۰۱۰ در کونکوردیا در سواحل آرژانتین رخ داد.

تصویری از پراکندگی گاز متان در سراسر جهان، سال ۱۹۹۶. (سازمان زمین‌شناسی آمریکا)

یکی دیگر از دلایل علمی این پدیده وجود گاز متان (یک گاز طبیعی) است.[۴۸] آزمایش‌های استرالیا ثابت کرده‌است که وجود حباب در آب، سبب کاهش چگالی و در نتیجه فرورفتن کشتی در اعماق آب می‌شود.[۴۹][۵۰][۵۱] لاشه‌های هواپیماها و کشتی‌ها توسط گلف استریم در آب پراکنده می‌شود. این فرضیه ارائه شده‌است که متان سبب گل‌فشان در مناطق آبی پر از کف می‌شود و کشتی‌ها قدرت شناوری کافی در آب را نخواهند داشت. این اتفاق بدون هشدار و بسیار سریع رخ می‌دهد. انتشارات سازمان زمین‌شناسی آمریکا گفته‌است که متان در بسیاری از آب‌های جهان از جمله منطقه ریج بلیک، در ساحل جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا وجود دارد.[۵۲] با این حال، این سازمان با انتشار مقاله‌ای بیان کرده‌است که رویداد گاز متان در مثلث برمودا در ۱۵٬۰۰۰ سال پیش رخ داده‌است.[۵۳]

یکی دیگر از دلایل علمی این پدیده امواج سرکش است. در اقیانوس‌های مختلف و سراسر جهان، امواج سرکش موجب غرق شدن کشتی‌ها شده‌است[۵۴] و سکوهای نفتی را سرنگون کرده‌است.[۵۵] این امواج تا سال ۱۹۹۵ به عنوان یک رمز و راز و یک اسطوره در نظر گرفته می‌شد.[۵۶][۵۷]

نظریات فراطبیعی[ویرایش]

برخی از نویسندگان مثلث برمودا را پدیده‌ای فراطبیعی می‌دانند. یکی از نظریات رایج در این باره فرورفتن قارهٔ افسانه‌ای آتلانتیس در دریای بیمینی واقع در جزیره بیمینی است. به قلم افلاطون، مردم آتلانتیس برای فتح آتن سپاهیان بی شماری فراهم کردند و زئوس بر آن‌ها طوفانی نازل کرد که قابل تصور نبود. طوفان سبب زمین‌لرزه و سیل‌های شدیدی به مدت یک شبانه روز شد و سرانجام دریا سرزمین آتلانتیس را به زیر خود فروبرد و ناپدید گشت. در حالی که بسیاری از نویسندگان با توجه به هواپیماهای گمگشته در این منطقه، دلیل این پدیده را چیز دیگری می‌خوانند.[۵۸] این ایده توسط استیون اسپیلبرگ با توجه به فیلم علمی-تخیلی برخورد نزدیک از نوع سوم ارائه گردید و از داستان ربودن ۱۹ انسان توسط بیگانگان و موجودات فضاییپیروی می‌کند. این داستان ادعا می‌کند که موجودات فضایی هواپیماها و کشتی‌هایما را می‌ربایند و به کرات خود می‌برند. یکی دیگر از نظریات رایج ورود به دنیایی دیگر است. پاره‌ای دانشمندان ادعا می‌کنند که مثلث برمودا، دریچه برای گشودن دنیایی دیگر است و هواپیماها و کشتی‌های انسان‌ها وارد آن دنیا می‌شوند.[۵۹] چارلز برلیتز نویسندهٔ کتاب‌های متعددی دربارهٔ پدیده‌های فراطبیعی، این پدیده را نابودی انسان‌ها بدون هیچ توضیحی می‌داند.[۶۰]

پانویس[ویرایش]

