ولایت بامیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ولایت بامیان به مرکزیت شهر «بامیان» از ولایتهای مرکزی کشور افغانستان است. مساحت آن ۱۷٫۴۱۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن بر اساس برآوردهای دهه ۱۹۸۰ میلادی، ۲۸۱٫۰۰۰ نفر است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] مردم
ساکنان اصلی این ولایت را هزارهها تشکیل میدهد که البته حدودآ ۳ الی ۵ در صد دیگر تاجیک نیز میباشد وکاملآ به زبان فارسی دری وبا لهجه (هزارگی) صحبت میکنند واهل تشیع میباشدولایت بامیان یکی از نقاط تاریخی و کهن و همچنین دارای مناظر و طبیعت زیبا است.
ولایت بامیان در طول تاریخ بیشترین اسیبها چه از رژیم سابق وچه در حال حاضیر دیده ومی بیند به علتیکه این مردم یعنی (هزارهها) با چهره اسیایی، ایمان واعتقادات شان به عنوان یک شیعه مسلمان بیش از دونیم قرن است که مورد اماج وحمله قرار میگیرد.واین ملت(هزارهها) خیلی براحتی با اقوامهای دیگر مین جمله اوزبیکها وترکمنیها کنار میاید به علت که هزارهها اصولآ از نژاد ترک مغول هست وهمچنان با تاجیکها بنا به یک سری عنعنات و وجههای مشترک که دارد رابطه خوبی نسبت به قوم پشتون دارد وبا انهم که که هزاره نسیت به همه اقوام افغانستان از بیشترین تبعیض بر خوردار هست نسبت به سائیر اقوام صبور وکوشاه میباشد واین ولایت معروف به قلب هزارستان (هزاره جات) مشهور است.
بتهای معروف بودا که در زمان حکومت طالبان منفجر شدند نیز درمرکز ولایت قرار دارد. این بتها از شهرت جهانی برخوردار هستند و یکی از جاذبههای توریستی به شمار میآیند.بند امیر واقع در ولسوالی یکاولنگ از دیگر جاذبههای توریستی این ولایت به حساب میآید که اخیرا از سوی دولت به عنوان اثار ملی ثبت شد.بند امیر شاید یکی از زیباترین مناظر طبیعی دنیا باشد.
[ویرایش] ولسوالیها
|
|||||
۱. ولسوالی ورس که در کتابهای ثبت احوال یا شناسنامه ملی بنام (ورث)نیز ثبت شدهاست. این ولسولی در جنوبی ترین نقطه ولایت قرار دارد و با ولسولیهای (ناهور) از ولایت غزنی. ولوسوالی (حصه دوم بهسود) از ولایت میدان وردک.و لسوالی(شهرستان) از ولایت دایکندی هم مرز میباشدو در حدود ۱۶۰۰۰۰ هزار نفر جمعیت دارد ومطابق احصائیه بکی از موسسات بین المللی یکی از عقب مانده ترین ولسوالیهای افغانستان میباشد. در سالهای بعد از حکومت طالبان و حضور قوای بین المللی در افغانستان کم ترین توجه شاید به این ولسوالی شده باشد. مرکز ولسوالی در یکی از درهها
[ویرایش] گذشتهٔ تاریخی
در اوستا(یشتها، ص ۱۰۰) و همچنان در بندهشن) در زبان پهلوی به شکل بامیگان آمدهاست. مجسمههای بودا که بلندترین مجسمههای جهان محسوب میگردید از یادگارهای دینی دورهٔ کانیشکا از امپراتوران کوشانی به حساب میآید. هیوان تسنگ زایر چینی در سالهای ۶۰۰ قبل از میلاد از آن ناحیه گذشتهاست از بتهای بامیان چنین یاد میکند که اشعهٔ زرین از آن میتابد و احجار قیمتی و زیور آلاتش چشم را خیره میسازد.[۱]
در دورهٔ اسلامی بامیان یکی از شهرهای مهم و آباد خراسان و مرکز شیران بامیان محسوب میشود.اما در قرن هفتم هجری بر اثر حملهٔ مغول همانند اکثر شهرهای خراسان به خاک یکسان میگردد. جوینی میگوید:
«و به بامیان رسیدند ارباب آن از باب مخاصمت و مقاومت در میآمدند... ناگاه از شست قضا که نای کلی آن قوم بود تیر چرخی که مهلت نداد از شهر بیرون آمد به یک پسر جغتای رسید که محبوبترین احفاد چنگیز خان بود»[۲]
با مرگ آن پسر چنگیر فرمان داد تا هر جانور که باشد از بنی آدم تاانواع بهایم بکشند و کشتند و حتی بچه در شکم مادر نگذاشتند و بامیان را «موبلغ» (یعنی شهر بد) نام نهادند. قدمت و شکوه مجسمههای بودا در بامیان ایجاب میکند که این آثار در ردیف عجایب هفت گانه جهان قرار گیرد.
[ویرایش] نواحی بامیان
بامیان یکی از شهرهای کهن و تاریخی ایران و افغانستان امروزی محسوب میگردد. وجود پیکرههای تخریب شده بامیان (توسط طالبان در سال ۲۰۰۰ میلادی تخریب شد)، شهر غلغله، شهر ضحاک و بند امیر این شهرها به یکی از مراکز مهم توریستی افغانستان تبدیل نموده بود.
[ویرایش] منابع
 |
ولایتهای افغانستان | |
|---|---|---|
 |
||
