اورنگزیب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
|
|||
| نام تولد: | ابومظفر محیالدین محمد اورنگزیب عالمگیر | ||
| نام خانوادگی: | تیموری | ||
| عنوان: | شاه گورکانی |
||
| زادروز: | ۳ نوامبر، ۱۶۱۸ | ||
| زادگاه: | داهود | ||
| درگذشت: | ۳ مارس، ۱۷۰۷ | ||
| محل درگذشت: | احمدنگار | ||
| آرامگاه: | دره قدیسان | ||
| جانشین او: | بهادرشاه یکم | ||
| همسران: | |||
| فرزندان: | |||
اورنگزیب عالمگیر. (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۶۱۸، درگذشتهٔ ۳ مارس ۱۷۰۷)، عنوان و لقب شاهزاده محیالدین محمد٬ ششمین امپراتور گورکانی هند بین سالهای ۱۶۵۸ (میلادی) تا ۱۷۰۷ (میلادی) و سومین پسر شاهجهان امپراتور دهلی بود. مادر ایرانیاش ارجمندبانو نام داشت که ملقب به ممتازمحل بود.
اورنگ زیب در اوایل عمر سیرت اهل زهد میورزید اما در رمضان ۱۰۶۸ هنگامی که پدرش بیمار بود بکمک برادر خویش مرادبخش شهر آگره را گرفته پدر را بزندان افکند؛ پس از آن مرادبخش را فروگرفت و خود به دهلی رانده به سلطنت نشست. چندی پس از تخت نشینی، مرادبخش و برادر دیگرش را کشت.
اورنگزیب در توسعهٔ قلمرو خویش اهتمام کرد. در مذهب سنت تعصب تمام داشت. از هندوان جزیه میگرفت. درباری باشکوه ترتیب داد و بعد از قریب ۵۰ سال سلطنت عاقبت در شهر احمدنگر از توابع دکن درگذشت. بعد از او دومین پسرش محمد معظم با لقب شاه عالم بهادرشاه بهسلطنت نشست.
از او به عنوان آخرین پادشاه بزرگ سلسله گورکانیان هند یا امپراتوری مغول کبیر هند یاد میشود.
[ویرایش] منبع
- پادشاهنامه، نوشته عبدالحمید لاهوری.
[ویرایش] جستارهای وابسته
|
||||||||||||||
