ذبح اسلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ورودی یک فروشگاه بقالی اسلامی در سن آنتونیو، تگزاس. تبلیغ روی دیوار نوشته: «رمضان مبارک. گوشت گوسپند حلال. ۵۰۰ گرم به قیمت یک دلار و ۷۹ سنت»

ذبح اسلامی یا ذبیحه یا ذبح حلال به مجموعه دستورهایی گویند که در دین اسلام برای طرز ذبح و آماده‌سازی و طبخ انواع طعام تجویز گشته‌است. ریشه قرآنی این دستورات فقهی در آیات سوره مائده و سوره بقره استخراج می‌گردد.

محتویات

مباحثات[ویرایش]

برخی از ممالک غربی و غیر اسلامی، مخالف ذبح اسلامی هستند و چنین شیوه‌ای را برای کشتن حیوانات، عذاب دهنده می دانند امّا برخی دیگر معتقدند که اگر حیوانی به درستی ذبح شود، پس از چند ثانیه در حالتی از خماری فرو می‌رود و دست و پا زدنش تنها ناشی از واکنشهای عصبی است.

این در حالی است که قطع نخاع حیوان در هنگام ذبح، شلیک گلوله به مغز او و یا وارد آوردن شوک الکتریکی به بدنش، (که در بیشتر کشورهای غیر اسلامی انجام می‌شود) موجب قطع ضربان قلب می‌شود. در این صورت، مقداری قابل توجّه از خون در رگها و مویرگها باقی می‌ماند که فساد پذیری گوشت را به دنبال دارد. در بسیاری از منابع اسلامی، به مواردی مانند خوشرفتاری با حیوانات، تیز بودن چاقو، سرعت عمل در ذبح و... اشاره شده‌است تا حیوان کمتر عذاب بکشد.

اغلب ادعا شده‌است که رعایت ذبح اسلامی اثرات خاص مفیدی در گوشت به جای می‌گذارد. برخی منابع با اینحال این ادعاها را تایید نکرده‌اند. طبق یک پژوهش حیوانی که اول به مغز او شلیک شده و بعد ذبح شده‌است همانقدر خون از دست می‌دهد که حیوان ذبح شده طبق دستور اسلام.[۱][۲]

در دیگر ادیان نیز چنین دستورهایی مشابها دیده می‌شوند و بطور نمونه در آیین یهود دستورهایی چون کشروت را می‌توان دید.

گفتنی است پارلمان هلند در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۱ انجام ذبح اسلامی و یهودی را در آن کشور به منظور کاهش درد و رنج حیوانات در زمان کشتن آنها ممنوع کرد.[۳]

نظر اهل سنت[ویرایش]

اهل سنت ذبیحه اهل توحید (مسلمان، یهودی و مسیحی) را حلال می‌دانند به شرطی که طبق دستور اسلام، قبل از مرگ سر بریده شده باشد. همچنین استفاده از شوک الکترونیکی و داروی بیهوشی به شرطی که قبل از سربریدن موجب مرگ حیوان نشود، اختلالی در حلال بودن گوشت به وجود نمی‌آورد.[۴][۵]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]