زبان سریانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سریانی
ܠܫܢܐ ܣܘܪܝܝܐ لِشّاناء سُریایا
Syriac - Estrangelo Nisibin Calligraphy.png
تلفظ /lɛʃʃɑ:nɑ: surjɑ:jɑ:/
سخن‌گویان جزیره (میانرودان), بحرین[۱][۲]
زبان مرده Disappeared as a vernacular language after the 14th century.[۳] (Referring to Middle or Old Syriac, not the contemporary dialects.)
خانواده‌های زبانی آفریقایی‌آسیایی
رسم‌الخط Syriac abjad
کدهای زبان
ISO 639-1 هیچکدام
ISO 639-2 syc
ISO 639-3 syc

سُریانی (ܠܫܢܐ ܣܘܪܝܝܐ لِشّاناء سُریایاء) یکی از گویش‌های زبان آرامی و عبرانی است که خاستگاهش شمال میانرودان است که به خط سریانی نگارش می‌شده است. این زبان پس از چیرگی اسکندر بر ایران و در درازای فرمانروایی سلوکیان با واژگان یونانی درآمیخت و چهره‌ای دیگر یافت. از این پس سریانی زبانی دانشیک گردید. نوشته‌های گرانبهایی درباره روزگار ساسانی و اشکانی به این زبان نوشته شده است و هنوز هم این زبان گویشورانی دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Dialect, Culture, and Society in Eastern Arabia: Glossary". Clive Holes. 2001. pp. XXIV–XXVI. 
  2. "The Mediterranean World in Late Antiquity". Averil Cameron. 1993. p. 185. 
  3. Angold 2006, pp. 391

پیوند به بیرون[ویرایش]