ایرج مطبوعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ایرج مطبوعی
سناتور انتصابی تهران
(۶ دوره)
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۷۴ خورشیدی
ایران
درگذشت۲ مهر ۱۳۵۸ (۸۴ سال)
زندان اوین، تهران، ایران
ملیتایران
همسر(ان)متأهل
شغلسیاستمدار
خدمات نظامی
وفاداریایرانی
درجهسرلشکر

ایرج مطبوعی (زاده ۱۲۷۴ - درگذشته ۲ مهر ۱۳۵۸ در تهرانسرلشگر نیروی زمینی شاهنشاهی بود. وی از دوره دوم مجلس سنا، برای ۶ دوره به عنوان سناتور انتصابی در این مجلس حضور داشت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران دستگیر و محاکمه و به جوخه اعدام سپرده شد.[۱]

مناصب[ویرایش]

سلطان ایرج‌خان فرزند میرپنج حسن‌آقا به علت دوستی پدرش با رضاخان مورد توجه وی بود. در کودتای ۱۲۹۹ آجودان میرپنج رضاخان بود. مدتی آجودان لشکر اول مرکز بود. بعد فرمانده گردان شد. در ۱۳۰۴ با درجه سرهنگی به معاونت لشکر خراسان رسید. پس از عزل جان‌محمدخان کفیل فرماندهی لشکر خراسان شد. در ۱۳۱۳ به درجه سرتیپی ارتقاء یافت و در ۱۳۱۷ درجه سرلشکری گرفت.[۲]

محاکمه نظامی[ویرایش]

در شهریور ۱۳۲۰ فرمانده لشکر آذربایجان بود و علاوه برآن سرپرستی لشکر اردبیل هم با او بود.[۲] صبح روز سوم شهریور ۱۳۲۰ نیروی نظامی شوروی از راه خشکی به شهرهای ارومیه، تبریز و اردبیل حمله‌ور شد. سرلشکر مطبوعی که توان مقاومت در نیروهایش نمی‌دید دستور تخلیه پادگان تبریز و عقب‌نشینی داد. روز پنجم شهریور ستاد لشکر آذربایجان در میاندوآب مستقر شد و در ششم شهریور دستور ترک مقاومت به مطبوعی ابلاغ گردید.[۳] لشکر پانزده اردبیل هم به صائین‌قلعه عقب‌نشینی کرد اما به علت فرار کفیل فرمانده، سرتیپ حبیب‌الله قادری، متلاشی شد.[۴] بعداً مطبوعی به علت اهمال در فرماندهی و فروپاشی لشکر سه تبریز و پانزده اردبیل در تاریخ ۵ آبان ۱۳۲۰ بازنشسته[۵] و پس از آن در دادگاه نظامی محاکمه شد. بعد به ارتش بازگشت و از دوره دوم مجلس سنا، سناتور انتصابی شد.[۲]

دادگاه انقلاب[ویرایش]

پس از انقلاب وی به اتهام تجهیز دو گردان نظامی از افراد هنگ پیاده لشکر خراسان در سال ۱۳۱۴ خورشیدی و اعزام و فرماندهی آنان جهت سرکوب متحصنین و مخالفین رژیم پهلوی در جریان واقعه مسجد گوهرشاد مشهد (۱۳۱۴)، محاکمه و در سن هشتاد و چهار سالگی اعدام شد.

پانویس[ویرایش]

  1. www.dsi.co.ir (۱۳۹۴-۰۲-۱۹). «ایرج مطبوعی». www.iichs.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۱.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ عاقلی ۶۸۰
  3. عاقلی ۶۰–۵۵۶
  4. عاقلی ۵۶۱
  5. عاقلی ۵۶۰

منابع[ویرایش]