انزال زودرس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انزال زودرس یکی از اختلالات جنسی است. هنگامی که مرد، قبل از آنکه شریک جنسی‌اش ارضا شود، دچار انزال شده و از او منی خارج شود، گفته می‌شود مرد دچار انزال زودرس است. گاهی انزال زودرس طبیعی بوده و بر اثر پرهیز طولانی از مسایل جنسی به وجود می‌آید. انزال زودرس دائمی، مشکلی جدی بوده و به عدم رضایت خود شخص یا شریک جنسی‌اش منجر می‌شود. اگر هر دو طرف در طلب بهبودی باشند، درمان موفقیت‌آمیز است، باید به فرد مذکر اجازه داد که اطمینان رسیدن به تحریک جنسی طولانی را داشته باشد و به طرف مؤنث هم باید یاد داد که خیلی زود و به آسانی تحت تأثیر قرار گیرد.[۱]

مدت زمان[ویرایش]

بطور طبیعی مدت زمان لازم برای اینکه یک مرد به ارگاسم برسد بین۳ تا ۱۰دقیقه (بسته به سن و شرایط جسمی فرد) متغیر و بطور متوسط ۵ دقیقه برای مردان جوان است. هر چند بیشتر آقایان تمایل دارند مدت زمان بیشتری تا رسیدن به ارگاسم داشته باشند ولی زمان ارگاسم اصلاً مهم نبوده و کیفیت ارگاسم بویژه همزمانی ارگاسم طرفین از اهمیت برخوردار است.

راهکار[ویرایش]

اگر دو طرف بطور همزمان به ارگاسم برسند حتی اگر مدت کمی نزدیکی کرده باشند در آن صورت سکس موفقی داشته‌اند. اکثر مردان به موضوع معاشقه (fore play) قبل از انجام عمل نزدیکی بی‌توجه بوده لذا شریک جنسی آنها بعد از خودشان به ارگاسم می‌رسد و همین موضوع در تماس‌های بعدی باعث تنش شده و انزال زودرس را تشدید می‌کند.

راهکار دارویی[ویرایش]

داروهای متعددی بر بهبود عملکرد انزال اثر می‌گذارند؛ از جمله گروه داروهای ضد افسردگی مانند سیتالوپرام و سرترالین که از مهم‌ترین عوارض آنها می‌توان به تأخیر در انزال اشاره کرد. این داروها باید سه ساعت پیش از نزدیکی مصرف شود، انزال را تا یک ساعت به تأخیر می‌اندازند و در در اکثر موارد رضایت بخش بوده‌اند ولی عوارض دیگری مانند حالت تهوع بالا رفتن فشارخون و تپش قلب در هنگام استفاده از دوز بالا گذارش شده‌اند. همچنین مقدار ۱٪ میلی گرم رزرپین (سرپازیل) در شب تجویز می‌گردد. گفته می‌شود که این دارو رفلکس انزال را به تأخیر می‌اندازد و داروهای آرام بخش مثل دو میلی گرم دیازپام (والیوم) از طریق کاهش سطح پاسخ هیجانی و جنسی عمل می‌کند. اگر سیستم عصبی سالم باشد، داروها در درمان این حالت ضروری نیستند. هر دارویی با اثر روان گردانی یا تداخل اثر با سیستم خودکار، ممکن است موجب نا توانی جنسی شود. عدم موفقیت در انزال خالص با مصرف تیوریدازین (ملریل) و گوانتیدین (ایملین) و به خصوص با ایندورامین که یک داروی بلوک کنندهٔ گیرنده‌های الفاادرنرژیک می‌باشد همراه است.[۲]

روش فشار دادن به طریق ماسترز و جانسون[ویرایش]

اگر طرف مؤنث آلت را به مدت چند ثانیه فشار دهد از نعوظ ان کمی کاسته می‌شود و موقتأ تحریک برای انزال از بین می‌رود. این کار را می‌توان چندین بار انجام داد که موجب امتداد یافتن و طولانی شدن فاز هیجانی شده و طرف مذکر را به انزال طبیعی یا دیررس عادت می‌دهد.[۳]

عوامل[ویرایش]

مهمترین عامل ایجاد و تشدید انزال زودرس در مردان اضطراب است. از دیگر عوامل می‌توان به اختلال نعوظ، افسردگی، توقعات غیر منطقی جنسی از خود، مشکلات احساسی و ارتباطی با همسر اشاره کرد.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. پاسخ به مسائل ناگفته‌های جنسی و زناشویی انتشارات منشأ دانش 1382 فصل 3 صفحه 49 (دکتر دیوید برلیندر، دکتر ایساک روبین، دکتر مری کالدرون، دکتر ماکسین دیویس) تألیف و ترجمه محمدرضا دژکام
  2. پاسخ به مسائل ناگفته‌های جنسی و زناشویی انتشارات منشأ دانش 1382 فصل 3 صفحه 51 (دکتر دیوید برلیندر، دکتر ایساک روبین، دکتر مری کالدرون، دکتر ماکسین دیویس) تألیف و ترجمه محمدرضا دژکام
  3. مجله پزشکی پزشک انلاین (دکتر سهیلا طاهری) www.pezeshkonline.ir
  4. «همه چیز دربارهٔ انزال زودرس». راستینه.