فیلیپ دوم فرانسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیلیپ دوم فرانسه
پادشاه فرانسه
Philippe Auguste et Richard Acre.jpg
فیلیپ آگوستوس در راست و ریچارد شیردل در چپ کلیدهای شهر عکا را به نشانه گشایش شهر می‌گیرند
دوران ۱۱۸۰-۱۲۲۳
نام کامل فیلیپ آگوست
زادروز ۲۱ اوت ۱۱۶۵
زادگاه گونس
مرگ ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳
محل مرگ مانت-اژولی
آرامگاه کلیسای سن-دنی
پیش از لویی هشتم
پس از لویی هفتم
دودمان کاپتی‌ها
پدر لویی هفتم

فیلیپ دوم یا فیلیپ آگوست (به فرانسوی: Philippe II Auguste) (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۱۶۵ - درگذشت ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ (میلادی)) پادشاه فرانسه از ۱۱۸۰ تا سال مرگش بود.

زندگی نامه[ویرایش]

او از دوده کاپتی‌ها و فرزند لویی هفتم از سومین همسرش بود.

او اگرچه در چیرگی بر شمال فرانسه کامیاب بود ولی در گسترش پادشاهیش به جنوب این کشور چندان پیروز نبود. وی توانست نورماندی را با جنگ بووین از جان پادشاه انگلیس بازپس گیرد و نیرومندترین پادشاه آن زمان اروپا شود.

وی به همراه ریچارد شیردل پادشاه انگلستان و فردریش یکم (شناخته شده به بارباروسا یا سُرخ‌ریش) پادشاه آلمان رهسپار سومین جنگ صلیبی شد.

ارتش او در ۱ ژوئیه۱۱۹۰ از وزلی راهی جنگ شد. دو ارتش فرانسه و انگلیس با هم به راه افتادند ولی انگلیسیها از راه دریا رفتند و فرانسویان از کوههای آلپ گذشتند و دوباره دو سپاه در شهر مسینا به هم پیوستند. سرانجام در ۳۰ مارس۱۱۹۱ فرانسویان به سرزمین مقدس رسیدند و تا پیش از پیوستن انگلیسیها به ایشان بسیار به عکا تاختند.

دو سپاه شهر را محاصره کردند تا سرانجام در ۱۲ ژوئیه عکا تسلیم شد ولی در همین هنگام فیلیپ دچار بیماری سخت اسهال خونی شده بود. به ناچار و با اینکه ریچارد از رنجیده شده بود سپاهیانش را به فرماندهی هوگو سوم دوک بورگوندی واگذاشت و به همراه پسرخاله‌اش به میهن بازگشت.

اقدامات مهم[ویرایش]

فیلیپ دوم نقش مهمی را در نوآوری، ساخت و ساز و آموزش را بازی نمود.

پاریس پایتخت او به دستور وی سنگفرش شد، کلیسای نوتردام تکمیل گشت، بازار مرکزی لوهال برپا گشت، لوور به عنوان یک دژ ساخته شد و فیلیپ دستور راه‌اندازی دانشگاه پاریس را در ۱۲۰۰ داد.

زیر رهبری او پاریس به نخستین شهر جهان در سده‌های میانه از دید آموزشی بدل گشت.

درگذشت[ویرایش]

فیلیپ آگوست در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ در مانت-اژولی درگذشت و در کلیسای سن‌دنی به خاک سپرده شد. پس از وی پسرش لویی هشتم به پادشاهی رسید.

شجره‌نامه[ویرایش]

منابع[ویرایش]