حسین‌علی نیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از حسینعلی نیری)
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین‌علی نیری

حسین‌علی نیری (زاده ۱۳۳۵)، معاون دیوان عالی کشور و رئیس دادگاه انتظامی قضات در حکومت جمهوری اسلامی ایران و عامل اصلی اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او متولد سال ۱۳۳۵ است. در نوجوانی به حوزه علمیه قم رفته و از شاگردان نزدیک محمدی گیلانی شد. با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و نقش یافتن گیلانی در عرصه سیاست به عنوان یکی از نزدیکان روح‌الله خمینی، نیری نیز وارد جریان‌های سیاسی وقت گردید. در سال ۱۳۶۲ و سن ۲۶ سالگی به عنوان حاکم شرع در زندان اوین که مخصوص زندانیان سیاسی بود منصوب شد.[۱] وی در سال ۱۳۶۷ احکام ویژه و مستقیمی برای رسیدگی به مشکلات قضایی در برخی استانها از جمله لرستان، کرمانشاه و سمنان را مستقل از ساختار قوه قضائیه، از سید روح‌الله خمینی دریافت نمود.[۲][۳][۴][۵]

ریاست هیئت مرگ[ویرایش]

نیری، سال‌ها در این سمت باقی ماند، تا در جریان اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، از طرف روح‌الله خمینی رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران به عنوان حاکم شرع برای محاکمه زندانیان سیاسی در تهران گمارده شد.

حسینعلی منتظری در کتاب خاطرات خود تصویر حکم صادره روح الله خمینی برای وی را آورده است:

«از آنجا که منافقین خائن به هیچ وجه به اسلام معتقد نبوده و هر چه می‌گویند از روی حیله و نفاق آنهاست و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پیدا کرده‌اند، با توجه به محارب بودن آنها و جنگ کلاسیک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاری‌های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آنها برای صدام علیه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوانمردانهٔ آنان از ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی تا کنون، کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام می‌باشند و تشخیص موضوع نیز در تهران با رای اکثریت آقایان حجت‌الاسلام نیری دامت افاضاته (قاضی شرع) و جناب آقای اشراقی (دادستان تهران) و نماینده‌ای از وزارت اطلاعات می‌باشد، اگر چه احتیاط در اجماع است، و همین‌طور در زندانهای مراکز استان کشور رای اکثریت آقایان قاضی شرع، دادستان انقلاب یا دادیار و نماینده وزارت اطلاعات لازم الاتباع می‌باشد، رحم بر محاربین ساده‌اندیشی است، قاطعیت اسلام در برابر دشمنان خدا از اصول تردیدناپذیر نظام اسلامی است، امیدوارم با خشم و کینه انقلابی خود نسبت به دشمنان اسلام رضایت خداوند متعال را جلب نمایید، آقایانی که تشخیص موضوع به عهده آنان است وسوسه و شک و تردید نکنند و سعی کنند اشداء علی الکفار باشند. تردید در مسائل قضایی اسلام انقلابی نادیده گرفتن خون پاک و مطهر شهدا می‌باشد. والسلام»[۶][۷][۸]

این گروه (حسین‌علی نیری، مرتضی اشراقی، مصطفی پورمحمدی و ابراهیم رئیسی) از سوی زندانیان سیاسی به کمیسیون مرگ یا هیئت مرگ معروف هستند.

