اندرو جانسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اندرو جانسون
۱۷مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
April 15, 1865 – March 4, 1869
معاون رئیس‌جمهور None
پس از آبراهام لینکلن
پیش از یولیسیز سایمن گرانت
معاونان ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
March 4, 1865 – April 15, 1865
رئیس‌جمهور آبراهام لینکلن
پس از هانیبال هملین
پیش از شویلر کولفکس
سناتور ایالات متحده
از تنسی
مشغول به کار
March 4, 1875 – July 31, 1875
پس از William Brownlow
پیش از David Key
مشغول به کار
October 8, 1857 – March 4, 1862
پس از James Jones
پیش از David Patterson
Military Governor of Tennessee
مشغول به کار
March 12, 1862 – March 4, 1865
گمارنده آبراهام لینکلن
پس از ایشام جی. هریس
پیش از William Gannaway Brownlow
15th Governor of Tennessee
مشغول به کار
October 17, 1853 – November 3, 1857
پس از William B. Campbell
پیش از ایشام جی. هریس
عضو U.S. House of نمایندگان
از تنسی's 1st حوزهٔ انتخابیهٔ
مشغول به کار
March 4, 1843 – March 4, 1853
پس از Thomas Arnold
پیش از Brookins Campbell
اطلاعات شخصی
تولد ۲۹ دسامبر ۱۸۰۸(۱۸۰۸-12-۲۹)
رالی، کارولینای شمالی, کارولینای شمالی, U.S.
مرگ ۳۱ ژوئیه ۱۸۷۵ (۶۶ سال)
Elizabethton, تنسی, U.S.
مدفن Andrew Johnson National Cemetery
Greeneville, Tennessee
حزب سیاسی حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر Eliza McCardle
فرزندان Martha
Charles
Mary
Robert
Andrew
تخصص Tailor
دین Christian[۱]
امضاء Cursive signature in ink

اندرو جانسون (به انگلیسی: Andrew Johnson) هفدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب دموکرات بین سالهای ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۹ میلادی بود. این دوران همزمان است با ۱۲۴۴ تا ۱۲۴۷ خورشیدی و زمان سلطنت ناصرالدین شاه در ایران.[۲]

زندگینامه[ویرایش]

اندرو جانسون، هفدهمین رییس جمهوری آمریکا[ویرایش]

پس از ترور لینکلن، اندرو جانسون، معاون اوکه از حزب دموکرات بود بر اساس قانون اساسی آمریکا سوگند ریاست جمهوری یادکرد. اواز طرفداران جکسون بود و چون او می‌اندیشید. اندرو جانسون مرد صادق و شریفی بودکه یکی از بد شانس ترین روسای جمهوری آمریکا به حساب می‌آید. گروه جمهوری خواهان رادیکال در کنگره که در برابر رییس جمهوری جدید صف آرایی کردند با زیرکی هدایت می شدندو روشهایشان چنان بیرحمانه بود که جانسون یارای مقابله و برابری با آنها را نداشت. اندرو جانسون در رالی در ایالت کارولینای شمالی بدنیا آمد و در فقر بزرگ شد، در کودکی شاگرد یک خیاط بود، اما سرانجام از کار در آن خیاطی فرار کرد. او در گرینزویل تنسی مغازه خیاطی خودش را باز کرد و با الیزا مک کاردل ازدواج کرد. جانسون خواندن و نوشتن را نزد همسرش آموخت. او در مناظرات آکادمی ملی حضوری فعال داشت. پیش از رسیدن به ریاست جمهوری بعنوان شهردار، نماینده کنگره، سناتور، فرماندار تنسی و معاونت ریاست جمهوری آمریکا خدمت کرد. در عرصه سیاست سخنوری توانا بود، پشتیبان مردم عادی و منتقد اشرافیت مزرعه داربود. طی سالهای دهه ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ میلادی در کنگره بود از طرح و لایحه مزرعه مجانی برای فقرا حمایت می‌کرد. در دوران بحران تجزیه طلبی، وحتی زمانیکه تنسی اعلام جدایی کرد، جانسون همچنان در سنا ماند و این مساله نزد شمالی‌ها از او قهرمانی ساخت، امادرعین حال باعث شد تا بسیاری ازجنوبی‌ها به چشم خائن به او بنگرند. سال ۱۸۶۲ پرزیدنت لینکلن، جانسون را به فرماندهی نظامی تنسی منصوب کرد و جانسون از تنسی برای بازسازی ارتش استفاده کرد. سال ۱۸۶۴ جمهوری خواهان با این استدلال که «حزب متحد ملی» متعلق به تمام مردان وفادار و صادق است اندرو جانسون را که یک جنوبی و دموکرات بود، به عنوان نامزد معاونت ریاست جمهوری معرفی کرد. پس از ترور لینکلن، پرزیدنت جانسون کار بازسازی ایالتهای کنفدراسیون را از سر گرفت و این در حالی بود که جلسات کنگره در سال ۱۸۶۵ بر‌گزار نمی‌شد. در این زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۳۹ میلیون و ۸۱۸ هزار و ۴۴۹ نفر بود.[۳]

