ف
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| شكل حرف |
| جدا |
آغازی |
میانی |
پایانی |
| ف |
ف |
ف |
ف |
ف حرف بیستوسوم در الفبای فارسی و حرف بیستم در الفبای عربی است. نام این حرف «فِ» است.
این حرف در الفبای زبانهای آریایی باستان وجود نداشته. پس از ورود اعراب به ایران از آنجا که در زبان عربی حرف «پ» وجود ندارد در بسیاری از واژگان حرف پ به ف تبدیل شدهاست. در زبان پشتو که یکی دیگر از زبانهای آریایی است با وجودی که همانند فارسی هم اکنون حرف ف یکی از حروف الفبا است اما هیچ واژه اصیل پشتویی وجود ندارد که دارای حرف ف باشد و بسیاری از پشتوزبانان نیز معمولاً آنرا بصورت پ در واژهها تلفظ میکنند.
