حسن آذرفر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسن آذرفر سرهنگ ستاد نیروی زمینی ارتش (۱۳۱۲–۱۳۶۲) ایران و از اعضای سازمان مخفی نظامی حزب توده ایران بود.

آذرفر در ماه اسفند ۱۳۶۱ به همراه سایر اعضای حزب توده بازداشت و بعد از ۱۲ ساعت به همراه دیگر اعضای خانواده‌اش به سلول‌های انفرادی اوین انتقال یافت و ۲۰ روز تحت شکنجه و بازجویی قرار گرفت.[۱] در فاصله هر دو «تعزیر» او را با چشم بسته، در گوشه‌ای از راهرو می‌انداختند و او، حتی در حالی که از شدت شکنجه، با بیهوشی فاصله‌ای نداشت، با صدایی آمیخته به ناله می‌گفت: «من فرزند زحمتکشانم و تا دم آخربا مردم می‌مانم!»[۱]

حسن آذرفر در سال ۱۳۶۲/۱۲/۸ در اوین اعدام گردید.[۱]خانواده وفرزندانش حدود دوماه در زندان جمشیدیه دژبان مرکز ارتش درخیابان امیرآباد بازداشت بودند، وبعدازدوماه آزادشدند، ولی همچنان تحت نظر بودند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]