امیرحسین ربیعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سپهبد خلبان امیرحسین ربیعی
Rabie (2).jpg
محل تولد کرمانشاه
تاریخ تولد ۱۱ اسفند ۱۳۰۹
محل مرگ زندان قصر, تهران
تاریخ مرگ ۲۱ فروردین ۱۳۵۸
محل دفن بهشت زهرا تهران
تابعیت پرچم شاهنشاهی ایران (پیش از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی) ایرانی
نیرو IIAF-Seal.svg نیروی هوایی شاهنشاهی ایران
یگان‌های خدمت پایگاه یکم شکاری، فرماندهی تاکتیکی نیروی هوایی
درجه IIAF-Sepahbod.png سپهبد
فرماندهی آخرین فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی


سپهبد خلبان امیرحسین ربیعی ۱۱ اسفند ۱۳۰۹ در کرمانشاه متولد شد. وی آخرین فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران بود که پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۵۸ در زندان قصر اعدام شد.

زندگینامه[ویرایش]

امیرحسین ربیعی از خلبانان تیم آکروجت تاج طلایی و نیروی هوایی شاهنشاهی بود.

در سال ۱۳۵۵ پس از مرگ نابهنگام ارتشبدفضائل تدین فرمانده وقت نیروی هوایی در جریان سانحه هوایی، به دستور شاه به مقام فرماندهی نیروی هوایی ایران رسید، انتصاب تیمسار ربیعی به فرماندهی به معنای تغییر نسلی فرماندهان نیروی هوایی تلقی شد.

ربیعی از دبیرستان هدایت تهران مدرک دیپلم خود را دریافت کرد، سپس وارد دانشکده خلبانی می‌گردد.

در دوران خدمت، به پایگاهها و مراکز شرکتهای هوایی معتبر هوایی جهان سفر نمود که از جمله می‌توان پایگاه‌های هوایی: فورستنفلدبروک در مونیخ آلمان غربی سال۱۹۵۸، ویلیامز، نلیس، تراویس،ادواردز در ایالات متحده و کمپانی‌های هواپیماسازی بوئینگ و شرکت نورتروپ در سال ۱۹۷۴ ملاقات نمودو با ژنرالهای سرشناس آمریکایی: براون، کارلتون و رایان آشنا شد و ارتباط برقرار کرد. تیمسار ربیعی در جریان بازدید از پایگاه هوایی تراویس از فرماندهی تاکتیکی هوایی ایالات متحده بازدید نمود و با مهارت تمام، یک فروند هواپیمای غول‌پیکر ترابری لاکهید سی-۵ گالکسی را به پرواز درآورد.

او با دختر آلمانی به نام گرتا (Greta Hierl، متولد ۲۹ ژانویه ۱۹۳۸) ازدواج کرده و در سال ۱۳۵۷ دو پسر به نامهای آریان ۱۹ ساله و آرمان ۱۳ ساله داشت.

تیمسار ربیعی به ورزش علاقه داشت بخصوص تنیس و اسکی روی آب، مشروب نمی‌خورد و سیگار نمی‌کشید به زبان انگلیسی بسیار مسلط بود و توانمندیش در ترجمه و بیان با یک شهروند آمریکایی برابری می‌کرد، در فن خلبانی تسلط ویژه‌ای داشت و می‌توانست با هر وسیله پروازی که در دسترسش باشد پرواز نماید. ربیعی از طرفدارن آمریکا بود، به ویژه در مورد الگوگیری از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا. او همواره برای مشاورین ایالات متحده در ایران کمک مهمی به حساب می‌آمد.

تحصیلات و دوره‌های نظامی[ویرایش]

مدالها[ویرایش]

  • نشان افتخار درجه ۲ و ۳
  • نشان لیاقت درجه ۲ و ۳
  • مدال خدمت درجه ۲ و ۳
  • نشان پاس درجه۲
  • نشان همایون درجه۳
  • مدال ۲۵۰۰ ساله سلطنتی
  • تشویق در دستور همگانی ارتش
  • تشویق بار دوم، تشویق بار سوم، تشویق نامه ۵ بار

مسئولیت‌ها[ویرایش]

  • رئیس باشگاه هوایی
  • عضو باشگاه شاهنشاهی کشور
  • ۱۳۳۵ – ۱۳۳۸: خلبان شکاری در گردان یکم شکاری مهرآباد تهران
  • ۱۳۳۶ – ۱۳۳۸: دوره استاد خلبان جت در نیروی هوایی ایالات متحده در محل پایگاه هوایی فورستنفلدبروک
  • ۱۳۴۱ – ۱۳۴۴: فرمانده اسکادران در گردان دوم شکاری
  • ۱۳۴۵ – ۱۳۴۶: مدیر عملیات گردان یکم شکاری تهران
  • ۱۳۳۷ – ۱۳۴۱: عضو تیم آکروجت تاج طلایی با هواپیمای اف-۸۴
  • ۱۳۴۱ – ۱۳۴۸: فرمانده تیم پروازی تیم آکروجت تاج طلایی
  • دو ماه خدمت در سمت فرماندهی اسکادران حافظ صلح سازمان ملل متحد در کنگو
  • خلبان، گروه دوم، اسکادران هوایی، گردان شکاری، پایگاه سوم شکاری
  • خلبان اول، گروه دوم، اسکادران هوایی، گردان شکاری، پایگاه سوم شکاری
  • فرمانده گروه دوم اسکادران هوایی، گردان شکاری، پایگاه سوم شکاری
  • فرمانده اسکادران سوم جت اف-۸۴، گردان شکاری
  • فرمانده اسکادران چهارم شکاری بمب‌افکن پایگاه دوم شکاری
  • فرمانده اسکادران سوم شکاری بمب‌افکن پایگاه دوم شکاری
  • فرمانده اسکادران ۱۱۰ شکاری تاکتیکی پایگاه یکم شکاری
  • رئیس عملیات پایگاه یکم شکاری
  • جانشین فرمانده پایگاه یکم شکاری
  • فرمانده، فرماندهی تاکتیکی هوایی
  • ۱۳۵۴ – ۱۳۵۷: فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی

دستگیری و اعدام[ویرایش]

او جزء فرماندهانی بودند که با پیشنهاد عباس قره‌باغی پس از جلسه شورای عالی نیروهای مسلح در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ که در صبح همان روز بر‌گزار شد نامه اعلام بیطرفی ارتش پهلوی در برابر شورشیان انقلابی به رهبری آیت الله خمینی را امضا کردند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی وی توسط نیروهای انقلابی دستگیر شد و به دادگاه انقلاب سپرده شد، او در جواب خلخالی و آیت‌الله آذری که او را متهم به فساد فی الارض می‌کردند گفته بود:[نیازمند منبع]

من مفسد فی‌الارض نیستم، من مفسد فی‌السماء هستم.

[نیازمند منبع]

سر انجام پس از محکومیت در دادگاه انقلاب مفسد فی الارض شناخته و در ۲۱ فروردین ۱۳۵۸ در زندان قصر به حکم صادق خلخالی تیرباران شد.

منابع[ویرایش]