عربی مصری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مصرى  
تلفظ: [ˈmɑsˤɾi]
گویشگاه‌ها: — 
منطقه:
شمار گویشوران:
خانواده: آفریقایی-آسیایی
مصرى
کد زبان
ISO 639-1: هیچ
ISO 639-2:
ISO 639-3:

عربی مصری (اللغه المصریه الحدیثه، «زبان مصری جدید» یا «زبان مصری») یکی از لهجه‌های زبان عربی است. عربی مصری به عنوان گویش محاوره‌ای، زبان دوم مشترک بین تمام عرب‌زبانان است و دلیل آن وجود انبوه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی و منابع عربی به این گویش است.

بسیاری از واژگان عربی مصری با عربی استاندارد تفاوت دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره شده:

فارسی عربی معیار مصری منبع کلمه
اتاق غرفة اوده /‎/ˈoːdɑ زبان ترکی استانبولی: Oda
میگو روبیان جمبری (گمبری) زبان ایتالیایی: Gamberi
روستا قریه کفر زبان عبری: כפר
میز طاولة ترابیزه زبان یونانی: Τραπέζι
پلیس شرطة پولیس زبان انگلیسی: Police

الفبای مصری[ویرایش]

  • ا ( ‎[æ(ː)]‎ و ‎[ɑ(ː)]‎).
  • ب (‎[b]‎‎).
  • ت (‎[t]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • ة (‎[-et]‎‎).
  • ث (‎[s]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • ج (‎[g]‎ مثل گ در فارسی)
  • ح (‎[ħ]‎).
  • خ (‎[x]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • د (‎[d]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • ذ (‎[z]‎. همانند تلفظ فارسی).
  • ر (‎[ɾ~r]‎، و ‎[ɾˤ~rˤ]‎).
  • ز (‎[z]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • س (‎[s]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • ش (‎ [ʃ]‎همانند تلفظ فارسی).
  • ص ([sˤ]).
  • ض (همانند تلفظ فارسی).
  • ط (همانند تلفظ فارسی).
  • ظ (نطق: ‎[zˤ]‎).
  • ع (نطق: ‎[ʕ]‎).
  • غ (نطق: ‎[ɣ]‎. همانند تلفظ فارسی).
  • ف (‎[f]‎).
  • ق (‎[ʔ]‎ مثل \ء\ در فارسی).
  • ک (‎[k]‎).
  • ل (‎[l]‎).
  • م (‎[m]‎).
  • ن (‎[n]‎).
  • ه (‎[h]‎، ‎[-æ، -ɑ]‎.\ ‎[-jæ، -jɑ، -eː، -eːh]‎).
  • و (‎[w]‎، ‎[u:]‎~‎[ɵ(:)]‎، ‎[o(:)]‎، ‎[ɔ(:)]‎).
  • ی (‎[j]‎، ‎[i:]‎~‎[ɪ(:)]‎، ‎[e(:)]‎، ‎[e̙(:)]‎، ‎[-i]‎ مثل "ی" در فارسی).
  • ی (‎[-i]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • پ (‎[p]‎ همانند تلفظ فارسی).
  • چ (‎[ʒ]‎ مثل ژ).
  • ڤ (‎[v]‎ مثل v در فارسی و).

دستور زبان[ویرایش]

جمله حاضر و جمله آینده[ویرایش]

فاعل پسوند فعل پسوند دومین مفعول
انا بـ روح - المدرسه
  • انا بروح المدرسه: این جمله به معنای "من به مدرسه می‌روم" است.

پسوندهایی که در این گویش استفاده می‌شود، عبارتند از:

ضمیر پسوند حاضر پسوند آینده
انا (من) بـ هـ
احنا (ما) بنـ هنـ
انته (تو - مذکر) بتـ هتـ
انتی (تو - مادین) بتـ هتـ
انتو (شما) بتـ هتـ
هو (او - مذکر) بیـ هیـ
هی (او - مادین) بتـ هتـ
همه بیـ هیـ

پسوند دوم فقط با سه ضمیر استفاده می شود:

ضمیر پسوند
انتی ـی
انتو ـو
همه ـو

مثال:

  • هی بتشتغل فی ایران: [ˈhejːæ bteʃˈtæɣæl feʔɪˈɾɑːn] او در ایران کار می کند
  1. فاعل: هی [‎[ˈhejːæ
  2. پسوند: بتـ
  3. فعل: شتغل [beteʃˈtæɣæl]
  4. پسوند دوم: ندارد
  5. مفعول: ایران
  6. فی: در.
  • همه بیسافرو لمصر: آنها به مصر سفر می‌کنند
  1. فاعل: همه
  2. پسوند: بیـ
  3. فعل: سافر
  4. پسوند دوم: ـو
  5. مفعول: مصر
  6. لمصر: به

تأثیر از زبان های دیگر[ویرایش]

  • * فارسی و ترکی (کلمات فارسی از راه زبان ترکی در لهجه مصری راه یافته اند): ترزي (خياط) - درزي ، بوسة - بوسیدن ، طرشي - ترشى ، بَخت (حظ ، اقبال) ، بَنْدَر ، أستاذ -استاد ، سرايا (قصر)- Sarayı ، أجزاخانة (صيدلية) - Eczane ،

پیوند به بیرون[ویرایش]