دوران بازسازی[ویرایش]

اندرو جانسون، تمام کسانی را که سوگند وفاداری خوردند عفو کرد اما رهبران و ثروتمندان جنوب باید از رییس جمهوری عفو ویژه دریافت می‌کردند. جمهوری خواهان رادیکال در کنگره برای تغییر برنامه جانسون بسرعت وارد عمل شدند و توانستند حمایت شمالیهایی را جلب کنند که از بر سر کار ماندن بسیاری از کسانی که پیش از جنگ از رهبران جنوبی‌ها بودند و همچنین اعمال محدودیتهای پیش از جنگ در مورد سیاهان رضایت نداشتند. یکی از اقدامات رادیکالها تصویب لوایحی در مورد برده‌های سابق بود. جانسون لوایح تصویب شده را وتو کرد. رادیکالها توانستند رای کافی را در کنگره برای تصویب این لایحه، برغم وتوی رییس جمهوری گرد آورند. این نخستین بار بود که کنگره علی‌رغم وتوی رییس جمهوری لایحه‌ای را به تصویب رساند. کنگره در نهایت لایحه قانون مدنی سال ۱۸۶۶ را تصویب کرد که بر اساس آن سیاهان به عنوان شهروند آمریکا پذیرفته می‌شدند و هر تبعیضی علیه آنها ممنوع می‌شد. چند ماه بعد کنگره متمم چهاردهم قانون اساسی را تصویب کرد. در این متمم آمده بود که هیچ ایالتی نباید فردی را از زندگی، آزادی، یا مالکیت، بدون طی مراحل قانونی محروم کند. هیچ یک از ایالتهایی که پیش از جنگ عضو کنفدراسیون بودند بجز تنسی حاضر به پذیرش اصلاحیه نشدند. علاوه بر این دو شورش نژادی خونین در جنوب رخ داده بود. جانسون در جریان یک سخنرانی در غرب میانه با خشم حضار روبرو شد. پاییز همانسال، جمهوری خواهان رادیکال در انتخابات کنگره به پیروزی چشمگیری دست یافتند. در ماه مارس سال ۱۸۶۷، رادیکالها طرح خود را برای بازسازی تصویب کردند و به اجرا در آوردند که بر اساس آن در ایالتهای جنوبی حکومت نظامی اعلام شد. آنها همچنین با تصویب قوانینی محدودیتهای جدیدی برای رییس جمهوری ایجاد کردند و زمانیکه جانسون، ادوین استنتون، وزیر جنگ کابینه را برکنار کرد، جانسون به زیر پاگذاشتن قانون و سواستفاده از قدرت متهم شد و مورد استیضاح قرار گرفت. اما جانسون در سنا تبرئه شد. سال ۱۸۷۵، وشش سال پس از پایان دوره ریاست جمهوری اش، جانسون در انتخابات مجلس سنا از ایالت تنسی انتخاب شدو به واشنگتن بازگشت. اندرو جانسون چند ماه پس از آن در ژوئیه سال ۱۸۷۵ درگذشت.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Milton, George Fort (1930). The Age of Hate: Andrew Johnson And The Radicals. New York: Coward-McCann. p. 80 Extra |pages= or |at= (help). ISBN 1-4179-1658-3. OCLC 739916. "As for my religion, it is the doctrine of the Bible, as taught and practiced by Jesus Christ." 
  2. «اندرو جانسون»(فارسی)‎. voanews.com. 
  3. «اندرو جانسون»(فارسی)‎. voanews.com. 
  4. «اندرو جانسون»(فارسی)‎. voanews.com. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اندرو جانسون موجود است.