میرزا محمدتقی شیرازی
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| نام کامل | میرزا محمدتقی شیرازی | |
| تاریخ تولد | ۱۲۵۸ | |
| زادگاه | شیراز،  ایران |
|
| محل تحصیل | کربلا (شهر)، سامرا، نجف | |
| محل زندگی | کربلا (شهر) | |
| تاریخ وفات | ۱۳۳۸ | |
| محل وفات | کربلا (شهر)،  عراق |
|
| مدفن | حرم حسین بن علی | |
| اطلاعات علمی | ||
| اساتید | سید علی نقی طباطبایی فاضل اردکانی فشارکی اصفهانی میرزا محمدحسن شیرازی |
|
| شاگردان | آقا بزرگ تهرانی عبدالکریم حائری محمدجواد بلاغی نجفی حسین طباطبایی قمی سید جمالالدین موسوی گلپایگانی و ... |
|
| تالیفات | حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری حاشیهای بر فرائد الاصول شیخ انصاری شرح الارجوزة الرضاعیة القصاعد الفاخرة فی مدح العترة الطاهرة و ... |
|
میرزا محمدتقی شیرازی، فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعی، مشهور به میرزای دوم[۱] در سال ۱۲۵۸ در شیراز به دنیا آمد.[۲]
محتویات |
[ویرایش] تحصیل
برای فراگیری علوم دینی به کربلا رفت و از سید علی نقی طباطبایی و فاضل اردکانی درس آموخت. سپس به همراه فشارکی اصفهانی به سامرا رفت و در درس میرزا محمدحسن شیرازی شرکت كرد.
میرزا محمدتقی بعد از ترک سامرا، به کاظمین رفت و در آنجا حوزهٔ درسی ترتیب داد و پس از آن چندی در کربلا اقامت کرد و بعد به نجف رفت و ریاست حوزهٔ علمیهٔ نجف را بر عهده گرفت.
وی که به یکی از علمای بزرگ در عالم تشیع تبدیل شده بود، در سال ۱۳۳۷ و پس از فوت سید کاظم یزدی، صاحب عروةالوثقی، مرجع تقلید شیعیان امامیه گردید.
شهرت وی، هنگامی در جهان اسلام بیش از پیش افزون شد که در جنگ جهانی اول، علیه انگلیسها حکم جهاد داد كه به «فتوای دفاعیه» مشهور است.[۳]
[ویرایش] شاگردان
- آقا بزرگ تهرانی
- عبدالکریم حائری
- محمدجواد بلاغی نجفی
- حسین طباطبایی قمی
- سید جمالالدین موسوی گلپایگانی
- محمدکاظم شیرازی
- محمدعلی شاهآبادی
- سید شهابالدین مرعشی نجفی
[ویرایش] آثار
- حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
- حاشیهای بر فرائد الاصول شیخ انصاری
- شرح الارجوزة الرضاعیة
- القصاعد الفاخرة فی مدح العترة الطاهرة
- حاشیه بر العروة الوثقی
- ذخیرة العباد لیوم المعاد[۴]
[ویرایش] مرگ
شیرازی در شب ۱۳ ذیحجه ۱۳۳۸ درگذشت و صحن حرم حسین بن علی در کربلا (شهر) دفن شد.[۵]
درباره علت مرگ او اختلاف شدهاست. سید مرتضی طباطبایی درباره کیفیت مرگ او میگوید:
| « | «انگلیسیها با نیرنگ و حیله به میرزا سم دادند و او را به قتل رساندند. این کار توسط یکی از کارگزارانشان که تظاهر به تدین و تقدس میکرد و به شغل عطاری مشغول بود، صورت گرفت...»[۶] | » |
[ویرایش] پانویس
- ↑ محمدعلی مدرس، ریحانة الادب، ج ۴، ص ۳۴۰ و ۳۴۱.
- ↑ آقا بزرگ تهرانی، نقباءالبشر، ج ۱، ص ۲۶۳.
- ↑ نورالدین شاهرودی، اسرة المجدد الشیرازی، ص ۱۰۲.
- ↑ الذریعة، آقا بزرگ تهرانی، ج ۶، ص ۲۱۸؛ ج ۱۳، ص ۷۱؛ نقباءالبشر، ج ۱، ص ۲۶۳؛ معارف الرجال، ج ۲، ص ۲۱۶.
- ↑ نگاهی به تاریخ انقلاب اسلامی ۱۹۲۰ عراق، محمد صادقی تهرانی، ص ۷۲.
- ↑ نقباء البشر، ج ۱، ص ۲۶۳؛ الامام القائد، ص ۴۴.
[ویرایش] منبع
- جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم. گلشن ابرار. ج ۱، چ ۳، نشر معروف، قم: ۱۳۸۵.
- بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲، ۱۳ و ۱۴ هجری(جلد ۵). چاپ اوّل. تهران: زوار، ۱۳۴۷.
