ولسوالی ورس

وُلُسوالی وَرَس یکی از ولسوالی‌ها (شهرستان‌ها)ی ولایت بامیان افغانستان است.

موقعیت و جغرافیا

ولسوالی ورس در منتهی الیه جنوب غربی شهر بامیان قرار دارد و آب و هوای آن سرد و خشک است و دارای جمعیتی بالغ بر 180 هزار نفر می باشد بیشتر ساکنان این ولسوالی به پیشه زراعت استغال دارند زراعت در این منطقه یک فصل است و فصل کار و تلاش زارعان شش ماه اول سال است. ورس دارای دهکده‌های متعدد است در مجموع ورس از چهار منطقه تشکیل شده‌است که عبارت است از منطقه ایسپی غو(سفید غو)، سرخجوی، چجین و تخت و سراب. که هر یک از این مناطق دارای قریه جات متعددی است به عنوان مثال منطقه ایسپی غو از قریه جات: جیجان علیاو سفلی، سر پل، استراب، نسپتان، نیقول، وار زاغ، پایین آب، قولک، کبتگ، کنگ، ایگ، کسک، دیوان، جرگ، سر سنگ، وارزنگ، پچندور، لیگان، توسور، وازدرغان، لوره، کته خاک، للج، رزگ، پتابقول، کندوگ، سیاه قول و...هستند ایسپی غو(اسیپی=سفید/غو=سنگ) را از آن جهت ایسپی غو گفته‌اند که اغلب سنگهای کوهستانهای این منطقه سفید رنگ میباشد.

تخت ورس، ایسپی غو، سیا قول{شیوقل}، ایگ، رزگ، [قول مسعود]، تنگ زردگ، سنب الاق، قوناق، جوقول، سرو، کوسه، بریکی، لیگان، تینل، قفقول، پتابجوی و تگابغار از مناطق معروف ورس است.

دریایی که از پنجاب به این ولسوالی می‌آید در منطقه دوآّب بین رزگ و ایگ به آب ایسپی غو می‌پیوندد ودر ادامه در نزدیکی قریه دیوان به دریای هلمند که از ولسوالی بهسود ولایت میدان جریان دارد می‌پیوندد و مسیر خود را طی می‌نماید. مردم ورس هزاره و شیعه هستند و به زبان فارسی دری گویش هزارگی تکلم می‌کنند. زرد الو های سرسنگ بسیار معروف است

صنایع دستی

برک هزارگی که جامه‌ای زمستانی است و از کرک گوسفند تهیه می‌شود در بهترین نوع خوداز صنایع دستی ورس است.از صنایع دستی دیگر این ولسوالی می‌توان به نمد لیگان این ولسوالی اشاره کرد که در نوع خود در کشور افغانستان بی نظیر است. گلیم و شال از دیگر صنایع دستی این ولسوالی است.

منابع

‎