منطقه ۵۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منطقه ۵۱
Wfm area 51 landsat geocover 2000.jpg
تصویر ماهواره‌ای گرفته‌شده در سال ۲۰۰۰
یاتا: نداردایکائو: KXTA
خلاصه
نوع فرودگاه فرودگاه نظامی
مالک دولت فدرال ایالات متحده آمریکا
گرداننده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
مکان شهرستان لینکلن، نوادا
ارتفاع ۴۴۶۲ پا / ۱۳۶۰ متر
مختصات ۳۷°۱۴′۰۶″ شمالی ۱۱۵°۴۸′۴۰″ غربی / ۳۷٫۲۳۵۰۰°شمالی ۱۱۵٫۸۱۱۱۱°غربی / 37.23500; -115.81111مختصات: ۳۷°۱۴′۰۶″ شمالی ۱۱۵°۴۸′۴۰″ غربی / ۳۷٫۲۳۵۰۰°شمالی ۱۱۵٫۸۱۱۱۱°غربی / 37.23500; -115.81111
نقشه
KXTA در نوادا قرار گرفته‌است
KXTA
KXTA
Location of Homey Airport
باند
باند طول سطح
پا متر
14L/32R آسفالت
12/30 ۵٬۴۲۰ ۱٬۶۵۲ بسته شده
چهار باند فرود دیگر بر روی بخش خشک‌شده دریاچه، 03L/21R و 03R/21L کنار یکدیگر، 09L/27R و 27L/09R کنار یکدیگر
[۱]

منطقه ۵۱ (به انگلیسی: Area 51) یا گروم لِیک (به انگلیسی: Groom Lake) یک منطقه نظامی فوق سری در در ۱۳۰ کیلومتری شمال غربی لاس وگاس ایالت نوادا در ایالات متحده آمریکا است.[۲]

گفته می‌شود که هدف این پایگاه نظامی آزمایش سامانه‌های نوین پروازی و جنگ‌افزارهای فوق سری است.[۳] حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا آنرا بخشی از پایگاه نیروی هوایی ادواردز معرفی می‌کند.[۲] اما گردانندگان و نوع کار این پایگاه فوق سری کماکان تا به امروز نامعلوم است و حتی کارکنان پایگاه، زندگی‌های بدور از عموم دارند و با دنیای خارج تقریباً هیچ تماسی ندارند.

منطقه ۵۱ در وسط چند پایگاه نظامی دیگر قرار دارد و در این نقشه با رنگ زرد نشان داده شده‌است.

دولت آمریکا اطلاعات رسمی بسیار ناچیزی را در مورد این پایگاه منتشر کرده‌است. مانند بسیاری از پایگاه‌های نظامی آمریکا در این کشور، مشخص نیست چه استفاده‌ای از این پایگاه می‌شود. ورود یا نزدیک شدن به این پایگاه، چه زمینی و چه از مرز هوایی، ممنوع است.[۲] پنهان‌کاری و محرمانه بودن فوق‌العاده‌ای که در مورد این پایگاه اعمال می‌شود باعث شده تا شایعات و تئوری‌های توطئه زیادی در مورد آن بر سر زبان‌ها باشد.

در سال ۲۰۱۳ (میلادی) آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) گزارشی رسمی در مورد تاریخچه لاکهید یو-۲ هواپیمای شناسایی آمریکایی دوران جنگ سرد را منتشر کرد که طی آن وجود منطقه ۵۱ به‌طور رسمی تأیید شده بود. این گزارش نشان می‌داد که در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) و دهه ۱۹۶۰ (میلادی)، دلیل خیلی از گزارش‌هایی که در مورد بشقاب‌پرنده‌ها از سوی مردم منتشر شده بود به پرواز هواپیمای جاسوسی لاکهید یو-۲ و هواپیمایی دیگر مربوط می‌شد. گفته می‌شود علاوه بر لاکهید یو-۲ هواپیماهای دیگر از جمله لاکهید اس آر-۷۱، و لاکهید اف-۱۱۷ نایت‌هاوک هم در این منطقه، آزمایش شده‌اند.[۴]

دادخواست حقوقی[ویرایش]

در سال ۱۹۹۴ (میلادی)، عدّه‌ای با استناد به اندازه‌گیری‌های علمی از مواد غیرمجاز و شیمیایی در نزدیکی منطقه ۵۱، از دولت آمریکا ادعای خسارت مالی کرده و به دیوان عالی ایالات متحده آمریکا شکایت بردند.[۵][۶] دیوان عالی شکایت را ناوارد دانست.[۷]

اسرار غیر متعارف[ویرایش]

نخستین فرضیه‌ها درباره این پایگاه از سال ۱۹۸۹ (میلادی) آغاز شد که مردی به نام باب لازار در مصاحبه با یک تلویزیون آمریکایی گفت که او فیزیکدانی است که در این منطقه کار کرده است. او گفته بود در طرح پیاده کردن یک بشقاب‌پرنده حضور داشته و اسناد دولتی در باره حضور موجودات فرازمینی روی زمین را خوانده است. البته او هیچ سند و مدرکی برای این ادعاها ارائه نکرده و کسی هم مدرک دانشگاهی او در رشته فیزیک را ندیده است.[۲]

