هزاره‌جات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرونده:Hazarajat map.jpg
هزاره‌جات

هزاره جات سرزمین محل زندگی هزاره است که در ارتفاعات مرکزی افغانستان، و در میان کوهِ بابا و حد نهایی غربی رشته کوه هندوکش قرار دارد. مرزهای آن، به طور تقریب، از حوضه بامیان به شمال، از سرچشمه رودخانه هلمند به جنوب، از فیروزکوه به غرب، و از گذرگاه سالنگ به شرق محصور می شود. در طول تاریخ مرزهای آن همواره در حال تغییر بوده و به طور تقریبی تعیین شده‌است.[۱] بر اساس تقسیمات کشوری کنونی افغانستان، هزارجات از ولایات مرکزی بامیان و دایکندی و بیشتر مناطق ولایات وردک، غزنی، اروزگان، سر پل، سمنگان، غور و پروان تشکیل شده‌است. [۲] [۳]

این منطقه همچنین با نام های Paropamizan یا Paropamise (پامیر) شناخته شده‌است.[۴] اغلب ساکنان این منطقه از قوم فارسی‌زبان و شیعه مذهب هزاره هستند.

تاریخ[ویرایش]

اطلاعات کمی در مورد این منطقه به ثبت رسیده و این به دلیل ناشناخته ماندن این منطقه‌است. این منطقه در زمان های متفاوت زیر سلطه امپراطوری های متفاوت نظیر ایرانیان، یونانیان، هندیان[۵]، مفولان، تیموریان و ... بوده‌است. باستان شناسان مدارکی از امپراطوری یونانِ باختر (Bactria) و بوداییان در این منطقه کشف کرده‌اند.

مایکل ویتزل (Michael Witzel) باستان شناس آلمانی معتقد است که هزاره‌جات هما[ن ایران ویج در اوستا است. [۶][۷]

براساس یافته‌های اخیر پروفسور بیوار مناطق جاغوری و ارزگان که از مناطق جنوب هزاره جات می باشند بخشی از پادشاهی زابلستان و بعد از آن قلب امپراتوری کوشانیان بوده.[نیازمند منبع]

در دوره پیش از اسلام هزاره جات منطقه بودایی بود. ویرانه‌های پایتخت باستانی پادشاهی بابر شاه هنوز هم می‌تواند در برج چل در یکاولنگ، بامیان یافت می‌شود. بعد از امپراتوری کوشانی - یفتلی‌ها ساسانیان بر این منطقه حکمرانی کردند.

حاکمان بعدی این منطقه غوریان، پارسیان، غزنویان و مغولان بودند. آنها توسط چنگیز خان در ۱۲۲۰ نابود شدند. گفته شده که پسر چنگیز در بامیان کشته شد. چنگیز خان از خشم دستور نابودی تمام شهر (انسان و غیر انسان)را صادر کرد و تم پس از آن منطقه باقی مانده، مستعمره ایلخانان و دیگران شد.

نفوس[ویرایش]

یکی از اعتقادات بر این است که هزاره جات به وسیله ارتش نگودار (Negudar) (بعدها مسلمان شد و نام احمد خان را برای خود انتخاب کرد[۸]) که برای کمک به فتح بغداد از مغولستان اعزام شده بود به این منطقه آورده شده‌اند. این ارتش متشکل از ۱،۰۰۰ مرد و خانواده‌های آنان بود.

آنها در تواریخ صفوی و در بابرنامه ی امپراتور بابر نقل شده‌اند. هنگامی که ارتش به افغانستان رسید، دیگر به نیروی کمکی نیاز نبود، زیرا بغداد به وسیله ارتش منگو خان (Möngke Khan) سقوط کرده بود. ارتش در پادگان های بلخ و غزنی مستقر شد.

جسارت های وابسته[ویرایش]

جعبه اطلاعات

People of Bamyan-3.jpg

مردمان هزاره


[[w:رده:احزاب

درگاه Symbol question.svg WikiProject
Category Category Symbol question.svg Commons



منابع[ویرایش]

  1. Encyclopædia Iranica | Articles
  2. [۱]
  3. Afghanistan ethnolinguistic map, Indiana, 1997.
  4. http://www.indiana.edu/~afghan/maps/afghanistan_ethnolinguistic_map_1997.jpg
  5. Gandhara, Buddhism, About .
  6. Gandhara, Buddhism, About.
  7. Witzel, Michael, Aryan Home (PDF), Harvard .
  8. HISTORY OF THE WORLD FROM THE EARLIEST PERIOD TO THE PRESENT TIME By EVERT A. DUYCKINCK, pg. ۱۲۸
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هزاره‌جات موجود است.