زبان بوسنیایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان بوسنیایی (به بوسنیایی: bosanski jezik) یک زبان هند و اروپایی و هموند شاخه جنوبی زبانهای اسلاوی است. این زبان توسط بوسنیاییها (مسلمانان بوسنی و بوسنیایینژادها) بهکار میرود و بیشتر در بوسنی و هرزگوین، منطقه مسلماننشین سانجاک (در صربستان و مونتهنگرو) رواج دارد. بوسنیایی یکی از گونههای استاندارد گروه صربی-کرواتی (اسلاوی جنوب مرکزی) است. به هرحال باید توجه داشت که گویشوران زبانهای صربی، کرواتی و بوسنیایی به طور سهجانبه زبان هم را میفهمند. دبیرهٔ بوسنیایی مبنی بر الفبای لاتین است. الفبای سیریلیک نیز پذیرفته شده است (بیشتر در گذشته) اما امروزه به ندرت بهکار میرود.
[ویرایش] منبع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Bosnian language»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۸ مارس ۲۰۰۸).
| زبانها و گویشهای اسلاوی | |||
| اسلاوی شرقی | بلاروسی | اسلاوی شرقی باستان† | گویش نووگورود باستان† | روسی | روسین | روتنی† | اوکراینی | ||
| اسلاوی غربی | چکی | کاشوبی | کنانیک† | سورابی پایین | پانونی روسین | پولابی† | لهستانی | پومرانی† | اسلواکیایی | اسلووینسی† | سورابی بالا | ||
| اسلاوی جنوبی | بلغاری بانات | بلغاری | اسلاوی کلیسایی | مقدونی | اسلاوی کلیسایی باستان† | زبان صربوکرووات (بوسنیایی, بونیهواک, کروواتی, مونتهنگروئی, صربی, شوکاک) | اسلاویک یونان | اسلونیایی | ||
| دیگر زبانهای اسلاوی | نیااسلاوی† | روسهنورسک† | اسلاووصربی† | اسلوویو | ||
| †زبانهای مرده | |||