مخفی‌کاری دولت آمریکا درباره منطقه ۵۱ به اندازه‌ای بوده که طی سال‌ها باعث ایجاد افسانه‌های بسیاری شده است. از میان این گفته‌ها ادعاهای مشهوری وجود دارند. مانند نگهداری بقایای یک سفینه موجودات فضایی که ادعا شده در ۱۹۴۷ (میلادی) در رازول، نیومکزیکو سقوط کرد. در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) دولت آمریکا اعلام کرد آنچه که سقوط کرده، یک بالون شناسایی برای آزمایش هسته‌ای بوده است. اما با اینحال، شایعه‌ها کم نشدند.[۲]

از گفته‌های دیگر، قرارگاه تماس دولت آمریکا با موجودات فضایی در این پایگاه، مرکز آزمایش فناوری‌های غیر بشری، آزمایش‌های کنترل آب‌وهوا، سفر در زمان، دورنوردی، و محل آزمایش پروژهٔ آورورا هستند.

ورودی منطقه ۵۱ که به مردم هشدار می‌دهد نزدیک نشوند.

اذعان به وجود منطقه ۵۱[ویرایش]

سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا در سندی دربارهٔ تاریخچه برنامه هواپیماهای جاسوسی لاکهید یو-۲ که در اوت ۲۰۱۳ از حالت محرمانه خارج شده، رسماً به وجود یک مرکز آزمایشی به نام "ناحیه ۵۱" که برای چند دهه، موضوع کنجکاوی‌های فراوان بود اذعان کرد. این سند که یک دانشگاه در آمریکا آنرا بدست آورده، خرید محوطه‌ای در ایالت نوادا در سال ۱۹۵۵ (میلادی) را برای آزمایش این هواگردهای شناسایی توضیح می‌دهد. این قطعه بیابانی دورافتاده در اطراف "دریاچه گروم" پس از بررسی هوایی آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) و نیروی هوایی آمریکا به دلیل نزدیکی آن به یک مرکز آزمایش اتمی انتخاب شد. دوایت آیزنهاور رئیس‌جمهور آن هنگام ایالات متحده آمریکا دستور کسب آن را امضا کرد.[۴] معلوم نیست که چطور دولت آمریکا ناگهان تصمیم به افشای وجود این پایگاه گرفته است.[۴]

در این سند آمده که آزمایش لاکهید یو-۲ در دهه ۱۹۵۰ در ارتفاعی بسیار بالاتر از هواپیماهای مسافربری در آن زمان باعث "افزایش بسیار شدید گزارش‌ها از دیده شدن اشیای ناشناس پرنده شد." درخواست نخست برای افشای بخش‌های سیاه شده سند در سال ۲۰۰۵ (میلادی) به "آرشیو امنیت ملی" در دانشگاه جرج واشینگتن در شهر واشینگتن، دی.سی. ارائه شده بود.[۸]

فراخوان ورود به پایگاه[ویرایش]

در ژوئن ۲۰۱۹ یک فراخوان در فیس‌بوک از مردم خواست تا در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ در جلوی این پایگاه جمع شده و از آنجا وارد این پایگاه شوند تا از همه اسرار آن سر در بیاورند. تا ژوئیه ۲۰۱۹ نزدیک به ۱/۵ میلیون نفر به این فراخوان پاسخ مثبت دادند. امانیروی هوایی آمریکا از مردم خواسته است تا از نزدیک شدن به این منطقه، خودداری کنند.[۲]

در رسانه‌ها[ویرایش]

به منطقه ۵۱ بارها در فیلم‌های سینمای آمریکا بارها اشاره شده است. از جمله می‌توان به روز استقلال (۱۹۹۶)، ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه بلورین، میان‌ستاره‌ای، منطقه ۵۱، پویانمایی سیاره ۵۱ و دروازه ستارگان اس‌جی-۱ اشاره کرد.

بازی‌های ویدیویی هم با این نام ساخته شده‌اند.[۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "Don't ask, don't tell: Area 51 gets airport identifier". www.aopa.org. 1 October 2008. Archived from the original on 30 March 2015. Retrieved 18 March 2015.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ «منطقه فوق سری ۵۱؛ بشقاب پرنده، موجودات فرازمینی و هشدار ارتش آمریکا». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۶ تیر ۱۳۹۸.
  3. «DREAMLAND: Fifty Years of Secret Flight Testing in Nevada». www.dreamlandresort.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۸.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ «سی‌آی‌ای از مرکز مخفی خود راز گشود؛ «بشقاب‌پرنده‌ای در کار نیست»». رادیو فردا. ۲۷ مرداد ۱۳۹۲.
  5. «AREA 51 COURT CASE». www.dreamlandresort.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۸.
  6. «60 Minutes Transcript on Area 51». www.ufomind.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۸.
  7. «High court won't review "state secrets" privilege in 'Area 51' case». The Reporters Committee for Freedom of the Press (به انگلیسی). ۱۹۹۸-۱۱-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۸.
  8. «سی آی اِی رسما به وجود 'ناحیه ۵۱' اذعان کرد». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۶ مرداد ۱۳۹۲.
  9. vista. «منطقه ۵۱ ، کم صدا تر ، موفق تر !». ویستا. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۸.

منابع[ویرایش]