زبان کلاسیک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان کلاسیک زبانی است که با ادبیات کلاسیک همراه باشد. جرج هارت زبانشناس دانشگاه برکلی کالیفرنیا مینویسد: «زبان کلاسیک باید باستانی باشد. باید سنتی مستقل باشد و به اتکای خود رشد کرده باشد، نه اینکه شعبهای از یک سنت دیگر به حساب آید. این زبان باید متکی بر بدنهای عظیم و بسیار غنی از ادبیات کهن باشد.»[۱]
بنابراین زبانهای کلاسیک یا جزو زبانهای مرده به حساب میآیند و یا درجهی بالایی از حالت دوزبانی را نشان میدهند زیرا گونههای گفتاری این زبان در طول سدههای متوالی از زبان نوشتاری کلاسیک دورتر و دورتر شدهاند.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیای انگلیسی، مدخل Classical language