  1. “Bermuda Triangle”. Britannica Online. Retrieved 7 September 2012. 
  2. "USCG: Frequently Asked Questions". Uscg.mil. 2008-07-22. Retrieved 20 November 2012. 
  3. Cochran-Smith, Marilyn (2003). "Bermuda Triangle: dichotomy, mythology, and amnesia". Journal of Teacher Education 54 (4): 275. DOI:10.1177/0022487103256793. 
  4. "Bermuda Triangle". History.navy.mil. 2003-07-13. Retrieved 2011-10-27. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ ۵٫۵ "Bermuda Triangle". History.navy.mil. 1996-05-12. Retrieved 2011-10-27. 
  6. "USCG: Frequently Asked Questions". Uscg.mil. 2008-07-22. Retrieved 2011-10-27. 
  7. "Study finds shipwrecks threaten precious seas". BBC News/science. 7 June 2013. Retrieved 7 June 2013. 
  8. Gaddis, Vincent (1964), "The Deadly Bermuda Triangle", Argosy 
  9. «راز مثلث برمودا». ّبیتوته. 
  10. Jones، Edward Van Winkle. « Address Unknown, a newspaper article». Associated Press، 16 September 1950. 
  11. Sand، Gorge X. «Sea Mystery at Our Back Door». Fate Magazine، October 1952. 
  12. W. Eckert، Allen. «The Lost Patrol». American Legion، April 1962. 
  13. Gadis.
  14. Kusche.
  15. «V A Fogg» (PDF). United States Coast Guard. 
  16. «Bermuda triangle». D Merrill. 
  17. «Myths and Folklore of Bermuda». Bermuda Cruises. 
  18. «Carroll A Deering». Graveyard of the Atlantic. 
  19. النجار، جزیره خضرا و تحقیقی پیرامون مثلث برمودا، ۱۰۰-۱۰۳.
  20. پاتریک هارتنر. ژورنال جمهوریت. ترجمهٔ آبتین پاک طینت. تهران: جمهوریت، ۱۹۷۶. 
  21. «The Tudors». Bermuda Triangle.org. 
  22. Kusche.
  23. «Airborne Transport, Miami, December 1948» (PDF). Aviation Safety. 
  24. Winer.
  25. Berltz.
  26. Gadis.
  27. Kusche.
  28. Berltz.
  29. Winer.
  30. Kusche.
  31. «Ellen Austin». Bermuda Triangle.org. 
  32. «USS Cyclops». Department of the Navy. 
  33. Simpson.
  34. . 31 December 1925. 
  35. ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ ۳۵٫۲ «Canadian Merchant Ship Losses of the Second World War». Family Heritage، ۱۹۳۹-۱۹۴۵. 
  36. «Flight 19». Navy. 
  37. «NC16002». aviation-safety. 
  38. «G-AHNP». aviation-safety. 
  39. «G-AGRE». 
  40. «Marine Sulphur Queen Coast Guard Report Summary of Findings». Home.Pacebell. 
  41. «Lighthouses of the Bahamas». Unc.Edu. 
  42. «Bermuda Triangle». US Navy. 
  43. «National Geomagnetism Program | Charts | North America | Declination» (PDF). United States Geological Survey]]. 
  44. Phillips، Pamela. «The Gulf Stream». 
  45. «Bermuda Triangle: Behind the Intrigue». National Geographic. 
  46. Scott.
  47. «Downdraft likely sank clipper». Google، May 23, 1986. 
  48. «Office of Scientific & Technical Information, OSTI, U.S. Department of Energy, DOE». OTSI. . 
  49. «Could methane bubbles sink ships?». Monash Univ.. 
  50. Jason Dowling. «Bermuda Triangle mystery solved? It's a load of gas». The Age، ۲۰۰۳-۱۰-۲۳. 
  51. Terrence Aym. «How Brilliant Computer Scientists Solved the Bermuda Triangle Mystery». Salem-News.com، ۲۰۱۰-۰۸-۰۶. 
  52. Paull, C.K. and W.P. , D. , 1981,. «Appearance and distribution of the gas hydrate reflection in the Blake Ridge region, offshore southeastern United States». Woods Hole، ۱۹۸۱. MF-1252.. 
  53. «Bermuda Triangle». Woods Hole. 
  54. Broad، William J.. «Rogue Giants at Sea». July 11, 2006. 
  55. «Secret to Towering Rogue Waves Revealed». LiveScience. 
  56. «ESA Portal – Ship-sinking monster waves revealed by ESA satellites». Esa.int، ۱۹۹۵-۰۱-۰۱. 
  57. «Secret to Towering Rogue Waves Revealed». LiveScience، ۲۰۰۸-۰۸-۰۴. 
  58. «Ufo strange over the Bermuda Triangle». Ufos.about.com، ۲۰۰۸-۰۶-۲۹. 
  59. «راز مثلث برمودا». روز شادی، مجله آنلاین ایرانیان. 
  60. Berltz.

منابع[ویرایش]

انگلیسی
فارسی
  • النجار، ناجی. جزیره خضرا و تحقیقی پیرامون مثلث برمودا. ترجمهٔ علی اکبر مهدی‌پور. چاپ دوم. تهران: کعبه، ۱۳۶۷. 
  • مجلسی، محمدتقی. بحارالانوار. قم: اسلامیه، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۴۸۱-۱۹۳-۳. 
  • سلیمیان، خدامراد. فرهنگ نامه مهدویت. تهران: موعود، ۱۳۸۳. 

پیوند به بیرون[ویرایش]