اصول فقه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اصول فقه، دانشی است که قواعد لازم برای اجتهاد و استنباط احکام شرعی فرعی در فقه اسلامی را در بر دارد. پیشینه ی تاریخی این دانش به بعد از رحلت پیامبر باز می‌گردد.

اصول فقه علمی اسلامی است که در آن قواعد استنباط احکام شرعی مورد بحث قرار می گیرد. این دانش کمابیش مانند نسبت بین منطق برای فلسفه است و در زمان حاضر همانندترین دانش به آن در غرب، دانش هرمنوتیک است.

تاریخچه علم اصول فقه[ویرایش]

نخستین دانشمندان علوم اسلامی که در این زمینه سخن گفته اند، امام محمد باقر (۱۱۴ هجری) و امام جعفر صادق (۱۴۸ هجری) هستند، و نخستین نویسنده اهل سنّت که در این زمینه کتاب نوشته است، یعقوب ابن ابراهیم (۱۸۲ هجری) می باشد.

کتابهای اصول فقه[ویرایش]

شیعه و سنی کتاب‌های بسیاری در علم اصول فقه نوشته اند که البته تعداد آثار شیعه و نیز دگردیسی و رشد این علم در شیعه بسیار بیش‌تر از اهل سنت بوده است. از پرآوازه‌ترین آثار اصول فقه می‌توان این موارد را یاد کرد:

اشاره داشت. این کتاب‌ها بارها چاپ شده و تعدادی از آن‌ها به زبان فارسی هم ترجمه شده اند.

منابع[ویرایش]