گچ
گَچ، سنگ گچ سولفات دوکلسیم آبدار طبیعی است و در چندین فرم بلوری یافت میشود که در داشتههای خاکی پوسته جامد کره زمین به فرم قشرهای نسبتا ضخیم و کلفت فراوان است که آن را از دل زمین بیرون میآورند و مورد بهکارگیری قرار میدهند.
گچ را پس از استخراج از معدن مانند آهک به کوره میبرند و تا دمای نزدیک به ۱۸۰ درجه سانتیگراد گرما میدهند تا شماری از مولکولهای آب تبلورش را از دست بدهد وبه فرم گچ قابل بهکارگیری به عنوان مصالح ساختمانی و قالب گیری درآید.
- 2CaSO4 · 4H2O → 2CaSO4 · H2O + 3H2O (به صورت بخار متصاعد میشود).
رنگ گچ به فرم طبیعی سفید بوده و ممکن است به دلیل ناخالصیهای مواد آلی رس و اکسید آهن به رنگهای خاکستری، خاکستری مایل به آبی، صورتی یا زرد دیده شود. سنگ گچ دارای سیستم تبلور منوکلینیک، وزن مخصوص ۳۲/۲ و سختی ۵/۱ تا ۲ میباشد. ژیپس مورد بهکارگیری با سنگ گچ به فرم تودهای بلوریشده که به فرم دانههای ریز و درشت است؛ در اسید کلریدریک و آب گرم به فرم محلول در میآید. سنگ گچ خالص دارای ۹/۲۰ درصد آب ترکیبی و ۶/۴۶ درصد SO3 و ۵/۳۲ درصد CaO است.
خلوص سنگ گچ بر پایه درصد کانی ژیپس در آن تعریف میشود. بر پایه انجمن استاندارد مصالح آمریکا (ASTM) دستکم خلوص مورد نیاز برای سنگ گچ در مواد صنعتی ۷۰ درصد ژیپس است در صورتی که بیشتر سنگ گچهای تجارتی و بازرگانی دارای ۷۵ تا ۹۰ درصد خلوص میباشند. نا خالصیهای موجود در سنگ گچ بیشتر شیل، رسها و کربنات کلسیم است و گاهی بازمانده کنشها و فعالیتهای حیاتی نیز در آن دیده میشود.
محتویات |
[ویرایش] استانداردهای ملی ساختمان
- استاندارد شماره ۲۶۹ : ویژگیها و روش آزمون گچ ساختمانی
- استاندارد شماره ۱۱۶۱ : سقف پوش گچی
- استاندارد شماره ۲۷۸۵ : ویژگیهای گچ قالبسازی
- استاندارد شماره ۲۷۸۶ : قطعههای پیشساخته دیوارهای گچی
- استاندارد شماره ۵۰۲۹ : روشهای آزمون شیمیایی گچهای ساختمانی
- استاندارد شماره ۵۰۳۰ : ویژگیهای سنگ گچ
- استاندارد شماره ۵۰۳۱ : ویژگیهای گچ استریش
- استاندارد شماره ۵۰۳۲ : ویژگیهای بتن گچی
- استاندارد شماره ۵۰۳۳ : ویژگیهای سنگدانههای معدنی مورد بهکارگیری در گچ ساختمانی
- استاندارد شماره ۵۴۸۱ : روش آزمون فیزیکی گچ پلاستر
- استاندارد شماره ۵۴۸۲ : روشهای آزمون گچهای ساختمانی [۱]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] منبعها
- ↑ کتاب مقررات ملی ساختمان - مصالح و فرآوردههای ساختمانی ISBN 978-964-7588-37-9
| این یک نوشتار خُرد پیرامون کانیشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |