ت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| شكل حرف | ||||
|---|---|---|---|---|
| جدا | آغازی | میانی | پایانی | |
| ت | ت | ت | ت | |
برای دیگر کاربردها، ت (ابهامزدایی) را ببینید.
ت حرف چهارم در الفبای فارسی است. ارزش آن در حساب ابجد ۴۰۰ است.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون زبان و زبانشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| الفبای عربی | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| الألِف | الباء | التاء | الثاء | الجيم | الحاء | الخاء | الدال | الذال | الراء | الزاي | السين | الشين | الصاد | الضاد | الطاء | الظاء | العين | الغين | الفاء | القاف | الكاف | اللام | الميم | النُّون | الهاء | الواو | الياء |
| سایر شکلهای حروف تاء و ثاء در عربی | |||||||||||||||||||||||||||
| ٹ | ٺ | ټ | ٽ | ٿ | ݓ | ||||||||||||||||||||||