حاکم شرع در اموال باقیمانده حکومت پهلوی[ویرایش]

در نیمه دوم اردیبهشت ۱۳۶۸ مهدی کروبی و حسن صانعی گردانندگان مجمع روحانیون مبارز که از نقش بدون گفتگوی حسینعلی نیری در اعدام منافقین آگاه بودند ضمن تأکید بر «وارستگی» و «قاطعیت» نیری از خمینی می‌خواهند که وی را این بار مأمور صدور احکام علیه غارتگران بیت‌المال کند:

«.. . با سلام و تحیات خالصانه و اظهار تشکر از اعتمادی که نسبت به اینجانبان ابراز فرموده‌اید معروض می‌دارد، در اجرای فرمان مبارک مورخ ۶۸/۲/۶ آن حضرت نسبت به اموالی که در اختیار ولی فقیه است حسب اظهار نظر مطلعین، پرونده‌های زیادی در رابطه با موضوع حکم حضرتعالی مربوط به غارتگران بیت المال و وابستگان به رژیم طاغوت در محاکم وجود دارد که صرف نظر از مشکلات دست و پاگیر رسیدگی عادی به آنها چندین سال به طول می‌انجامد و این امر موجب اضرار بیت المال وحقوق محرومین و مستضعفین جامعه می‌شود. علیهذا از محضرتان استدعا می‌شود در صورت صوابدید جهت پیشرفت امور و ضایع نشدن حق فقرا و مستمندان به مسئولین قضایی مربوطه دستور فرمایید تا بدین پرونده‌ها خارج از ضوابط دست و پاگیر حاکم بر دادگاه‌ها طبق موازین شرع انور رسیدگی شود و فردی را برای این کار انتخاب نمایند؛ و از آنجا که جناب حجت الاسلام و المسلمین آقای نیری فردی وارسته، قاطع و مورد توجه حضرتعالی است و نیز مورد توجه قضای کشور است برای مسئولیت این امر پیشنهاد می‌شود. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته. مهدی کروبی - حسن صانعی»[۹]

دیوان عالی کشور[ویرایش]

پس از درگذشت روح‌الله خمینی و آغاز رهبری سید علی خامنه‌ای، نیری از سوی محمد یزدی به سمت معاون دیوان عالی کشور منصوب شد و بیش از دو دهه است که در این منصب حضور دارد.

انکار صدور حکم اعدام محمدی گیلانی برای پسرش[ویرایش]

وی در مهرماه ۱۳۹۱، با ارسال نامه‌ای به روزنامه جمهوری اسلامی، صدور حکم اعدام به‌وسیله محمدی گیلانی برای کاظم محمدی گیلانی (فرزندش که به عضویت سازمان مجاهدین خلق در آمده‌بود) را کذب خواند.[۱۰]

منابع[ویرایش]

  1. ایرج مصداقی؛ نامه سرگشاده به آقای محمد نوری زاد
  2. «حکم به آقایان نیّری و رئیسی (رسیدگی به وضعیت قضایی شهرهای سمنان و ...)». سایت جامع امام خمینی. 
  3. «حکم به آقایان نیّری و رئیسی (رسیدگی به مشکلات قضایی سیرجان و دورود)». سایت جامع امام خمینی. 
  4. «حکم به آقایان نیّری و رئیسی (رسیدگی به پرونده‌های راکد در شورای عالی قضایی)». سایت جامع امام خمینی. 
  5. «نامه به آقایان نیّری و رئیسی (اجرای حدود و قصاص)». سایت جامع امام خمینی. 
  6. (محسن رضایی و عباس سلیمی نمین، پاسداشت حقیقت، صفحه ۱۴۷)
  7. .متن نامه خمینی در ارتباط با اعدام منافقین سرموضع در زندانها (خاطرات آیت‌الله منتظری صفحه ۶۲۴ در (سایت آیت الله العظمی منتظری)
  8. .متن نامه اسکن شده منسوب به روح‌الله خمینی در ارتباط با اعدام منافقین سرموضع در زندانها (خاطرات آیت‌الله منتظری صفحه ۶۲۶ در (سایت آیت الله العظمی منتظری)
  9. ایرج مصداقی ؛احکام خمینی و خامنه‌ای به حسینعلی نیری رئیس هیئت قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷
  10. «نامه معاون دیوانعالی کشور درباره سرنوشت فرزندان محمدی گیلانی». خبرآنلاین، ۸ مهر ۱۳۹۱. 

پیوند به بیرون[ویرایش]